Temas

Rexión da Antártida, situada ao N do centro polar, a 16° 30’ O e 49° 30’ L. Foi descuberta en 1930 polo noruegués Hjalmar Rüser-Larsen.

Rexión de Alemaña que comprende parte de Baviera e de Hessen e que se estende entre o Main (ao L, ao S e ao O) e o Kizing (ao N). Montañosa e boscosa, unha zona de 900 km² foi declarada parque natural.

Rexión de Sudán (380.255 km²; 3.093.294 h [estim 1983]). A capital é Al-Ubayyib (229.425 h [1993]).

Rexión do centro de Escocia, entre as Highlands, ao N, e os Uplands, ao S. É a zona máis rica e máis poboada do país. Distínguense dúas zonas, unha parte occidental, moi húmida, con pastos que permiten a cría de bóvidos; e outra oriental, con chairas máis soleadas e cultivos de trigo, avea e patacas. O solo é rico en carbón e a industria desenvolveuse ao redor das concas hulleiras. A cidade máis importante é Edimburgo.

Rexión de Somalia (22.000 km²; 352.000 h [estim 1980]). A súa capital é Giohar (17.555 h [1964]).

Rexión de Alemaña, estendida entre o macizo do Taunus e o Vogelsberg, no extremo oriental de Mainz e ao NL de Frankfurt. Regada polo Wetter, é unha vía de paso tradicional entre o norte e o sur.

Rexión de Turquía (59.395 km²; 5.497.600 h [1990]).

Rexión da Península Balcánica, situada entre Albania e Bulgaria, compartida por Grecia e a República de Macedonia (59.890 km²; 2.033.964 h [1991]). Esténdese desde as montañas do S de Serbia ata o Mar Exeo. Comprende a conca do Vardar e as vertentes meridionais do Rodope ata Tracia. Os centros máis importantes son Salónica, capital da Macedonia grega, na costa, e Skopje, no interior, capital da República de Macedonia. A maior parte dos historiadores gregos clásicos consideraron aos macedonios estranxeiros ata finais do s IV a C, cando Macedonia se converteu na principal potencia de Grecia. A fin da súa independencia chegou coa Batalla de Pidna (168 a C), onde foi derrotada polos romanos e dividida en catro confederacións, teoricamente independentes. Posteriormente Diocleciano dividiuna en dúas provincias. Ocupada sucesivamante polos visigodos, hunos, ostrogodos, ávaros e eslavos, a partir do s VII formou parte do Primeiro Imperio Búlgaro (608-1018). Integrada no Imperio Bizantino...

Rexión do SL de Occitania. Limita ao N con Lyon, ao L con Delfinado e Provenza, ao S con Catalunya, ao SO con Foix, ao O con Guyenne e Gascoña, e ao NO con Auvernia, e esténdese desde o macizo de Corbières, ao SO, ata o Ródano, ao L, e desde o Mar Mediterráneo ata o Macizo Central. Climaticamente é un país de transición entre o Mediterráneo e Aquitania (características atlánticas), con predominio de clima mediterráneo. Os ríos principais son o Aude, o Orb, o Hérault, o Vidourle, o Ariège, o Garonne, o Gard (afluente do Ródano) e o Ródano. A poboación habita principalmente na chaira, onde desde o s XVIII predomina o monocultivo da viña, que favoreceu a riqueza pública que se manifestou nun aumento demográfico. Non obstante , sofre un atraso económico en todos os aspectos: a economía das montañas vai desaparecendo e a industria é case inexistente, a pesar do intento de converter, grazas á irrigación da chaira, Languedoc nunha rexión de horta. O turismo é tamén unha fonte de ingresos. O estado...