"Eza" (Contén)

1. Numeral cardinal que equivale a dezaoito máis un.

2. Que ocupa o dezanove lugar nunha serie. OBS: Nesta acepción adquire valor de ordinal e, polo tanto, equivale a décimo noveno.

3. Representación gráfica dese número. OBS: Na numeración arábiga represéntase por 19 e na romana por XIX.

4. Décimo novena hora despois das doce da noite. OBS: Xeralmente vai precedido do artigo determinado as.

1. Relativo ou pertencente á comarca de Deza ou dos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da comarca de Deza.

1. Numeral cardinal que equivale a dezasete máis un.

2. Que ocupa o dezaoito lugar nunha serie. OBS: Nesta acepción adquire valor de ordinal e, polo tanto, equivale a décimo oitavo.

3. Representación gráfica dese número. OBS: Na numeración arábiga represéntase por 18 e na romana por XVIII.

4. Décimo oitava hora despois das doce da noite. OBS: Xeralmente vai precedido do artigo determinado as.

1. Numeral cardinal que equivale a quince máis un.

2. Que ocupa o dezaseis lugar nunha serie. OBS: Nesta acepción adquire valor de ordinal e, polo tanto, equivale a décimo sexto.

3. Representación gráfica dese número. OBS: Na numeración arábiga represéntase por 16 e na romana con XVI.

4. Décimo sexta hora despois das doce da noite. OBS: Xeralmente vai precedido do artigo determinado as.

1. Numeral cardinal que equivale a dezaseis máis un.

2. Que ocupa o dezasete lugar nunha serie. OBS: Nesta acepción adquire valor de ordinal e, polo tanto, equivale a décimo sétimo.

3. Representación gráfica dese número. OBS: Na numeración arábiga represéntase por 17 e na romana por XVII.

4. Décimo sétima hora despois das doce da noite.

1. Calidade de duro.

2. 1. Resistencia dunha substancia a ser relada. Esta propiedade serviu como carácter taxonómico dende o inicio da mineraloxía sistemática. Friedrich Mohs, en 1822, conferiulle unha certa precisión cualitativa ao propor a súa escala de dureza relativa, coñecida como escala de Mohs e aceptada universalmente: 1 talco, 2 xeso, 3 calcita, 4 fluorita, 5 apatito, 6 ortosa, 7 cuarzo, 8 topacio, 9 corindón e 10 diamante. Cada un destes minerais é capaz de raiar o que está por debaixo del na escala, mentres que é raiado polo que lle segue.

   2. Conxunto de propiedades mecánicas dos materiais sólidos que non teñen definición científica, pero que, en certa maneira, indican a resistencia que exercen á deformación ou a seren raiados. É un punto de referencia importante nos materiais, moi sensible ás variacións de estrutura e de composición química. A dureza está expresada por cifras diferentes que se refiren ás escalas propias de cada método.

   3. ensaio de dureza

      Procedemento para determinar a dureza dun material referida a unha escala convencional. Hai diferentes tipos de ensaios de dureza; os máis utilizados valórana como a resistencia que exerce o material a ser penetrado por un corpo de forma e características mecánicas determinadas. O método de ensaio de Brinell consiste en comprimir unha esfera de aceiro contra unha superficie plana do material, de xeito que se produce unha deformación permanente en forma de casquete esférico; a dureza exprésase en graos Brinell (HB) e avalíase mediante o cociente entre a forza ou a carga aplicada (en quilogramos-forza) e a superficie do casquete (en mm 2 ). No método de Vickers, a esfera de aceiro substitúese por unha punta de diamante piramidal cun ángulo de 136° e a dureza mídese en graos Vickers (HV). No método de Rockwell mídese a penetración dunha esfera de 1/16” de diámetro baixo unha carga de 100 kgf (dureza Rockwell HRB) ou de 150 kgf (dureza de Rockwell HRC). O método de Shore consiste...

3. Induración circunscrita da epiderme. Está formada por unha acumulación de células estratificadas da capa córnea que é consecuencia da fricción ou da presión prolongadas e repetidas; hainas que aparecen tamén baixo a acción da calor ou de substancias químicas.

