"To" (Contén)

Organismo cultural do Centro Gallego de Bos Aires. Conta cunha biblioteca de máis de 20.000 volumes e un coro polifónico. Organiza conferencias, cursos gratuítos de lingua galega, historia, arte e xeografía de Galicia e edita libros e discos de temática galega, ademais de manter o programa radiofónico Galicia en América.

Organismo constituído en 1970 que integrou servicios preexistentes, como o Servicio Nacional de Información Documental y Bibliográfica, o Depósito Legal e a Comisión Nacional de Planificación y Coordinación Bibliográfica. Ocupábase da realización da bibliografía en curso de todas as publicacións en lingua española. Pasou a depender da Biblioteca Nacional (1985) e realiza o control e cuantificación da produción bibliográfica do Estado mediante a elaboración da Bibliografía Española, coa clasificación e a catalogación de todas as obras impresas en España, e da asignación do número internacional das publicacións períodicas International Standard Serials Number (ISSN).

Institución portuguesa creada en 1992 coa finalidade de promover a lingua e a cultura portuguesas no exterior. Sucedeu o Instituto de Cultura e Língua Portuguesa (ICALP) e depende do Ministerio dos Negócios Estrangeiros. En coordinación con outras institucións do Estado, asegura a orientación, coordinación e execución da política cultural externa de Portugal. En 1998 inaugurouse a delegación de Vigo, situada na Casa Arines, cedida polo concello de Vigo e a Xunta de Galicia ao Estado portugués. Ten biblioteca, centro multimedia e sala de exposicións. En 2001 inaugurouse o Centro de Língua Portuguesa em Barcelona (UAB).

Organismo oficial creado en España en 1991 para promover o ensino do castelán e a difusión da cultura hispánica. Ten dúas sedes centrais, en Madrid e Alcalá de Henares, lugar de nacemento de Miguel de Cervantes Saavedra, e posúe centros en Europa, África, América e Asia.

Corporación académica fundada en Santiago de Compostela en maio de 1971 ao abeiro da Lei Xeral de Educación (1970), que prevía o estudo das linguas vernáculas, e do artigo 2º dos Estatutos Provisorios da Universidade de Santiago de Compostela. Os seus antecedentes datan de 1966 cando o profesor Constantino García González tomou posesión da primeira cátedra de Filoloxía Románica da Universidade de Santiago e posteriormente pasou a dirixir na facultade de Filosofía e Letras o departamento de Filoloxía Románica. Neste departamento comezaron as diversas investigacións sobre a lingua galega, especialmente, a recollida de material lingüístico en todo o territorio de fala galega. O ILG creouse principalmente para promover o estudo científico da lingua galega e promocionar e divulgar a súa proxección social. Constantino García dirixiuno desde xullo de 1971 ata outubro de 1990, ano en que foi nomeado director en funcións Antón Santamarina. Desde a súa fundación o seu persoal científico investigador...

Centro de investigación e observación astrofísica, resultado dun acordo internacional entre sete países. Está situado no Teide, na Universidad de La Laguna e en Roque de los Muchachos.

Organismo creado pola LOXSE (1990) que ten a misión de realizar a avaliación xeral do sistema educativo. Debe ademais elaborar os sistemas de avaliación adecuados aos diferentes niveis e tipos de ensino, sistemas de avaliación de centros, estudios e investigacións sobre a avaliación e calidade e, en xeral, asesoramento ás administracións educativas, nacional e autonómica, sobre a mellora cualitativa das institucións e do sistema no seu conxunto.

Centro que creou o Ministerio de Educación e Ciencia ao abeiro do Decreto 1678/1969, do 24 de xullo, en que se establece como funcións específicas dos ICEs a formación pedagóxica dos universitarios, a investigación activa no dominio das ciencias da educación e o servizo de asesoramento técnico en educación. A Lei Xeral de Educación de 1970 asumiu por completo e reforzou as funcións dos ICEs, como centros universitarios de investigación e especialización. A Orde Ministerial, do 14 de xullo de 1971, aclarou e clasificou as actividades docentes dos ICEs ao centralas en cursos de obtención dos certificados de aptitude pedagóxica para o exercicio da docencia, cursos de perfeccionamento do profesorado en exercicio e outras actividades complementarias. Os ICEs coordináronse a través do Centro Nacional de Investigaciones para el Desarrollo de la Educación (CENIDE), que foi suprimido en 1974 e continuou co seu labor o Instituto Nacional de Ciencias de la Educación (INCIE). Os primeiros ICEs comezaron...

Institución española creada en 1979, dependente do Ministerio de Asuntos Exteriores, que se ocupa de tarefas de cooperación entre España e os países iberoamericanos. Funciona a través de comisións mixtas que traballan con programas derivados dos Cumios Iberoamericanos.

Organismo constituído por decreto do 8 de decembro de 1937. Con sede en Madrid, depende do ministerio de Educación e Cultura. Está formado polo conxunto de académicos das reais academias Española, de Historia, Bellas Artes de San Fernando, Ciencias Exactas, Físicas y Naturales, Ciencias Morales y Políticas, Nacional de Medicina, Jurisprudencia y Legislación e Nacional de Farmacia, reunidas en corporación estatal. As súas actividades diríxense á celebración de ciclos de conferencias, cursos de terceiro ciclo e publicacións especializadas. Dende 1986 son academias asociadas a Real Academia Galega de Belas Artes de Nosa Señora do Rosario e a Real Academia de Medicina de Galicia.

