Benvido a EGU - Enciclopedia Galega Universal
Aínda non se creou contido para a páxina principal.
Duque de San Jaime. Pretendente carlista á coroa de España co nome de Afonso Carlos I, irmán de Carlos VII. En 1871 casou con María das Neves de Braganza, infanta de Portugal. Durante a Terceira Guerra Carlista foi designado capitán xeneral das forzas de Catalunya (1872-1876). En 1931, ao morrer sen fillos o seu sobriño Xaime, converteuse en pretendente. Rompeu as negociacións que iniciara co destronado Afonso XIII e mostrouse de acordo coa entrada dos carlistas no levantamento de 1936. Morreu sen fillos, deixando irresoluta a súa sucesión.
Municipio da comarca do Baix Llobregat, na provincia de Barcelona, Catalunya (7.069 h [1996]). Sitúase na beira esquerda do río Llobregat. A base da súa economía son as actividades industriais, principalmente o sector metalúrxico, téxtil e a elaboración de champaña. Na agricultura destacan os cultivos de viña e árbores froiteiras. Cómpre salientar a igrexa parroquial neogótica de Sant Esteve.
Realizador cinematográfico. Especializado en filmes de carácter intimista, da súa filmografía cómpre salientar To Kill a Mockingbird (1962), The Stalking Moon (1969), Summer of ‘42 (1971, Concha de Plata en Donostia), Bloodbrothers (1978), Kiss Me Goodbye (1982), Clara’s Heart (1988) e The Man in the Moon (1991).
Escritor. Traballou en diferentes periódicos madrileños, entre eles, El País e Diario Universal (1917). Publicou El pensamiento y las cosas, El conocimiento y el juicio (1911). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.
Actor e director de escena irlandés. Foi un dos impulsores do Movemento Dramático Angloirlandés e do Abbey Theatre, onde dirixiu espectáculos como Cathleen ni Houlihan ou Deirdre, a partir de textos de William Butler Yeats e George Russell, e participou en The Playboy of the Western World (O mozo que chegou de lonxe) ou The Well of the Saints (A fontenla dos milagres), sobre textos de John Millington Synge. En 1908 abandonou o Abbey e emigrou a EE UU, país no que continuou a súa traxectoria de actor e director, pero regresou en 1914 a Inglaterra, onde traballou en compañías de Londres e Birmingham. Finalmente, retornou a Dublín, onde volveu traballar no Abbey como profesor de elocución.
Río da vertente occidental que desemboca na ría de Lires. Nace a 344 m de altitude na aba do monte Escaleira, na parroquia de Castrelo, concello de Vimianzo. O seu curso adopta unha dirección L-O coa que drena as parroquias de Castrelo e Berdoias (concello de Vimianzo). A continuación penetra no concello de Muxía pola parroquia da Nosa Señora da O e segue polas de Ozón, Vilastose, Coucieiro, Caberta, Vuiturón e Frixe, onde desemboca despois dun percorrido duns 30 km, no límite coa parroquia de Lires (concello de Cee). A súa conca abrangue unha superficie de 140 km2; os seus principais tributarios son os ríos de Berdeogas, do Fragoso e do Monte, así como os regos de Santiso e de Vilachán. O caudal que proporciona na desembocadura é de 5,2 m3/s.
Músico. Comezou os seus estudios musicais na súa cidade natal para logo ingresar no Conservatorio de Madrid (1940) e tocar na banda de música de Aviación. En 1945 gañou por oposición a praza de profesor de harmonía no conservatorio madrileño. Dez anos máis tarde dirixiu a coral da Estrada e gañou o I Premio no Festival de Coros Rexionais de Ourense. Dende 1964 a 1967 foi o titular dos Coros Rosalía de Castro de Madrid. Compuxo as pezas: Espranza e Sorriso, para voz e piano, Miniatura romántica e Canto al vegetarismo. Recibiu o Premio Montes de Composición en Pontevedra (1960).
Rexión histórica de Francia centrada en Orléans, que comprende aproximadamente os departamentos de Loiret, Loir-et-Cher, Eure-et-Loir e parte de Essonne, Yvelines, Val-d’Oise, Yonne e Nièvre. A proximidade de París inflúe moito nas actividades dos núcleos principais, Orléans, Chartres e Blois. Está formada por diversas comarcas naturais: Sologne ao S, gandeira; Beauce ao N, área de cultivo intensivo de cereais; Perche ao O, e Gîtinais e Puisaye ao L, de paisaxe de bocage e actividade agropecuaria diversificada. Das industrias modernas destacan as mecánicas, as dos automóbiles e as electrónicas; e das tradicionais as da la, a confección, o curtido da pel e a pequena metalurxia de transformación. Antigamente correspondía á diocese do mesmo nome. Dominio real desde o reinado de Hugo I de Francia (987-996), só estivo temporalmente segregada das propiedades da coroa como patrimonio anexo do título ducal de Orléans.
Pintor francés. Coñecido como Le maître des couleurs (O mestre das cores), considérase o representante da pintura francesa ao xeito flamengo, tendencia amosada no Tríptico da Trindade (1509-1515). A súa obra máis importante é o políptico de nove táboas Baño místico das ánimas no sangue do Salvador (1511-1520), realizado para a abadía de Anchin.
