Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal
Aínda non se creou contido para a páxina principal.
Política. A súa tarefa foi fundamental na propagación do movemento socialista durante o primeiro terzo do s XX e na difusión por Europa da Segunda Internacional. En Italia compartiu con Mussolini a dirección do xornal socialista Avanti. Á súa volta á URSS, en 1917, ocupou un lugar no secretariado da Terceira Internacional, aínda que a abandonou cara ao ano 1922. Os seguintes anos residiu en Europa e nos EE UU, onde continuou participando activamente a prol do movemento socialdemócrata internacional.
Emperador de Roma (283-284), fillo do Emperador Marco Aurelio Caro. Foi nomeado césar xunto co seu irmán Marco Aurelio Carino. Converteuse en augusto despois da morte do seu pai. Foi asasinado no Bósforo, cando regresaba dunha campaña contra os persas.
Poeta. A súa obra, de clara vontade rupturista, achégase á linguaxe dos medios audiovisuais e da publicidade para retratar e satirizar a vida urbana. Publicou Derrapa e cai (1994).
Emperador de Bizancio (1183-1185), derradeiro da dinastía Comneno. Impulsou ao pobo de Constantinopla á matanza e ao saqueo das posesións dos latinos (1182). Entrou triunfalmente na capital, sentenciou a morte a María de Antioquía e proclamouse Emperador xunto a Aleixo II, a quen asasinou pouco despois. Rematou casando coa súa muller Agnes (ou Ana) de Francia (1183). Realizou unha notable obra de reconstrución interna e implantou un réxime de terror. Foi deposto e morto por Isaac II Ánxelo.
Cosmógrafo. Expedicionario das costas suramericanas, traballou na confección de mapas na Casa de Contratación de Sevilla, onde foi mestre de astronomía e cosmografía. Escribiu El libro de las longitudes (1551) e Islario general del mundo (1560).
Escultor italiano. Renovou a escultura co seu realismo e o seu afán de descompoñer as formas estáticas nun xogo de luz e sombra. Da súa produción destacan Conversazione in giardino (1893), Yvette Guilbert (1894) e Ecce puer (1906-1907).
Político, VII marqués de Valladares. Foi elixido deputado polo Reino de Galicia (1820-1821) e pola provincia de Ourense (1834-1836), cargo desde onde defendeu a capitalidade de Vigo. Senador pola provincia de Lugo (1840-1841) e por designación real (1846-1847), foi gobernador e presidente da Deputación Provincial de Pontevedra (1836) e alcalde de Vigo (1843-1844).
Primeiro Emir independente do Al-Andalus. Fillo de Mu’āwiya ibn Hišām e considerado único supervivente da matanza que Abū-l-Abbās fixo cos omeias de Damasco. Derrotou a Yūsuf al-Fihrī preto de Córdoba (756) e proclamouse Emir independente (773). Fixo fronte a unha situación inestable no interior e no exterior. Co obxecto de harmonizar o mosaico de pobos que habitaban o Al-Andalus implantou unha política de tolerancia pero, así e todo, tivo que reprimir con dureza numerosas revoltas. Iniciou a construción da mesquita de Córdoba (786).
