"CIO" (Contén)

1. Acción e efecto de transmutar ou transmutarse.

2. Cambio de identidade dun núcleo atómico que ocorre espontánea ou artificialmente ao variar o número de nucleóns que o forman. Cando a transmutación é espontánea denomínase desintegración, e cando é inducida artificialmente, reacción nuclear.

3. Alteración da información xenética por medio de mutacións.

1. Acción e efecto de transpirar.

2. 1. Paso dos humores do corpo, especialmente da suor, ao exterior, a través da pel.

   2. transpiración insensible

      Excreción de suor en pequena cantidade que se evapora antes de poder ser percibida.

   3. transpiración pulmonar

      Exhalación de vapor de auga dos pulmóns pola boca, visible con tempo frío.

3. Proceso que consiste na eliminación por evaporación dunha gran parte da auga que é absorbida polas plantas. Unha gran parte da transpiración (aproximadamente o 90%) ocorre a través dos estomas e o resto a través das cutículas e das lenticelas. A transpiración prodúcese por tres razóns principais. En primeiro lugar, dado que o dióxido de carbono só pode entrar na célula en disolución, as superficies celulares onde teñen lugar os intercambios gasosos da fotosíntese teñen que ser brandas, o que implica unha grande evaporación. En segundo lugar, a transpiración contribúe á ascensión da auga absorbida e en terceiro lugar porque ten un efecto refrixerante.

1. Acción e efecto de traspoñer.

2. Operación cirúrxica que consiste en transplantar un enxerto sen fixalo completamente ata que queda unido ao novo lugar.

3. Permutación da posición dos condutores dunha liña para establecer unha simetría eléctrica entre as diversas fases e en relación coa liña de terra ou outras liñas veciñas.

4. Paso dun termo dunha ecuación dun membro a outro cambiando o seu signo.

5. 1. Situación inversa anormal das vísceras.

   2. transposición dos grandes vasos

      Enfermidade conxénita do corazón en que a arteria aorta se orixina no ventrículo dereito e o tronco pulmonar no ventrículo esquerdo.

6. Tipo de reacción química que recolle aqueles procesos en cuxo transcurso se produce a migración dun átomo, un grupo ou unha cadea dunha posición a outra dunha molécula.

1. Acción de transubstanciar.

2. Conversión de toda a substancia do pan no corpo de Xesús Cristo e de toda a substancia do viño no seu sangue, do que só quedan as aparencias ou accidentes do pan e viño eucarísticos. O termo, empregado xa no IV Concilio de Letrán (1215), fai referencia ao realismo peculiar da presenza persoal e física -pero non material- de Xesús Cristo na Eucaristía.

1. Cuadrilátero que ten dous lados opostos paralelos e os outros dous non paralelos. Os dous lados paralelos b 1 e b 2 son as bases, e a distancia h é a altura do trapecio. A súa área é h (b 1 +b 2 )/2, é dicir, o produto da altura pola semisuma das bases.

2. 1. Óso curto, esponxoso e de forma cuboide, o primeiro da segunda fila do carpo, que se articula co escafoide, o trapezoide e os metacarpianos primeiro e segundo.

   2. Músculo amplo, de forma triangular, cuxa base corresponde á columna vertebral e cuxo vértice se dirixe cara ao ombro. Actúa como elevador do ombro e como rotatorio e inclinador da cabeza.

   3. Franxa de fibras transversais na porción inferior da protuberancia anular, arredor do núcleo olivar superior.

   4. Substancia branca central do cerebelo.

3. Aparato para facer exercicios de ximnasia ou acrobacia que consiste nunha barra horizontal pendurada polos seus extremos por dúas cordas. En acrobacia hai diversas modalidades, das que destacan o trapecio dobre, conxunto de dous trapecios horizontais paralelos ou en liña, e o trapecio voante, sostido por cordas moi longas.

1. Tremor dunha cousa que trepida.

2. ibración da esfera celeste á que se lle atribuían certos cambios aparentes de posición da eclíptica e dos astros.

1. Homeomorfismo dun espazo topolóxico nun poliedro que ten triángulos por caras.

2. Conxunto de operacións xeodésicas destinadas a fixar a posición dun certo número de puntos, mediante a determinación dunha serie de triángulos que teñen por vértices ditos puntos. O fundamento teórico deste procedemento, inventado por Tycho Brahe a finais do s XVI, é o teorema do seno, segundo o que, se nun triángulo ABC se coñece o lado AB e os ángulos nos vértices A e B, poden ser calculados os outros lados por medio da fórmula BC/sen A= AC/sen B=AB/sen C. Desta maneira obtense a posición dunha serie de puntos, os vértices de cada triángulo, que constitúen a denominada rede de triangulación. Na práctica, a rede de triangulación dunha rexión xeográfica extensa comprende diferentes fases. En primeiro lugar cómpre fixar un punto astronómico fundamental que serve de orixe do sistema de coordenadas. En segundo lugar establécese a rede de triangulación principal, que está constituída por triángulos regulares...

1. Sufrimento físico ou moral constante. OBS: Adoita empregarse en plural.

2. Circunstancia que causa preocupación. OBS: Adoita empregarse en plural.

1. Acción e efecto de tributar.

2. Sistema ou réxime tributario.

ENTRADA LARGA

Período da historia de España (marzo de 1820-setembro de 1823) en que estivo vixente un goberno constitucional, establecido tras a aprobación da Constitución de 1812 por Rafael del Riego en Cabezas de San Juan, o 1 de xaneiro de 1820. O 9 de marzo, o Rei Fernando VII tivo que xurar a Constitución e axiña se formou o goberno Pérez de Castro-Argüelles e se reuniron as Cortes, formándose ademais dous partidos: o dos moderados, e o dos exaltados, partidarios da radicalización da revolta de 1820. As primeiras medidas tomadas foron orientadas cara á desamortización e a reforma das ordes monásticas, a supresión de morgados e vinculacións ou a formación de concellos constitucionais. O 1 de marzo de 1821 reuniuse a segunda lexislatura, da que xurdiu o ministerio Bardagí-Feliu, que se reorganizou ao final daquel ano como consecuencia da axitación provocada polo asasinato do capelán absolutista Matías Vinuesa y López de Alfaro. Logo dun intento de golpe de estado da garda real, en 1822 Evaristo San...