"ISM" (Contén)

Corrente lingüística inspirada na obra de Leonard Bloomfield, que se desenvolve entre os anos 30 e 50 do s XX nos EE UU, en reacción contra as gramáticas mentalistas e as ideas de Edward Sapir e Benjamin Lee Whorf. Parte do principio de que os elementos dunha lingua non co-ocorren de xeito arbitrario, senón de acordo con determinadas relacións. Aínda que esta era unha constatación moi antiga, non fora obxecto de método ata a chegada do distribucionalismo. Esta corrente teórica desenvólvese nunha gramática norteamericana marcada por unha cativa representación das tendencias filolóxica, histórica ou comparativa, e polo interese nas linguas amerindias, nunha situación oral non-codificada. Así, a lingüística da época presenta conexións coa antropoloxía e cunha psicoloxía condutista que, en tanto ciencia natural, evita a introspección e favorece as análises obxectivas. Neste contexto, a lingüística deberá dedicarse a describir os elementos dunha lingua a partir da súa aptitude (posibilidade...

Condición de divo.

Postura ideolóxica que defende a implantación do divorcio.

Doutrina cristolóxica dos primeiros tempos da Igrexa que lle atribuía á persoa de Xesucristo un corpo aparente e negábaselle toda realidade á súa vida humana. Apareceu a finais da idade apostólica e difundiuse nos primeiros anos do s II, como intento de explicar racionalmente a encarnación e a paixón de Cristo desde o dualismo espiritualista gnóstico. Esta corrente de pensamento non chegou a organizarse nin a constituír un grupo sectario, pero manifestouse no transcurso dos séculos baixo diversas formas: valentinianos e marcionitas (ss II e III), monofisitas (s VI) e cátaros (s XI). Foi condenada como herexía no Concilio de Calcedonia de 451.

Corrente cinematográfica que presta un especial interese polo xénero documental.

Sistema musical ideado por Arnold Schönberg na década dos anos vinte do s XX, que consiste en estruturar cada obra musical sobre unha serie de doce sons, as notas da escala cromática, presentados nun só golpe e nunha orde determinada polo compositor. Significa a disolución do sistema tonal clásico e rexeita as leis que rexían a tonalidade e mais a harmonía. A serie pode ofrecer catro modalidades: orixinal, retrógrada, invertida e retrógada invertida. Os principais compositores dodecafónicos foron o propio Schönberg, A. Berg, E. Krenek e A. Webern.

Herexía estendida entre a Igrexa norteafricana durante o s IV. Apareceu pola oposición dalgúns dos bispos de Numidia ao nomeamento de Ceciliano como bispo de Cartago, pois foi consagrado por Fiz de Aptonga, considerado como un dos “traidores” que colaboraron con Diocleciano. Consecuentemente, xurdiu o cisma cando se formou un concilio de setenta bispos de Numidia, que depuxeron a Ceciliano e o substituíron por Maiorino. No 315 Donato foi elixido sucesor de Maiorino e a herexía estendeuse, mentres os donatistas perseguiron os católicos e destruíron os seus templos. A súa doutrina sostiña que a Igrexa visible estaba formada unicamente polos xustos e santos, e que os sacramentos carecen de validez se son administrados por un ministro indigno. O donatismo adquiriu tamén un matiz de loita social cando os campesiños, sometidos a pesadas cargas contributivas e vexacións, tomaron o partido donatista e saquearon as facendas e vivendas dos cristiáns ricos. A Donato sucedeuno Parminiano, entre o 355...

Ungüento composto de cera, colonia, aceite e esencias que se empregaba como depilatorio.

Institución de carácter relixioso que existiu nos pobos celtas das Illas Británicas e da antiga Galia Transalpina. Algúns estudiosos sosteñen que os celtas herdaron a tradición dos pobos autóctonos de Irlanda e Gran Bretaña. Outros opinan que os romanos a coñeceron canda a conquista das Galias por Xulio César. O seu declive veu dado polas invasións dos pobos xermanos e pola introdución progresiva do cristianismo. Ao redor do s V formáronse ordes de druídas centradas máis no cultivo das artes ca en perpetuar a antiga relixión. Segundo a posición xerárquica que ocupasen dentro do grupo, os seus membros dedicábanse á literatura (bardos), á música (ovatos), aos estudios do carácter céltico ou ás belas artes; e reservábaselles o coñecemento dos misterios das distintas ciencias aos que ocupaban a posición máis relevante. A figura do mago Merlín, recollida en diversas obras da materia de Bretaña, encarna en boa medida a sabedoría dos antigos druídas.

Movemento dos ebionitas.

Movemento social progresista que actúa en favor dunha transformación radical do modelo de desenvolvemento, para garantir de forma equitativa a satisfacción das necesidades básicas das xeracións actuais, sen comprometer a capacidade das xeracións futuras para garantiren as súas. O movemento ecoloxista posúe unha dobre dimensión. É un movemento socio-político e, ao mesmo tempo, socio-cultural. Trátase dun movemento socio-político na medida en que procura influír no proceso de toma de decisións do poder político. As organizacións ecoloxistas son apartidarias, independentes dos partidos, mais non apolíticas, aínda que algúns partidos verdes asumen en gran medida o pensamento ecoloxista. Tamén é un movemento socio-cultural que difunde valores, crenzas, actitudes e cosmovisións contraditorias coas hexemónicas da sociedade actual. Tenta estender estilos de vida cotiá compatibles coa sustentabilidade e a equidade. Procura crear e profundizar a conciencia ecolóxica da sociedade civil, en particular...

Desviación no tratamento ou na interpretación dos feitos sociais, caracterizada pola importancia determinante que se lles dá aos aspectos económicos da situación.

Modalidade de turismo, ambientalmente responsable, que consiste en viaxar ou visitar áreas naturais sen alteralas, co fin de gozar, apreciar e estudar os atractivos naturais, que se poida localizar a través dun proceso que promova a conservación, cun baixo impacto ambiental e cultural, e que propicie un compromiso activo e socioeconomicamente benéfico para as poboacións locais.