4. 1. Ausencia de harmonía nos contornos.

   2. Oposición forte entre as cores.

5. Grao de contraste entre os brancos e os negros nun positivo ou entre as zonas claras e as opacas nun negativo.

6. ...

GALICIA

Político e empresario. Licenciado en Veterinaria pola Universidad de León, foi presidente do Sindicato da Gandería durante a ditadura franquista e xerente de GAPER e de Sociedades Agrarias de Transformación. Presidente do comité local de Alianza Popular (AP) desde 1981, foi deputado pola Coruña no I Parlamento galego (1981-1985) e deputado por Coalición Popular no Congreso na III lexislatura (1986-1990).

1. Impedimento ou dificultade para a realización ou consecución de algo.

2. Dar principio a algo. Na tradición oral recóllense ditos como: “O comer/xantar e o rañar/rascar é cousa de empezar (que despois mal se pode deixar). Quen mal empeza, mal acaba. O que logo se empeza, axiña se acaba”.

3. Comezar a consumir ou a gastar algunha cousa.

4. Ter algunha cousa o seu principio.

5. Parte de algo que se presenta en primeiro lugar no espazo ou no tempo, ou por onde se adoita comezar.

1. Dar principio a algo. Na tradición oral recóllense ditos como: “O comer/xantar e o rañar/rascar é cousa de empezar (que despois mal se pode deixar). Quen mal empeza, mal acaba. O que logo se empeza, axiña se acaba”.

2. Comezar a consumir ou a gastar algunha cousa.

3. Ter algunha cousa o seu principio.

1. Conxunto de palabras, moitas veces de carácter formulístico, con que se comezan as cartas, os testamentos, as vendas, os libros ou calquera outro tipo de escrito.

2. Elemento que se destaca na cabeceira dunha ficha ou rexistro bibliográfico, que permite ordenalo dentro dun ficheiro ou dun catálogo e facilitar a súa recuperación.

3. Sistema utilizado pola facenda pública para a recadación de impostos e contribucións. Consistía en outorgarlles aos concellos ou aos gremios a facultade de recadar por si mesmos os impostos e contribucións correspondentes ao distrito ou ao gremio mediante o pagamento dun cupo fixo sinalado polo órgano fiscal. Introducido pola dinastía dos Austrias, xeneralizouse na Coroa de Castela a mediados da década de 1530 e uns anos máis tarde en Galicia. Con este sistema, a monarquía aseguraba a recepción dunhas rendas fixas anuais. Aplicábase ás principais cargas fiscais rexias da época, alcabalas e servicios, e a finais do s XVI ao novo imposto dos millóns. O campesiñado foi o principal afectado pois, aínda que a presión fiscal non aumentou en exceso, as crises agrarias incidiron sobre a súa debilitada economía e creáronlle graves dificultades para soportar esta fiscalidade; ademais, o feito de que a fidalguía estivese frecuentemente exenta destas cargas, fixo que a súa cota tivese que ser sufragada...

1. 1. Poñer ao principio dunha carta, dun libro, dun escrito ou de calquera tipo de documento unha palabra ou grupo de palabras, moitas veces de tipo formulístico, que funcionan como preámbulo.

   2. Construír o encabezamento dun escrito.

2. 1. Estar ou figurar á cabeza ou ao comezo de algo.

   2. Dirixir ou gobernar algo.

3. Remendar algo, especialmente os calcetíns ou as medias de la cando rompen polo encabezo.

4. 1. Deter a fermentación dun mosto mediante a adición de alcohol vínico nunha proporción do 10 ao 17%, para que permanezan os azucres naturais da uva. Obtéñense así viños doces de entre 13 e 14° de gradación alcohólica.

   2. Aumentar a graduación dun viño engadíndolle alcohol, augardente ou outro viño con máis graos.

5. ...

1. Escribir nun sobre, paquete ou algo que se quere enviar, o enderezo de alguén.

2. Enviar algo a un enderezo determinado.