"AP" (Contén)

1. Conxunto de características que fan que unha persoa ou unha cousa sexa útil para unha función.

2. Disposición ou capacidade natural ou adquirida para facer algunha cousa. As aptitudes, innatas ou adquiridas, e perceptibles coa educación, son un dos alicerces da diferenciación dos individuos.

3. Estado fisiolóxico específico das bacterias lisóxenas durante o que se producen bacteriófagos infecciosos pola acción de certos axentes indutores.

4. 1. Capacidade relativa dun organismo para sobrevivir e transmitir os seus xenes ao pool xénico da poboación na seguinte xeración.

   2. aptitude global [ingl: inclusive fitness]

      Suma da aptitude dun individuo e de toda a súa influencia na aptitude dos seus parentes que non sexan descendentes directos.

1. Que é apropiado, por disposición natural ou adquirida, para facer algo.

2. Que é axeitado ás necesidades de algo ou alguén.

3. Que superou satisfactoriamente unha proba ou exame.

1. Conxunto de células que no período embrionario emigraron dende a capa ectodérmica á endodérmica conservando certas características histoquímicas e bioquímicas con capacidade para captar precursores de aminas e de secreción de diversas hormonas.

2. Tumor formado por células APUD con capacidade para segregar hormonas diferenciadas; teñen particularidades histiolóxicas comúns e posúen gránulos densos de tipo neurosecretor.

1. Palabra latina que significa ‘en’ ou ‘na obra de’, utilizada sobre todo en referencias bibliográficas. OBS: A súa abreviatura é ap.

2. 1. Locución utilizada na práctica forense que designa unha manifestación feita na mesma acta ou documento no que constan outras actuacións do proceso.

   2. Dise especialmente da obriga concreta, do nomeamento do avogado ou do procurador dun tribunal feito no mesmo expediente, nas mesmas actuacións xudiciais ou administrativas.

PERSOEIRO

Poeta ruso. Aos catorce anos comezou a escribir Devenvenskije očerki (Narracións rurais, 1859); entre os seus escritos tamén destaca Stikhotvorenija (Poesías, 1886).

PERSOEIRO

Pensador, narrador e orador latino. Das súas obras consérvase a Apoloxía, onde se defende dunhas acusacións de maxia e, sobre todo, a novela histórica Metamorphoseon libri XI ou Asinus aureus (As Metamorfoses ou O asno de ouro).

1. Que ten punta.

2. Aplícase aos brasóns e figuras que se tocan pola punta, como as espadas e obxectos semellantes.

1. Que ou aquel que apunta.

2. Nas representacións teatrais, persoa que dita o papel aos actores.

3. Aplicación do sistema operativo Mac OS que permite gardar imaxes, texto, películas e sons aos que se desexe acceder facilmente e sen necesidade de utilizar ningún programa adicional.

4. Persoa que toma nota da carga embarcada e desembarcada dun barco.

5. Cóengo encargado de apuntar as ausencias dos membros do coro dunha catedral.

6. 1. Persoa que, nun xogo, leva a conta dos puntos gañados.

   2. Nun xogo, persoa que se sitúa detrás dalgún xogador para sinalar as cartas que ten o contrincante, que desta maneira xoga con vantaxe.

1. Acción e efecto de apuntar.

2. 1. Nota de pouca extensión feita con rapidez.

   2. Notas máis ou menos sumarias tomadas ao ler un libro, escoitar unha explicación, un discurso, etc, para axudar a recordalo máis tarde.

3. Na lexislación española, resumo das actuacións dun proceso xudicial do que se servían os maxistrados das audiencias e do tribunal supremo para resolver recursos interpostos ante eles. Foi substituído por unha nota.

1. Tomar nota escrita dalgunha cousa.

2. Inscribir a alguén nunha lista.

3. Anotarse un mesmo nunha lista ou relación.

4. Sinalar co dedo ou con algún obxecto algo ou a alguén.

5. Nunha conversa, discurso ou similar, tratar de pasada un asunto ou unha materia.

6. Propoñer algo dando publicidade do feito.

7. 1. Ditar polo baixo a alguén, algo que ten que dicir cando lle falla a memoria, cando non o sabe, etc.

   2. Ditar en voz baixa o apuntador o texto dunha obra de teatro aos actores.

8. Facer puntería cunha arma ou cun proxectil.

9. ...

1. Acción de apupar.

2. Berros de escarnio e insulto que se dirixen a alguén.

3. Rebumbio co que se persegue a un animal.