Fundación Pedro Barrié de la Maza.

Entidade cultural constituída formalmente en 1944, aínda que se acordou a súa creación en 1943, en Santiago de Compostela. Adscrito ao Centro Superior de Investigaciones Científicas, naceu baixo o Franquismo en substitución do Seminario de Estudos Galegos (1923-1936) e recolleu parte dos seus fondos, espoliados e depositados na Universidade de Santiago de Compostela. Desde a súa fundación acolleuse á patrocinio e maxisterio de frei Martín Sarmiento. Tivo a súa primeira sede na rúa Nova e en 1946 trasladouse á antiga librería do Colexio Fonseca para, posteriormente, instalarse no Hospital de San Roque. O seu primeiro director foi Francisco Javier Sánchez Cantón e desde 1994 diríxeo Eduardo Pardo de Guevara y Valdés. No momento da súa creación estaba constituído en dez seccións: Xeografía, Prehistoria, Historia, Arqueoloxía, Arte, Filoloxía, Literatura, Etnografía e Folclore, Estudios compostelanos e Peregrinacións, e Bibliografía e Publicacións. Despois de diversas modificacións organízase...

Entidade cultural xurdida en Ourense en 1972 baixo o patrocinio da Deputación Provincial de Ourense. Os seus fins fundacionais foron o fomento e a promoción dos estudios locais e provinciais. O seu primeiro director foi Emilio Duro Peña e o seu secretario. Logo de publicar diversos libros, desapareceu a comezos da década de 1980.

Entidade cultural dependente da Fundación Provigo y su Área. Edita o Boletín do Instituto de Estudios Vigueses e monografías.

Instituto con sede en Vigo e dependente do CSIC creado en 1951. Desde a súa fundación ata 1978 actuou como laboratorio pertencente ao Instituto de Investigacións Pesqueiras de Barcelona. Neste ano independizouse e adoptou o nome de Instituto de Investigacións Pesqueiras de Vigo; a denominación actual recíbea en 1986. Os seus traballos de investigación céntranse fundamentalmente no campo da oceanografía das rías e das plataformas galegas, bioloxía e semicultivo de bivalvos (mexillón, berberecho, etc), bioloxía e pesca dos peixes peláxicos (sardiña, xurelo, etc), conservación de produtos mariños ou o impacto ambiental.

Institución cubana na que, por iniciativa de Xosé Neira Vilas, se creou a Sección Gallega o 15 de decembro de 1969. Dirixida por X. Neira Vilas durante 22 anos, desenvolveu un intenso labor de investigación e recompilación das achegas da emigración galega na illa e converteuse nun dos máis importantes fondos bibliográficos galegos de América.

Organismo creado en 1932 polo goberno republicano para aplicar a Lei de Bases da Reforma Agraria. Este organismo recibía as terras expropiadas segundo esta lei e organizaba a distribución entre os campesiños, que podían decidir o réxime de explotación.

Organismo autónomo do Estado fundado en 1914 polo profesor Odón de Buen. O seu ámbito de estudio, recollido no Real Decreto, céntrase nas condicións físicas, químicas e biolóxicas dos mares que bañan o litoral galego coas súas aplicacións aos problemas pesqueiros. Administrativamente dependeu do Ministerio de Instrución Pública e Belas Artes (1914), Fomento (1928), Mariña (1932), Comercio (1963), Transportes e Comunicacións (1977), Agricultura, Pesca e Alimentación (1980); desde o ano 2000 pertence ao Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía. Conta con varias dependencias situadas en Madrid (a central), Vigo, A Coruña, Gijón, Santander, Canarias, Málaga, Murcia e Illes Balears. O centro de Vigo creouse en 1936 e dedícase principalmente a temas de biotecnoloxía pesqueira e contaminación mariña; e o centro da Coruña foi creado en 1968 e traballa fundamentalmente nos cultivos e explotacións de moluscos, dinámica de poboacións de peixes, sobre todo túnidos, ecoloxía do plancto e comunidades bentónicas.

Entidade que se encarga de establecer estándares nas novas tecnoloxías relacionadas coas telecomunicacións para que se poidan empregar sen problemas en todos os países europeos.

Organismo autónomo creado pola Xunta de Galicia (1988) encargado da execución da política da vivenda, solo residencial e empresarial, en coordinación coa Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda. Ten como finalidade controlar a utilización do solo en beneficio do interese xeral e garantir os dereitos constitucionais de residencia digna. Entre as súas funcións destacan a promoción e xestión de plans aprobados desde a Consellería, a realización de estudios sobre oferta e demanda de vivendas e solo, a promoción pública de vivendas de protección oficial e a fixación do réxime de uso, o fomento da mellora e rehabilitación de vivenda rural, a promoción de cooperativas para a construción ou o estudo de novas tecnoloxías e a inspección e control de calidade na edificación.