Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal
Aínda non se creou contido para a páxina principal.
Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado en El Campo de Antequera (3.422 h [2001]).
Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, na confluencia do Adaja e do Arevalillo (7.375 h [1991]). Importante núcleo da arquitectura mudéxar, conta coa torre da Igrexa románica de San Martín, a ponte, os restos do Castelo (s XV), a Igrexa de Santa María e a Igrexa de La Lugareja (s XII).
Cidade do Estado de Minas Gerais, Brasil, situada na conurbación de Belo Horizonte (492.214 h [1996]). A orixe da poboación remóntase a 1701, data na que se estableceu no lugar un posto fiscal para o reconto (en portugués contagem) do gando procedente da rexión do Rio São Francisco. Ao abeiro da Casa do Registro das Abóboras xurdiu dende 1716 un próspero núcleo (Araial de São Gonçalo da Contagem das Abóboras) no que se concentraron funcionarios, tratantes de gando, propietarios mineiros, traficantes de escravos, relixiosos, taberneiros, prostitutas e vagabundos. Trala independencia de Brasil (1822), establecéronse na cidade dúas compañías inglesas dedicadas á explotación mineira do ouro. Os beneficios da actividade aurífera permitiron o desenvolvemento dos sectores industrial (madeira e cererías) e agrario (café, azucre, mandioca e arroz). En 1911 constituíuse en municipio, condición que perdeu entre 1938 e 1948. A principios do s XX converteuse en vila turística grazas ao seu...
Pintor e gravador. Discípulo de Berchem e Van Laer, viaxou a Italia (1650), onde asimilou a pintura mitolóxica da escola boloñesa. Cultivou a paisaxe, a pintura de animais, os retratos e a pintura satírica. Realizou obras de pequeno formato.
Político. Estudiou nas universidades de Columbia e Wisconsin. Traballou no Banco Interamericano de Desarrollo nos anos sesenta e foi alcalde de Quito (1970-1978). Presidiu o Banco Ecuatoriano Nacional de la Vivienda y Junta Nacional de la Vivienda. En 1992 accedeu á presidencia de Ecuador á fronte da Unión Republicana (UR). Emprendeu un programa económico neoliberal e austero, afrontou un conflito armado con Perú no Alto Amazonas e viuse afectado polo escándalo da apropiación de fondos do vicepresidente Alberto Dahik. Participou no IX Cumio do Grupo de Río (4 e 5 de setembro de 1995), onde os presidentes do hemisferio definiron o establecemento dunha área de libre comercio común para o 2005. En 1998 foi elixido deputado nacional.
Relixioso beneditino. Profesor de teoloxía en San Martiño Pinario de Santiago de Compostela (1832),foi catedrático de Dereito Canónico (1875). Escribiu Programa de la asignatura de Retórica y Poética (1851) e Oración inaugural leída en la Universidad de Santiago en la apertura del curso de 1863 a 1864 (1863).
Escritor. Reflectiu os acontecementos da época na súa obra. Publicou ensaios, Bonjour Monsieur Zola (1954); poesía, Le Colporteur (1953); e novela La nef des fous (1947), Les lézards dans l’hortage (1953) e a triloxía Margot l’enragée: le Commandant Watrin (1956), le Rendez-vous de Bruges (1958) e Quand la mer se retire (Prix Goncourt 1963). Foi membro da Académie Goncourt (1969).
Realizador cinematográfico chileno. Director de Chile Film durante o mandato de S. Allende, iniciouse no teatro e pasou ao cine con El chacal de Nahueltoro (1969) e La tierra prometida (1973). Posteriormente dirixiu Actas de Marusia (1975), La viuda de Montiel (1979), Los náufragos (1994) e Tierra de Fuego (1999). Escribiu tamén as novelas El bandido de los ojos transparentes (1990) e El viajero de las cuatro estaciones (2000).
Pintor. En 1717 traballou no mosteiro franciscano de Santo Antonio de Herbón onde pintou o altar maior e os catro colaterais, á parte doutras obras menores. En 1742 documéntase de novo a súa presenza en Padrón, onde realizou o retablo maior de Seira (Sorribas).
