Temas

Hunsrück

Macizo montañoso de Alemaña, de 500 m de altitude media e situado no interfluvio dos Saar e o Rin, que forma parte do Macizo Xistoso Renano.

Máis >
Gargano

Macizo montañoso do SL de Italia, entre o Tavoliere di Puglia e a costa adriática, chamado esporón de Italia. Os terreos son calcarios, con frecuentes formas cársticas. Os cumes máis altos son o Monte Calvo (1.056 m) e o Monte Nero (1.011 m). A actividade máis estendida é a agrícola: viñas, oliveiras, froiteiras e horta nos lugares máis regados.

Máis >
Tsaratanana

Macizo do N da illa de Madagascar, onde se atopa a maior altitude da illa, o Maromokopo (2.886 m). Está cuberto de bosque tropical húmido. A vertente oriental cae abruptamente sobre a estreita chaira litoral.

Máis >
Ruwenzori

Macizo de África Oriental situado no límite entre Uganda e a República Democrática do Congo, co lago Mobutu ao N e o Eduardo ao S. Os cumios máis altos son o Margherita (5.119 m) e o Alexandra (5.100 m).

Máis >
Camerún, monte

Macizo volcánico da África Central, antiga illa unida ao continente por sedimentos recentes. O monte Camerún, volcán aínda activo, érguese ata os 4.070 m de altitude sobre a costa do golfo de Biafra, fronte á illa de Bioko (antiga Fernão Pó).

Máis >
Uinta

Macizo montañoso que se estende ao L da serra de Wasatch, entre os estados de Wyoming e de Utah, EE UU. O seu cumio acada a altitude máxima no Kings Peak (4.114 m).

Máis >
Sātpurā

Macizo montañoso de India, ao N do Deccan, entre os ríos Narmada e Tāpi. O seu cumio acada os 1.325 m de altitude.

Máis >
Olympic

Macizo montañoso situado no extremo norte da Cordilleira da Costa, EE UU, limitado polo estreito de Juan de Fuca ao N e o Puget Sound ao L. O punto máis elevado é o Mount Olympus con 2.428 m.

Máis >
San Gottardo

Macizo dos Alpes Centrais, en Suíza, situado ao NO do Ticino. Constitúe un nó hidrográfico importante, pois alí nacen o Ródano, o Rin, o Reuss e o Ticino. Comprende numerosos cumios de máis de 3.000 m. Entre 1872 e 1880 construíuse un túnel ferroviario de 14,9 km que une as estacións de Göschenen e de Airolo. En 1980 inaugurouse outro túnel para a circulación de vehículos, de 16,3 km de lonxitude.

Máis >
Loading