"Consell" (Contén)

1. Dar consello a alguén.

2. Indicar a alguén unha boa proposta a seguir.

3. Tomar consello de alguén.

MUNICIPIOS

Municipio de Mallorca, Illes Balears, nos contrafortes da serra de Tramuntana (2.172 h [1996]). A principal actividade económica é a agricultura, na que destacan os cultivos de secaño (amendoeiras, vide e ervello da Ceratonia). A industria baséase nas actividades relacionadas coa alimentación e a fabricación de calzado. Do seu patrimonio cómpre salientar a igrexa de Santa María, construída en 1795 sobre un antigo oratorio.

1. Dar un consello a alguén.

2. Indicar a alguén que realice algunha cousa determinada.

3. Tomar ou pedir consello a alguén. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Conséllate con quen saiba e, se queres acertar, acertas”.

1. Persoa que dá consello. Na tradición oral recóllense ditos como: “O bo conselleiro aconséllase consigo primeiro. O mellor conselleiro é a almofada, que dá sempre o consello e nunca cobra nada”.

2. Membro dun consello.

3. 1. Membro dos órganos superiores de goberno e administración das comunidades autónomas. En Galicia, desempeña unha dobre función: como membro do consello da Xunta de Galicia, que responde solidariamente ante o Parlamento, e como xefe superior dos departamentos ou consellerías nos que se divide a Administración autonómica. Os conselleiros son nomeados e cesados polo presidente da Xunta de Galicia. Entre outras atribucións levan a iniciativa normativa no tocante aos anteproxectos de lei e aos proxectos de decreto en materias propias do seu departamento, en particular os anteproxectos de orzamentos da súa consellería; e funcións administrativas, entre as que destacan a iniciativa e dirección en todos os asuntos e materias relativas ao seu departamento, a proposta, nomeamento e cesamento do persoal, a dirección e inspección dos servicios da consellería, a sinatura dos contratos, convenios e acordos, a disposición dos gastos do departamento, a resolución de recursos administrativos nos casos que...

   2. conselleiro delegado

      Órgano unipersoal dunha sociedade anónima que conta cun consello de administración que lle delega algunhas das súas facultades con carácter permanente, agás as que resulten indelegables por lei.

1. Cada un dos departamentos dun goberno autonómico baixo a dirección dun conselleiro. Na administración da Xunta de Galicia, para o mellor cumprimento dos seus obxectivos e fins, estrutúranse en órganos internos xerarquizados, dos que se consideran altos cargos os secretarios xerais e os directores xerais. Así mesmo, xunto coas secretarías e direccións xerais, os servicios administrativos e os órganos colexiados, integran a súa estrutura os entes públicos e os organismos autónomos que teñan adscritos. Teñen a súa sede central en Santiago de Compostela e delegacións provinciais nas que se integran os órganos e servicios existentes en cada provincia, agás nas consellerías de Economía e Facenda, e Pesca, Marisqueo e Acuicultura que teñen delegacións territoriais. As necesidades da Xunta de Galicia fan que o número e denominación das consellerías varíe ao longo dos anos. En 1982, trala constitución do primeiro goberno galego, creáronse nove consellerías: Presidencia; Ordenación Territorial e...

2. Edificio no que están as dependencias dunha consellería.

3. Cargo que corresponde ao conselleiro.

1. 1. Opinión que alguén dá ou recibe sobre cómo se deben facer as cousas.

   2. consellos evanxélicos

      Máximas evanxélicas (pobreza, castidade e obediencia, consideradas como ideais da vida cristiá) que a Igrexa católica non considera categóricas, como os preceptos e os mandamentos.

2. 1. Órgano administrativo colexiado, con funcións consultivas (consello de Estado), xurisdicionais (consello de guerra) ou executivas e deliberativas, como no caso do consello de ministros. A miúdo desígnanse co nome de consello xeral ou consello supremo aqueles que teñen un ámbito territorial máis amplo ou un rango superior.

   2. Órgano colexiado que asesoraba no goberno os reis españois durante a Idade Moderna. Ten a súa orixe nos consellos reais das Cortes medievais, que aumentaron o seu número e atribucións co proceso de fortalecemento do Estado e a maior complexidade administrativa. Constituíronse distintos tipos segundo as súas funcións e o seu ámbito territorial: o Consello de Estado, con atribucións sobre toda a monarquía; os consellos territoriais de Aragón, de Castela, de Flandres, de Indias, de Italia, de Navarra e de Portugal; e os consellos temáticos de Facenda, de Guerra, da Inquisición e da Cruzada. No s XVII, paralelamente ao ascenso da figura dos favoritos, decaeu a súa importancia.
      Consello de Estado
      Órgano supremo consultivo de España. Foi creado por Carlos I en 1526 para dirixir os asuntos de Estado e a política exterior. Estaba presidido polo monarca e entre os seus compoñentes predominaban os aristócratas. No s XIX, a Constitución de 1812 deseñou un Consello de Estado...

   3. consello de administración

      Órgano colexiado permanente da administración dunha sociedade anónima, e tamén de moitas entidades de dereito público, que se ocupa das funcións de xestión e representación da sociedade. Constitúese cando existen varios administradores, actúa conxuntamente na toma de decisións, regula dun xeito autónomo o seu funcionamento e designa entre os seus membros o presidente.

   4. consello de disciplina

      Organismo constituído nalgúns centros ou establecementos privados ou públicos que vixía o mantemento da orde e a conduta dos seus membros e propón sancións disciplinarias no caso de ser necesarias.

   5. consello de familia

      Organismo destinado a intervir na tutela de menores non emancipados e/ou dos incapacitados. En 1983, a lexislación española suprimiuno e outorgoulle ao xuíz unha maior intervención para o control do titor en beneficio do menor ou incapacitado.

   6. consello de guerra

      Tribunal de xustiza encargado das causas da xurisdición militar. Segundo a lexislación española baseada na Constitución de 1978, entende en todas as causas sometidas á xurisdición penal militar, agás as reservadas ao Consello Supremo de Xustiza Militar. Está formado por cargos militares asesorados por membros dos corpos xurídicos. As súas sentencias, para poder causar efecto, deben ser aprobadas polas autoridades xudiciais ordinarias.

   7. ...

ENTRADA LARGA

Órgano colexiado que, baixo a dirección do presidente autonómico, dirixe a política xeral e a administración da Comunidade Autónoma de Galicia. Exerce a función executiva e a potestade regulamentaria de conformidade co Estatuto de Autonomía de Galicia e coas leis, e ten iniciativa lexislativa.
Composición
O Consello está constituído polo presidente da Xunta, o vicepresidente ou vicepresidentes segundo os casos, e os conselleiros, que son nomeados e cesados polo presidente da Xunta. Responde politicamente ante o Parlamento de xeito solidario, sen prexuízo da responsabilidade directa de cada un dos seus membros pola súa xestión.
Atribucións
O Consello da Xunta exerce as atribucións da Xunta sen prexuízo das competencias das comisións delegadas. En consecuencia, correspóndelle establecer as directrices e desenvolver o programa de goberno; elaborar os orzamentos da Comunidade e remitilos para a súa aprobación ao Parlamento; aprobar os proxectos...