"Zos" (Contén)

Movemento político turco, creado en 1868, que propugnaba a europeización do estado otomán. Ao suspender Abdülhamit II (1878) a constitución que el mesmo outorgara en 1876, algúns oficiais do exército de Macedonia, entre eles Mustafà Kemal, uníronse ao grupo inicial, e este movemento tomou un carácter netamente nacionalista. Unha segunda revolución, en 1909, substituíu a Abdülhamit por Mehmet V. Finalmente (1913) o goberno pasou oficialmente a mans dos Mozos Turcos, cun triunvirato formado por Enver Paxá, Mehmed Talât Paxá e Mustafà Kemal.

Liñaxe que ten a súa orixe na provincia de Pontevedra. As súas armas levan, en campo de azul, un castelo de ouro, aclarado de goles, adestrado dun brazo armado cunha espada na man, que mete na boca dunha serpe saínte do mesmo flanco; estas dúas figuras están superadas dun sol figurado de ouro, no centro do xefe, flanqueado por dous medios voos do mesmo, o castelo e a serpe sobre ondas de prata e azul, en punta. Outra variante leva, en campo de ouro, dúas bandas, de goles; bordo de sinople cunha cruz grega de ouro, no centro do xefe, e de cinco vieiras de prata, colocadas dúas en cada flanco e unha na punta.

Conxunto arquitectónico situado en Boborás. Está formado pola igrexa de San Salvador e os pazos de Casa de Arriba, Casa e Granxa do Mato, Cervela, O Currelo, Feixó, Laxas e Tizón. A igrexa, que pertenceu á orde de Malta, é románica cunha soa nave e ábsida semicircular, cuberta con bóveda de medio canón no tramo recto e bóveda de cuarto de esfera no curvo. Foi declarado BIC en 1973.

Construción situada sobre o río Arenteiro (Boborás). Datada nos ss XII-XVI, trátase dunha ponte de cantaría con arcos de medio punto, desaugadoiro alintelado e rasante lixeiramente alombada. Ten dous vans. Está situada no antigo camiño do Ribeiro a Pontevedra e Santiago de Compostela.

Novela publicada por Emilia Pardo Bazán en 1886. Claro exemplo da súa concepción naturalista da realidade, nela presenta un medio que condiciona o comportamento dos personaxes, onde aparece unha nobreza en plena decadencia económica e moral. A obra desenvólvese nos Pazos de Ulloa, situados nun recóndito lugar de Galicia, en 1880, onde a vida está marcada pola influencia da relixión, a bruxaría, a política e as paixóns. A chegada de Julián, un sacerdote delicado e sensible, a Ulloa terá imprevistas consecuencias. O marqués de Ulloa, rudo e paixonal, vese obrigado a contraer matrimonio con Nucha, unha rapaza de cidade, para quen o ambiente dos pazos é un pesadelo. O contrapunto de Nucha está representado por Sabela, a criada que tivo un fillo bastardo co marqués. Trátase dunha novela de aprendizaxe en que se amosa o tránsito da inocencia e do descoñecemento do mundo á dura madurez.

Cadernos editados en Vigo a partir de 1928 e dirixidos polo marqués de Quintanar, Xavier Ozores Pedrosa e Xosé Cao Moure, propietario da editorial PPKO, encargada de publicar cada un dos volumes. O seu último caderno foi probablemente o nº7, editado en 1932. Como publicación de excelente calidade, incluía fotografías dos pazos máis importantes de Galicia, ademais dos artigos en que se explicaban as súas características e os escudos das casas propietarias.