comisión

comisión

(< lat commissione ‘acción de confiar os xogos a alguén’)

  1. s f

    Labor que se lle encomenda a alguén.

    Ex: O embaixador recibiu a comisión de negociar un novo acordo de pesca.

    Confrontacións: encomenda.
  2. s f

    Reunión de persoas delegadas temporalmente para facer algunha cousa ou tomar resolucións en nome dun grupo maior.

    Ex: A asociación nomeou unha comisión para ir negociar co concello.

    Sinónimos: comité. Confrontacións: delegación.
  3. s f

    Retribución que se cobra por realizar unha operación comercial, que adoita ser proporcional ás transaccións ou vendas efectuadas; especialmente, refírese á cantidade que cobra o intermediario nun negocio de compravenda.

    Ex: Os nosos vendedores reciben unha comisión do dez por cento.

  4. s f [DER]

    Cada un dos órganos administrativos de carácter colexial no que están representados proporcionalmente un organismo máis numeroso, tales como as comisións delegadas do goberno, a comisión xurídica asesora e a comisión municipal permanente, entre outras.

  5. comisión constitucional [POLÍT]

    Comisión parlamentaria que ten a función de redactar ou revisar un texto constitucional. A comisión encargada de redactar a Constitución española de 1978 estivo integrada por Gabriel Cisneros, Miguel Herrero de Miñón e José Pedro Pérez Llorca, pola Unión de Centro Democrático (UCD); Gregorio Peces-Barba, polo Partido Socialista Obreiro Español (PSOE); Jordi Solé Tura, polo Partit Socialista Unificat de Catalunya (PSUC); Miquel Roca, pola Minoria Catalana; e Manuel Fraga Iribarne por Alianza Popular. Desenvolveu as súas funcións entre o 2 de agosto de 1977 e o 10 de abril de 1978, data na que se asinou o borrador do texto constitucional, para reanudárense o 5 de maio co nome de Comisión de Asuntos Consitucionales y Libertades Públicas del Congreso, baixo a presidencia de Emilio Attard, e no mes de xullo comezaron os debates no pleno do Congreso de los Diputados.

  6. comisión de goberno [POLÍT]

    Órgano dos concellos integrado polo alcalde e por un número de rexedores non superior á terceira parte dos concelleiros. Ocúpase da coordinación das funcións executivas e da asistencia ao alcalde (que nomea os membros da comisión) e ten as atribucións que estes e o pleno lle deleguen.

  7. comisión de servicios [DER]

    Situación dun funcionario público que, de maneira temporal e con autorización previa, presta os seus servicios nun posto de traballo diferente ao que lle corresponde ou desempeña funcións distintas das que lle son propias e específicas.

  8. comisión mercantil [DER]

    Contrato polo que unha persoa (comisionista) efectúa un acto de comercio, en nome propio ou alleo, por conta doutro (comitente), e recibe a cambio unha retribución.

  9. comisión parlamentaria [POLÍT]

    Órgano de traballo de cada unha das cámaras lexislativas, integrado por un número reducido de membros en representación dos diferentes grupos parlamentarios en proporción á súa importancia na respectiva cámara. Por regra xeral hai catro tipos de comisión: as permanentes lexislativas e non lexislativas, as de investigación e as extraordinarias. Normalmente teñen unha función de instrución das cuestións que se someterán a debate e resolución do pleno da cámara, pero excepcionalmente poden aprobar con carácter definitivo determinadas leis.

  10. comisión rogatoria [DER]

    Solicitude que un tribunal fai oficialmente ás autoridades competentes doutro Estado para que execute un acto de instrución ou efectúe unha dilixencia.

  11. s f

    Acción de cometer.

    Ex: Atribuíuselle a comisión do secuestro a un inocente.

Frases feitas

  • Traballar/vender a comisión loc adv Por conta allea, cobrando unha porcentaxe.