"Rita" (Contén)

Dióxido de estaño, de fórmula SnO2. Presenta cristais tetragonais, fráxiles, opacos, de cor parda ou negra. Adopta diversas formas segundo a orixe: bipiramidal en pegmatitas, prismático en filóns hidrotermais ou pneumatolíticos. Ten dureza 6-7 e peso específico 6,9. É o único mineral empregado para a obtención do estaño.

clorarxirita.

Silicato hidratado de cerio, con calcio ou ferro, de fórmula Ce3H(Ca,Fe)[(SiO4)3·H2O], que pode ter ións de Ce substituídos por La, Dy e Al. Preséntase en masas informes e compactas de cor parda grisácea ou vermella.

Cinsa volcánica consolidada por aglutinación dos seus elementos, en medio aéreo ou acuoso, ata adquirir unha certa cohesión e, ás veces, xistosidade. É branca ou gris, de gran moi fino e polo xeral exfoliable. A miúdo presenta impresións vexetais.

Compoñente semibrillante que se distingue na análise microscópica do carbón de pedra.

Primeira das tres calidades esixidas ao orador, xunto co ornato e o decoro. Implica a comprensibilidade do discurso, que se obtén, no nivel da inventio e da dispositio, mediante a coherencia e a concatenación lóxica das ideas, e no da elocutio, a través dunha enunciación lingüística transparente, que garanta a comprensión do receptor tanto no plano das palabras e períodos como na estruturación total do discurso.

Cloruro de prata, de fórmula AgCl. Cristaliza no sistema regular formando pequenos cubos ou masas córneas de plasticidade semellante á cera. De cor branca en estado fresco, é extremadamente sensible á luz, que a colorea cunha tonalidade gris, violeta e negra. Ten dureza 2,5 e peso específico 5,55. Tamén se chama cerarxirita.

Nome baixo o que se agrupa un certo número de minerais, de fórmula xeral A6[(OH)8(Al,Si)4O10], onde A pode ser magnesio, ferro, manganeso, etc, relacionados co grupo das micas. Está formada por tetraedros de SiO4 enlazados entre eles en forma de hexágonos sobre un plano. A súa composición química é extraordinariamente variable debido a que estas capas de tetraedros están ligadas por outras capas de brucita e hidrarxilita e, ademais, teñen unha gran facilidade para admitir toda clase de átomos na súa estrutura. As cloritas fórmanse a partir das micas a temperaturas pouco elevadas. Neste grupo encóntranse dous subgrupos: as ortocloritas e as leptocloritas; estas últimas teñen a propiedade de perder auga a pouca temperatura.

Provincia situada ao O de Canadá, entre as Montañas Rochosas e o Océano Pacífico (947.800 km2; 3.933.300 h [1986]). A súa capital é Victoria (71.228 h [1996]). Todo o seu territorio está ocupado por montañas e ten un clima oceánico, con temperaturas suaves. A poboación concéntrase na costa, en Victoria e Vancouver, as dúas cidades máis importantes. A lingua oficial é o inglés. Os principais recursos económicos son a explotación forestal e as súas industrias derivadas. Tamén son importantes a pesca, a minería e a metalurxia. No sector primario destaca a gandería, xa que a práctica agrícola resulta difícil debido ao terreo montañoso. A costa explorárona desde o s XVI os españois (Juan de Luca e Juan Pérez) e os ingleses (Cook e Vancouver). O británico Mackenzie iniciou en 1793 a exploración do interior, continuada pola Compañía do Noroeste, que se fusionou en 1821 coa Compañía da Baía de Hudson. En 1886, a illa de Vancouver uniuse á Columbia Británica e constituíu a provincia deste...

Aluminosilicato de aluminio, manganeso e ferro, de fórmula Al3(Mg,Fe)2 Si5AlO18. Cristaliza no sistema rómbico e pertence á subclase dos ciclosilicatos, aínda que é pouco frecuente en forma de cristal. Xeralmente aparece en forma de grans irregulares ou en masas. Ten unha dureza de 7 e unha densidade de 2,55-2,75. As cores máis características son o azul ou o violáceo, pero tamén pode ser incoloro, gris, amarelo ou marrón claro.

Óxido de cobre, de fórmula Cu2O. Cristaliza no sistema regular en cristais normalmente octaédricos. Tamén se presenta en forma fibrosa ou granular. Ten unha dureza de 3,5-4 e unha densidade de 6,1. A cor é vermella e ás veces case negra. Altérase facilmente e está na zona de oxidación dos depósitos de cobre, normalmente asociada con cobre, malaquita, azurita, calcosina, óxidos de ferro e arxilas.

Silicato de boro e calcio. Cristaliza no sistema rómbico, con cristais prismáticos. Pertence ao grupo dos plaxioclases. Mineral pouco frecuente, pode ser incoloro, branco, amarelo ou castaño, e ten unha dureza de 7,0 -7,5 e unha densidade de 2,9 -3,0.

Epopea bizantina que describe as xestas do heroe Basilio Digenís, chamado Digenís Akritas, e as loitas dos defensores das fronteiras ( ἄ κραι) do Imperio Bizantino contra os invasores árabes, persas, sarracenos e turcos. Parece que Digenís Akritas foi un personaxe histórico que morreu nunha batalla durante o s VIII. Conta a tradición que o seu pai, un Emir sarraceno convertido ao cristianismo, casou cunha princesa da Capadocia, filla dun xeneral bizantino; por esta razón, o heroe, froito de dúas razas e relixións, foi educado conforme aos ideais heroicos do seu tempo (cazador, guerreiro e atleta) e converteuse nun afoutado guerreiro e en prototipo de heroe grego medieval. Composto, aproximadamente, a mediados do s X, este relato épico estivo moi influenciado pola poesía grega máis antiga, con influencias orientais, e ten a súa orixe nos cantos populares akríticos estendidos por diversas rexións gregas. A versión oral do poema foi cantada durante séculos por músicos...