"Santa María" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sarreaus. Foi sede da orde militar de Santiago, baixo a encomenda de Santa María de Barra. De orixe románica, a cabeceira reconstruíuse, segundo unha inscrición da ábsida, en 1707. O seu aspecto exterior é defensivo, con poucos vans e cunha torre campanario pegada á portada principal. Conserva un cáliz gótico e imaxes barrocas.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Mazaricos. Trátase dun templo barroco de tres naves. No exterior, a ábsida refórzase con contrafortes. Na fachada destaca a situación da torre das campás, pegada ao muro sur; consta de dous corpos, o primeiro ten catro arcos de medio punto, mentres que o segundo presenta unha alternancia de ocos e de macizos, e remata nun pináculo con bóla. Sobre a porta principal ábrese unha fornela que acolle a imaxe da titular da mesma.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Pontenova. Construíuse entre 1662 e 1664 segundo os planos do arquitecto e rexedor de Viveiro Diego Ibáñez Pacheco. Consta dunha nave dividida en tres tramos e con cuberta abovedada. No interior destaca a decoración pictórica das bóvedas de finais do s XVIII. No exterior destaca a portada renacentista formada por un arco de medio punto situado entre pilastras estriadas e cun frontón rematado con acroteras. A torre, pegada á fachada, está formada por catro corpos que rematan nun chapitel.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Portomarín. Pertenceu á encomenda de San Xoán de Portomarín. Da primitiva igrexa románica de finais do s XII só se conserva a porta principal con dúas arquivoltas de medio punto peraltadas, a maior apoiada sobre un par de columnas acobadadas e rodeada dunha chambrana de billetes en axadrezado. Os capiteis substituíronse nunha reforma posterior e non se conserva o tímpano.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cortegada. Construíuse en 1898 en estilo neogótico, seguindo a traza de Daniel Vázquez Gulías. No interior destacan os retablos neogóticos. Financiouna o indiano Guillermo Álvarez Pérez.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda. De orixe medieval, pertenceu probablemente ao mosteiro de San Lourenzo de Carboeiro no ano 910. Do primitivo templo románico, construído a finais do s XII, só se conservan os muros laterais da nave: no lado sur destaca unha estreita fiestra e os canzorros, e no norte dúas seteiras e canzorros decorados cun carneiro, unha aguia, un can con dúas volutas e un home collendo os xeonllos, todo deteriorado. A igrexa reedificouse no s XVII, nun lugar próximo á súa situación orixinal.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Bande. No exterior destaca a portada principal formada por un arco de medio punto rebaixado, unha fornela que acolle a imaxe da Inmaculada e o remate con pináculos. Fronte á igrexa hai un cruceiro no que destacan as representacións de Cristo crucificado e da Dolorosa.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sarria. De estilo románico, está datada na segunda metade do s XII. Consta dunha nave rectangular con cuberta de madeira a dúas augas e dunha ábsida cun tramo recto semicircular e cuberta abovedada.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Merca. Construíuse no s XVIII en estilo barroco. Consta dunha nave, con cobertura de madeira, e dunha ábsida, cuberta con bóveda de crucería. No interior destaca o retablo maior neoclásico realizado no s XVIII. Na sancristía cómpre salientar un retablo barroco con columnas salomónicas e decoración vexetal do s XVII. No exterior destaca a torre feita no ano 1941, despois da destrución por causas naturais de parte da igrexa e da espadana que coroaba a fachada.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sandiás. De orixe románica, ampliouse no s XVII. No interior destaca o retablo maior barroco.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cartelle. Construída no s XVII, consta dunha nave con cuberta de madeira. Na fachada destaca a espadana dividida en dúas partes. No muro exterior consérvase unha ara romana cunha inscrición.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en San Cristovo de Cea. De estilo barroco, construírona os mestres de obras Pedro de Rivas de Rebordelo (1768-1770) e Pedro Vidal (1773-1787). Consta dunha nave rematada en pináculos cara ao exterior. No seu interior destaca o retablo de estilo rococó, cun Cristo e cun relevo da coroación da Virxe. Na fachada principal cómpre salientar as imaxes da Asunción e do Apóstolo Santiago peregrino.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada nos Blancos. De orixe románica, engadíuselle unha cabeceira de planta cadrada no s XVI e, posteriormente, ampliouse cara ao oeste. No interior destacan as pinturas renacentistas do retablo maior elaboradas polo mestre do Sisto (1552), que representan escenas da vida da Virxe e as efixies do Emperador Carlos V e de Isabel de Portugal.

IGREXAS

Igrexa situada en Padrón. Foi parroquia ata que esta función recaeu no santuario da Nosa Señora da Escravitude. Conserva unha ábsida románica de finais do s XII, de planta rectangular e cuberta cunha bóveda de canón apuntada reforzada por un arco faixón da mesma directriz. Os capiteis das columnas nas que se apoian presentan follas sen apenas relevo, moi esquemáticas e rematadas en bólas. O arco triunfal é dobrado, a rosca exterior apóiase sobre os muros, mentres que a menor se asenta sobre un par de columnas entregadas de fustes curtos, bases áticas e capiteis con decoración vexetal. O do lado norte decórase cuns entrelazos anchos e moi pegados á cesta, rematados en pomas nos vértices. O capitel meridional amosa un rexistro de follas nervadas co eixe perlado e con turxescentes volutas na parte superior, e o cimacio decórase con palmetas. No exterior da ábsida destaca unha estreita ventá rematada por un arco de medio punto moldurado e asentado sobre columnas con bases áticas e capiteis...

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Oza dos Ríos. Está documentada por unha doazón do s X realizada por dona Paterna ao mosteiro de Cis. Os trazos decorativos e estruturais permiten datar a súa construción nos primeiros anos do s XIII. O templo presenta unha nave e unha ábsida de planta semicircular precedida dun tramo recto cunha bóveda de canón apuntada. Na capela ábrense tres fiestras con arcos de medio punto abucinadas e, sobre elas, servíndolle de arranque á bóveda apuntada, sitúase unha imposta con molduras. O arco triunfal é apuntado e dobrado, e a rosca menor descansa sobre un par de semicolumnas pegadas, situadas sobre bases áticas decoradas con follas, motivos xeométricos e sogas. Os capiteis amosan distinta ornamentación: o do lado norte presenta dúas grandes follas sen nervios que rematan en volutas das que penden pomas; e o meridional é unha variante do capitel de entrelazo. Nos muros da nave consérvanse pinturas do s XVI de estilo hispanoflamenco. O beiril está sostido por canzorros...

IGREXAS

Igrexa parroquial localizada en Cuntis. Coñecida tamén como San Xurxo de Cuntis, foi construída no s XVIII sobre unha antiga igrexa románica. Nos pés dun dos piares do interior figura unha inscrición na que data a primitiva construción en 1078. Esa primeira igrexa e a casa do abade Adaulfo foron doadas pola Raíña Urraca ao bispo Diego Xelmírez e ao cabido da igrexa de Santiago en 1116. Da construción barroca destacan as elevadas torres con balaustradas. Conserva perpiaños da primitiva igrexa románica incrustados nos muros. No interior cómpre salientar a imaxe de san Sebastián e un crucificado do obradoiro de Xosé Ferreiro. No adro hai sepulturas antigas e unha lápida sepulcral da Alta Idade Media.