Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal

Capital do departamento de Mosella, situada en Lorena, Francia (123.776 h [1999]). É un importante núcleo industrial centrado na industria alimentaria metalúrxica e de material eléctrico. Tamén destaca o seu porto fluvial situado na confluencia dos ríos Moselle e Seille. Centro do poboado galo dos mediomatrices, no s VII foi núcleo do renacemento carolinxio. Como cidade imperial, Enrique II de Francia conquistouna en 1552. A partir de 1871 pertenceu ao Imperio Xermánico e en 1919 volveu a Francia por medio do Tratado de Versailles. Do seu patrimonio cultural destacan o acueduto de Jouy-aux-Arches, as termas e as igrexas de Saint-Maximin (ss XII-XV), Saint-Vincent (ss XIII-XIV), Saint-Martin (ss XIII-XVI) e a catedral gótica (ss XIII-XVI), as termas e a basílica de Saint-Pierre-de-la-Citadelle (s IV).

Igrexa parroquial situada en Amoeiro. Trátase dunha construción románica, de transición ao gótico, de finais do s XII. Consagrouna no 1200 o bispo Afonso I. Ten unha soa nave e ábsida rectangular cuberta con bóveda de canón. O arco triunfal é apuntado. A fachada reconstruíuse utilizando materiais antigos.

Abade (679) do mosteiro de Iona, en Irlanda. Contribuíu á introdución do rito romano no seu país. Foi un dos escritores máis importantes do mosteiro de Iona, sendo de gran valor histórico a súa vida de santo Columbano. Foi venerado como santo en Escocia e Irlanda.

Soprano. Cunha gran capacidade para a dramatización, posúe unha voz escura e ampla. En 1959 debutou no Covent Garden de Londres e en 1962 na Scala de Milán. Acadou sona internacional coa ópera Porgy and Bess (1952), de Gershwin, convertendose na primeira soprano afroamericana en triunfar nos escenarios operísticos de todo o mundo. Retirouse en 1990 no Metropolitan Opera de Nova York.

Dramaturgo. Coñecido como Ede Szigligeti, foi actor no Teatro Nacional de Budapest. Destacaron as súas interpretacións nas obras Szököltt katona (O desertor, 1843) e Csikós (O pastor, 1846). Escribiu o drama histórico A trónkereso (O pretendente ao trono, 1868) e a comedia Rózsa (Rosa, 1840).

Pintor e arquitecto. Formado en Cambridge, foi catedrático de Proyectos Arquitectónicos na Escuela de Arquitectura de Madrid. Iniciouse dentro da corrente de arte conceptual e posteriormente interesouse pola pintura. A súa obra caracterizouse pola pureza e a sinxeleza. Das súas obras destacan Casa de la lluvia (Santander, 1978-1982), o Centro de Servicios Sociales e a Biblioteca Pública Pedro Salinas en Puerta de Toledo (Madrid, 1986-1988), o Palacio de Congresos de Salamanca (1985), os proxectos das consellarías da Junta de Extremadura en Mérida (1992-1995) e o edificio dos xulgados de Maón (1993-1995). Realizou as instalacións de La casa Duchamp (1975) e o proxecto do Museo Nacional y Centro de Investigación Altamira en Santillana del Mar. En 1990 obtivo o Premio Nacional de Artes Plásticas.

Parroquia do concello de San Cristovo de Cea baixo a advocación de santa Baia.

Cidade mítica situada no lugar de Lagosteira, en San Martiño de Duio (Fisterra). Segundo algúns estudosos, desapareceu, no ano 63 a C, asolagada polo mar sen causa coñecida; outros pensan que foi incendiada no s V polo rei suevo Rechila. Tamén se coñece co nome de Duio (Dugium ou magnus portus artabrorum).

Pintor. Estudiou no taller de Thomas Couture e aprendeu dos pintores clásicos temática, composición e técnica. A súa obra La déjeuner sur l’herbe (1863), con influencias de Giorgione e Rafael, escandalizou o público polo tema e a composición, que tentaba producir un efecto de plein air. Revolucionou o mundo da pintura con Olympia (1865), inspirada nas Venus de Giorgione e Tiziano. Inspirouse en Velázquez, de quen tomou a liña do horizonte alta e a ausencia dun verdadeiro fondo (Le torero mort, La femme au perroquet, 1865), en Murillo (Le fifre, 1866) e en Goya (L’execution de Maximilien, 1867; Le balcon, 1869). Desde 1873 a súa paleta aclarouse e adquiriu características impresionistas, así como a práctica do plein air. Desde 1880 sufriu ataxia. En 1882 pintou ao pastel Retrat d’Irma Breunner e ao óleo Le bar des Folies-Bergère. Aínda que sempre foi considerado un pintor clásico,...

Monte pertencente á serra da Cova da Serpe, situado no extremo L da parroquia de Foxado (Curtis). O seu cumio acada os 641 m de altitude.