"ovi" (Contén)

PERSOEIRO

Duque de Mazovia e de Cracovia, fillo do Rei Casimiro II de Polonia e irmán de Leszek II o Branco. Recorreu á orde teutónica para rexeitar as razzias de Prusia e concedeulle a rexión de Chelmno (Kuln), feito que iniciou a introdución da orde en Prusia. O seu irmán deulle en patrimonio Mazovia e Kuiavia.

PERSOEIRO

Gran duque de Rusia, segundo fillo do Tsar Paulo I e irmán de Alexandre I e de Nicolao I. Participou nas guerras contra Napoleón e en 1816 nomeárono comandante en xefe do exército de Polonia. Casado cunha aristócrata polaca, renunciou en 1822 ao trono de Rusia. As relacións con Nicolao I foron a miúdo tirantes pola reiterada defensa que fixo da autonomía polaca. Con todo, durante a Revolución de 1830 tivo que facerlle fronte á rebelión de Varsovia.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Formado na tradición académica de Königsberg, París e Múnic, adoptou a técnica dos impresionistas, pero cunha pincelada máis nerviosa e expresiva. Adheriuse ao movemento da Sezession de Berlín. En 1911, un ataque de apoplexía levouno a unha pintura moito máis dramática, como a que amosa nuns cincuenta autorretratos, moitos deles acompañados dun esqueleto. Abriu o camiño ás novas correntes expresionistas.

CAPITAIS

Capital do departamento de Caaguazú, Paraguay (38.319 h [estim 1992]). É o centro dunha rica rexión agropecuaria, con importantes industrias alimentarias. Tamén cumpre funcións administrativas e de servicios. Na agricultura destacan os cultivos de algodón, cana de azucre e tabaco. Fundouna en 1759 o coronel Jaime Sanjust.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter liberal que apareceu no ano 1821. Dirixiuna Manuel Pardo de Andrade e tiña a misión de informar ao público en xeral sobre asuntos políticos.

1. Ave dos xéneros Galerida e Lullula da familia dos aláudidos, que se caracterizan por presentar curupelas -que despregan especialmente na época nupcial-, peteiros finos e algo longos e a plumaxe de cor, predominantemente parda manchada. Camiñan lixeiras, para o que se axudan da longa unlla do dedo posterior das patas. Crían no chan, sen chegar a facer un niño que, como moito, conta con algunhas plumas da femia. Os pitos son nidícolas e non tardan en cubrirse de plumas e afastarse do lugar de incubación. Os adultos teñen un canto melodioso que emiten cando están pousados ou voando, fundamentalmente na época de cría.

2. Ave de 17 cm de lonxitude, coa plumaxe ocre, o peteiro longo e fino e os tarsos libres de plumas. Aliméntase fundamentalmente de invertebrados do chan. Emite o canto mentres voa de xeito ondulante. As poboacións que viven en latitudes meridionais están formadas por aves sedentarias -aínda que as que viven en montañas poden realizar movementos invernais cara ás ladeiras menos frías-, mentres que as que viven en latitudes setentrionais son migradoras. Habitan en chairas ou terreos pouco accidentados das zonas temperadas e cálidas da rexión Paleártica e nas partes menos áridas dos desertos do Sáhara e Arabia. Existen vinte subespecies, das que dúas están presentes na Península Ibérica: G. cristata cristata, que se distribúe por Galicia -asociada a ladeiras de solaina das serras orientais-, Centroeuropa, Suecia e os Países Bálticos, e G. cristata pallida no resto da Península.

3. Ave de 15,5 cm de lonxitude, coa plumaxe ocre, o peteiro algo longo e fino e grandes tarsos libres de plumas. A especie distribúese en dúas áreas independentes: unha na Península Ibérica -onde ocupa a área mediterránea e o norte de África-, e outra en Etiopia e Somalia.

4. Ave de 14 cm de lonxitude, de peteiro fino e recto, coa plumaxe críptica e cunha franxa branca na ala a xeito de bandeira. Distribúese en bosques abertos polo Paleártico occidental, dende a Península Ibérica ata as montañas de Irán. En Galicia está presente en áreas abertas, as máis das veces, asociadas a prados para o gando.

CIDADES

Cidade de Portugal, no distrito de Castelo Branco (21.689 h [1981]). Situada nos contrafortes da serra da Estrela, as súas neves permanentes convértena nunha importante estación invernal. O sector téxtil e o turismo de inverno son as súas principais actividades económicas. Do seu patrimonio destacan a capela románica de São Martinho, o antigo convento de Santo António (s XVI) e a igrexa de Santa Maria, rematada en 1886.

PRAIAS

Praia da beira meridional da ría de Pontevedra, situada no litoral da parroquia de Ardán, concello de Marín.

PUNTA

Punta do extremo sudoriental da Illa de Ons, situada na parroquia homónima do concello de Bueu.

CAPITAIS

Capital do voivodato de Polonia, drenado polo río Vístula (740.500 h [1997]). É o centro industrial, cultural e educativo máis importante do S de Polonia. A extracción de carbón e cinc é a industria máis importante, xunto coa produción de ferro e aceiro nas fábricas Lenin, un dos complexos industriais máis grandes de Europa. A agricultura (viña) e a gandería son un complemento importante na súa economía. Tamén é un destacado nó de comunicacións, con numerosas estradas e ferrocarrís que a unen coa capital. Principal foco cultural e científico do país despois de Varsovia, é sede da Unniwersytet Jagiellonski, establecida en 1364 por Casimiro o Grande. A cidade, fundada probablemente antes do s IX, foi sé dun bispado no s XI e sufriu diversas incursións mongois ao longo do s XIII. En 1257 recibiu o estatuto de cidade. No s XIV converteuse en capital de Polonia e comezou unha época de expansión e prosperidade. A perda da capitalidade (1609) diminuíu a súa importancia política. En 1794...