"Icía" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en 1870 en Ourense baixo o subtítulo de “Periódico democrático”. Dirixida por Xoán Manuel Paz Novoa, en 1873, cando chegou ao número 30, pasou a mans de Manuel de la Peña Rucabados.

SEMANARIOS

Semanario bilingüe que saíu á luz en Bos Aires o 22 de marzo de 1908 co subtítulo de “Órgano de la colectividad gallega en la República Argentina. Es el periódico regional de mayor circulación en Sudamérica. Es el periódico español de mayor circulación en la Argentina y Uruguay”. Fundado por Fortunato Cruces, foi dirixido por José R. Lence desde os seus inicios ata que cesou en 1945. Entre os seus colaboradores figuran Manuel Casas, Basilio Álvarez, Xavier Bóveda, Ramón Mª del Valle-Inclán, Emilia Pardo Bazán, Eduardo Blanco Amor, Roberto Blanco Torres e Ramón Cabanillas. Recolleu, durante a ditadura de Primo de Rivera, artigos de contido político nos que se expoñían posturas galeguistas e republicanas; ademais, inseriu novas sobre as actividades das institucións de emigrantes. En 1945 pasou a denominarse Nuevo Correo e, máis adiante, converteuse no Faro de España.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en Bos Aires o 3 de outubro de 1965, dirixida por Perfecto López Romero e pertencente a Ediciones Nós. Baixo o subtítulo de “El periódico para los 600.000 gallegos del Río de la Plata”, no seu primeiro número informaba sobre a lei do monumento a Castelao. Comezou a súa andaina como quincenario ata que pasou a ser mensual. Entre os colaboradores figuran Xerardo Álvarez Gallego, Víctor Luis Molinari, Isaac Díaz Pardo, R. Otero Pedrayo, Rodolfo Prada, Pura Vázquez, Celso Emilio Ferreiro, Carlos Casares e Darío Xohán Cabana. Á parte da información xeral sobre a situación política española e galega, contaba cunha sección, presente en todos os números, titulada “Ao servizo da patria dos galegos”, na que aparecen artigos e composicións literarias en galego. Destaca a estética da súa portada.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter liberal que apareceu no ano 1821. Dirixiuna Manuel Pardo de Andrade e tiña a misión de informar ao público en xeral sobre asuntos políticos.

1. Relativo ou pertencente ás corticiáceas.

2. Fungo da familia das corticiáceas.

3. Familia de fungos, da subclase das afiloforomicetídeas, á que pertencen os xéneros Lyomyces, Merulius, