Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal

Navegante e cartógrafo holandés, tamén coñecido como W. Barentsz. Participou en tres expedicións na procura do paso do NL no Ártico, onde descubriu as illas de Nova Terra, as Spitzbergen e a illa dos Osos (Bjørnøye). Foi un gran coñecedor do Mediterráneo, encargándose mesmo de realizar a cartografía das súas costas.

Reformador sueco, irmán de Lars Petersson. Coñecido como Olaus Petri, foi diácono en Strängnäs e director da escola catedralicia. Ao ser acusado de herexía, Gustavo I de Suecia, de quen era conselleiro, fíxoo chanceler do reino (1539). Condenado a morte polo rei por opoñerse ao intervencionismo real na Igrexa, foi indultado e converteuse en pastor principal de Estocolmo (1543). Traduciu integramente, co seu irmán, a Biblia (1541)

Compositor italiano. Foi un dos introdutores da ópera veneciana en Nápoles; coas súas óperas, como Lo schiavo di sua moglie (1672), contribuíu a formar a escola napolitana de ópera. Tamén escribiu oratorios.

Almirante norteamericano. Participou na Guerra de Secesión, coa flota nordista, e comandou a escuadra norteamericana do Pacífico durante a guerra entre España e os EE UU, na que aniquilou a escuadra española en Manila (1898).

Enxeñeiro industrial. Foi o principal promotor do Instituto de Investigacións e Experiencias Cinematográficas, a primeira escola de cine española. En 1943 creou o Laboratorio de Experiencias e Investigacións cinematográficas na Escola de Enxeñeiros Industriais. En 1947 creouse o Instituto de Investigacións e Experiencias, do que foi director e profesor. Foi xefe da sección de Materias Primas da Subcomisión Reguladora da Cinematografía na década de 1940 e xefe do Negociado da Subdirección Xeral da Cinematografía no Ministerio de Información y Turismo na década de 1950.

Bioquímico. É autor de numerosos traballos de bioloxía molecular, especialmente sobre a estrutura molecular dos xenes. Obtivo por primeira vez o mapa detallado dun xene.

Igrexa ortodoxa autocéfala, con xurisdición sobre os pobos que constitúen a Serbia actual. Serbia, cristianizada en tempos de Basilio I de Bizancio (867-886), quedou plenamente vinculada ao patriarca de Constantinopla. En 1219, baixo Estevo II, creouse a Igrexa autocéfala de Serbia, da que o principal organizador foi o monxe Sava. Estevo Dušan Uros IV creou (1346) un patriarcado serbio, con sé en Peč. Suprimido en dúas ocasións (1389 e 1766) a causa do dominio turco, a Igrexa de Serbia foi, finalmente, declarada autocéfala en 1879 e restablecida como patriarcado en 1920.

Capital do estado de Minas Gerais, Brasil (2.091.371 h [1996]). Está situada nos contrafortes da serra de Moeda. Foi fundada por decreto gobernamental en 1890, feito que constituíu un dos primeiros precedentes nas políticas oficiais brasileiras para colonizar e artellar o interior do país e proceder dese xeito a unha explotación máis intensa dos seus recursos naturais, particularmente os mineiros e forestais. Deste xeito, Belo Horizonte converteuse nun núcleo industrial, favorecido pola proximidade das minas de uranio e ferro, e polas boas comunicacións. Tamén é centro comercial e administrativo, ao asumir os servicios propios da capitalidade.