chegar
(
-
v i
Pasar a estar nun determinado lugar despois de percorrer unha distancia desde outro lugar. Na tradición oral recóllense ditos como: “Chegar e bicar, é moito alcanzar. Chegar e encher, non sempre pode ser. Logo chega á porta o que trae a mala nova. Non chega tarde quen o fin chega. O que sabe chegar e bicar, non se pode queixar. Quen antes chega está primeiro. Se non chega por santa Lucía, chega para outro día”. Ex: Chegaron de Lugo hai un pouco.
Ex: Chegaron de Lugo hai un pouco.
-
v i
Acadar un determinado punto do espazo a través dun movemento ou dun desprazamento. Ex: A marea chega a estas rochas.
Ex: A marea chega a estas rochas.
-
v i
Pasar a estar presente nun determinado tempo ou momento.
Ex: Chegou a época de neve. Chegou o día do exame e aínda non o tiña ben preparado.
Sinónimos: vir. Confrontacións: comezar, comezar. -
v i
ivir unha persoa ou durar unha cousa certo tempo ou ata un momento determinado. Ex: Os dous chegaron a vellos. Os traxes do meu pai chegaron novos ata hoxe.
Ex: Os dous chegaron a vellos. Os traxes do meu pai chegaron novos ata hoxe.
-
v i
Ter algunha cousa ou persoa o suficiente talle, altura ou tamaño para algunha cousa que se indica. Ex: A escada non chega para pintar a parte máis alta da fachada. Non chego para coller a froita da laranxeira.
Ex: A escada non chega para pintar a parte máis alta da fachada. Non chego para coller a froita da laranxeira.
-
v i
Estar unha persoa ou unha cousa a certo nivel ou a determinada altura con respecto a outra. Ex: O meu irmán pequeno chégame á cintura. As mangas chéganlle ás puntas dos dedos.
Ex: O meu irmán pequeno chégame á cintura. As mangas chéganlle ás puntas dos dedos.
-
v i
Conseguir alguén unha determinada posición ou obxectivo marcado. Ex: Ninguén se explica cómo chegou a catedrático.
Ex: Ninguén se explica cómo chegou a catedrático.
-
v i
Acadar algunha cousa certa cantidade ou número. Ex: O prezo non chega ás dúas mil pesetas. Os operarios que secundaron o paro chegaron a cinco mil. O salto non chegou aos sete metros.
Ex: O prezo non chega ás dúas mil pesetas. Os operarios que secundaron o paro chegaron a cinco mil. O salto non chegou aos sete metros.
-
v i
Ser suficiente para algunha cousa ou estar en número suficiente para algunha cousa.
Ex: Os manifestantes que había chegaron para cortar o tráfico. A tea que compraches non chega para facer as cortinas.
Sinónimos: abondar, bastar. -
v i
Causar unha grande impresión no ánimo dunha persoa. Ex: O seu berro de dor chegoulle á alma.
Ex: O seu berro de dor chegoulle á alma.
-
v t
Poñer algunha cousa xunto a outra ou achegala a alguén.
Ex: Chega a moto aquí. Cheguei a roupa ó lume para que secase.
Sinónimos: acercar, arrimar. Antónimos: afastar, apartar, arredar, separar. -
v pron
Pórse a unha distancia menor dalgunha cousa ou de alguén.
Ex: Chegueime á ventá porque ía moita calor.
-
v pron
Desprazarse a algún lugar determinado e próximo.
Ex: Chégate ó supermercado e merca sal iodado.
-
v pron
Saír na busca de algúen que vén de camiño.
Ex: Se tedes tanta présa chegámonos ata a estrada para que nos recollades.
Frases feitas
-
Chegar a Venezuela. Desaparecer para sempre.
-
1 Chegar da campaña de pesca para vender o que se pescou.
-
2 Chegar a punto para entrar nalgún lugar con pouco calado.
-
Chegar a + infinitivo. Perífrase verbal terminativa que indica que a acción que expresa o infinitivo se aproxima ao seu fin ou se acada. Ex: Chegou a meter cinco goles nun partido. Non cheguei a acabar a carreira.
-
Chegar a auga ao coiro/coma un pito. Mollarse moito.
-
Chegar a partir as peras. Pelexar ou enfrontarse.
-
Chegar a Venezuela. Desaparecer para sempre.
-
Chegar ao carreto/forro. Cansar.
-
Chegar ao risco. Chegar ao límite.
-
Chegar ás mans. Agredirse dúas ou máis persoas que estaban rifando.
-
Chegar batendo as tercianas. Estar moi delgado.
-
Chegar coa marea.
-
Chegar como a auga do trono. Chegar de forma inesperada.
-
Chegar como un lóstrego. Chegar con moita rapidez.
-
Chegar e apor/bicar/ encher/espetar. Indica que algunha cousa se consegue doadamente ou con rapidez.
-
Chegar na punta do tempo. Chegar un barco a porto xusto antes de que comece o mal tempo.
-
Chegar o burro ao pesebre. Ir gastando mentres se teña para vivir.
-
Chegar o mar en terra. Subir moito a marea.
-
Chegar o tempo de durmir fóra. Irse achegando a hora da morte.
-
Chegar os mares. Vir as ondas xuntas, entre tres e seis, dependendo do mal que estea o tempo.
-
Chegar para a ventá. Arribar a tempo de vender o peixe na lonxa.
-
Chegar tarde e mal a rastro/tarde, mal e a rastro/mal e nunca. Chegar a deshora.
-
Chegar(lle) a un animal a man. Mantelo ben.
-
Chegarlle a albarda adiante a alguén. Mallar nunha persoa.
-
Chegarlle a hora a alguén/a súa hora (derradeira)/a hora de pechar os ollos a alguén. Morrer.
-
Chegarlle o taco para o tacón. Gastar segundo o que unha persoa posúe.
-
Chegarse en terra. Achegarse unha embarcación a terra.
-
Non chegar a un dente. Aplícase a algo tan escaso que apenas chega para probalo.
-
Non chegarlle a alguén a camisa ao corpo. Aplícase á persoa que está intranquila e desasosegada.
Refráns
- Ben a tempo acode o que a tempo foxe.
- Vale máis chegar a tempo que roldar un ano / que ruar un ano.
Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chego
chegas
chega
chegamos
chegades
chegan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegaba
chegabas
chegaba
chegabamos
chegabades
chegaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cheguei
chegaches
chegou
chegamos
chegastes
chegaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegara
chegaras
chegara
chegaramos
chegarades
chegaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegarei
chegarás
chegará
chegaremos
chegaredes
chegarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegaría
chegarías
chegaría
chegariamos
chegariades
chegarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegue
chegues
chegue
cheguemos
cheguedes
cheguen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegase
chegases
chegase
chegasemos
chegasedes
chegasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegar
chegares
chegar
chegarmos
chegardes
chegaren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
chega
-
-
chegade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles chegar
chegares
chegar
chegarmos
chegardes
chegaren
chegada
chegados
chegadas