Temas
Rexión situada no NO de Occitania, Francia (16.942 km2; 344.721 h [1999]). Composta polos departamentos de Alta Viena, Corrèze e Creuse. A capital é Limoges. A base da súa economía é a gandería bovina, e tamén destaca a ovina. Romanizada a partir de 51 a C, foi evanxelizada no s III por san Marcial. Ocupada polos visigodos (419-507) e polos francos (507-511), pasou sucesivamente a formar parte dos reinos de Neustria (511-584) e de Aquitania (584-876). Converteuse en condado da Marca na época carolinxia, e durante tres séculos estivo baixo dominación inglesa, ata que a conquistou Carlos V (1370-1374). Coa anexión dos vizcondados de Limoges (1607) e de Turena (1738), incorporouse á coroa francesa.
Rexión de Filipinas (21.432 km2; 3.610.355 h [2000]), formada polas provincias de Leyte, Leyte Meridional, Samar Occidental, Samar Oriental e Samar Setentrional. A cidade máis importante é Tacloban.
Rexión de Malta (69,9 km2; 30.381 h [estim 2001]).
Rexión de Asia central que se corresponde aproximadamente coa oblast’ de Corasmia, situada ao NL de Irán. Só se emprega referido ao Imperio Parto (247 a C-224 d C). En tempos de Alexandre o Grande anexionou Hircania, e ambas as dúas rexións quedaron unidas durante a dinastía seléucida. Cara a 250 a C, Arsaces, gobernador de Diódoto, rei dos gregos bactrianos, declarouse independente ante os seléucidas e orixinou a dinastía arsácida. Máis adiante, as conquistas de Mitridates I (178-138 a C) e Artaban II (128-124 a C) ampliaron os límites do imperio ao dominar toda a chaira de Irán e o val do Tigris e o Éufrates. A pesar de que os romanos chegaron a ocupar Ctesifonte, Partia converteuse no límite oriental da expansión romana. O imperio foi gobernado por unha reducida aristocracia, e o control desta rexión sobre as rutas comerciais entre Grecia, Roma e Asia, fortaleceu e estimulou o seu crecemento. En 224, un caudillo do sur de Irán, Ardašir, rebelouse e estableceu a dinastía...
Rexión administrativa de Francia que comprende os departamentos de Essonne, Hauts-de-Seine, París, Seine-et-Marne, Seine-Saint-Denis, Val-de-Marne, Val-d’Oise e Yvelines (12.012 km2; 10.952.011 h [1999]). A capital é París. Ata a Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) constituía o núcleo territorial do Reino de Francia, baixo o dominio real dos Capetos. No s XVI converteuse en provincia francesa.
Rexión histórica francesa ao redor de Foix, no Languedoc pirenaico. Na época romana formou parte da Civitas Conseranorum e baixo os visigodos e os francos pertenceu ao ducado de Aquitania, ao condado de Tolosa e ao condado de Carcassonne. Condado independente dende o s XI baixo o goberno de Roxelio I de Foix, participou na política interna dos condados cataláns e estableceu alianzas matrimoniais coa familia dos vizcondes de Castellbó. A comezos do s XIV, apoiados polos monarcas franceses, tentaron facerse coa Coroa de Aragón con pouco éxito. En 1436 Gastón IV de Foix casou con Eleonor de Aragón, princesa de Viana, e trala súa proclamación como herdeiros do Reino de Navarra (1455), os dominios territoriais da casa de Foix acadaron a súa maior extensión. Sucedeunos Francisco Febo (1472) e no 1483 o condado pasou á súa irmá Catarina I e ao seu marido Xoán II de Albret (Xoán III de Navarra). No 1512 foron desposuídos do Reino de Navarra, do vizcondado de Castellbó e dos seus anexos...
