"Ede" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Burgos, Castela e León, situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago (148 h [2001]). Coñecido como Redecilla de Francos, é a primeira poboación castelá do camiño. Urbanis- ticamente presenta a estrutura lineal característica das poboacións do camiño. Contou cun hospital de peregrinos dedicado a san Lázaro, e na igrexa da Virgen de la Calle (ss XVII-XVIII) consérvase unha pía bautismal románica.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Quintela de Leirado baixo a advocación de san Salvador.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Quintela de Leirado. Ten unha única nave e no seu interior conserva un retablo barroco. Destaca a porta principal, enmarcada por dous pares de semicolumnas en relevo que sosteñen un frontón partido coa figura do Salvador nunha fornela situada no centro. O conxunto remata nun gran frontón. Conta cun campanario sinxelo de corte clásico.

1. Acción e efecto de redimir ou redimirse.

2. Liberación por medio dun rescate da condición de pecado, de infidelidade, de sufrimento e de morte, común á maioría das relixións. Así, o sacrificio dos primoxénitos dos animais redime os homes, que doutro xeito serían inmolados; e o sacrificio dunha soa persoa pode redimir a colectividade, como a Ifixenia da mitoloxía grega. Como liberación, confúndese coa salvación e é a base de todas as relixións universalistas e das antigas relixións dos misterios. Non obstante, a orixe xurídica do concepto de rescate permite determinar unha concepción da salvación propia da tradición xudeocristiá. A partir do Novo Testamento, a idea de redención ocupa un lugar central na mensaxe cristiá. Son numerosos os textos nos que a morte de Xesús Cristo se explica como un rescate para a liberación do home do poder do mal, que o ten sometido. De aquí provén o valor redentor da morte de Xesús Cristo na cruz, cuxa morte, segundo as teorías da satisfacción, foi a prestación equitativa, a redención condigna,...

3. 1. Recuperación dunha cousa ou dun dereito, e que se libera dunha determinada obriga ou mediante o pagamento dunha cantidade.

   2. redención da enfiteuse

      Facultade que se lle outorga ao enfiteuta de poder extinguir a enfiteuse mediante o aboamento ao señor do importe convido ao constituírse a enfiteuse ou en pacto posterior. Tamén pode ser da cantidade que resulta de capitalizar a pensión ao 3% e o importe dun laudemio de acordo co tipo pactado.

   3. redención de censos

      Forma de liberar a propiedade devolvéndolle ao censualista o capital do censo representado polo valor asignado á propiedade no momento de constituír o contrato e por unha cantidade equivalente aos laudemios que deixou de percibir, que varía segundo os costumes. Quen recibe o capital en diñeiro ou en propiedades gravando a propia ou a que lle transmiten co pagamento da pensión censual, libera a propiedade desta carga devolvendo o capital recibido.

   4. redención de penas por traballo

      Posibilidade de reducir a pena como contraprestación do traballo levada a cabo durante o tempo da condena.

   5. redención dunha servidume

      Forma de extinción dunha servidume mediante o pagamento dun prezo pactado con anterioridade. O código civil español prescribe a redención das servidumes de pasto e leña.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Vigo a partir de 1900. Non cesou antes de 1913. Rexionalista con orientación cara ao agrarismo, funcionou como órgano do Directorio Redencionista. De periodicidade quincenal e dirixido por Arturo P. Alcaina, criticou o sistema foral e avogou pola liberación total do labrego. A publicación tivo unha segunda época, a partir de marzo de 1910. No I Congreso Agrario Provincial de Pontevedra foi nomeado voceiro da Federación Provincial de agricultores.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Vigo entre xuño e decembro de 1931. Voceiro do Sindicato de Industria Pesquera y sus Derivados (CNT), editouse decenalmente baixo a dirección de Manuel Fandiño. Recolleu as preocupacións do sindicato marítimo e os seus movementos reivindicativos. A partir de 1931 foi substituído polo voceiro da Federación Nacional de Industria Pesquera, denominado Mar y Tierra.

1. Que ou quen redime.

2. Nome que recibe Xesús Cristo. O título é practicamente equivalente ao de salvador. OBS: Adoita escribirse en maiúscula.

3. Relixioso das ordes mercedaria e trinitaria encargado de negociar o rescate dos cativos cristiáns en terras musulmás.

1. Relativo ou pertencente aos redentoristas.

2. Membro da congregación do Santísimo Redentor fundada en 1732 por santo Afonso María de Liguori en Scala, preto de Amalfi (Italia), para realizar misións entre a poboación rural de Nápoles. Foi aprobada por Benedito XIV (1749) e estendeuse por Europa, América e India. En 1732 fundouse tamén a rama feminina, dedicada á vida contemplativa e organizada por Maria Celeste Crostarosa.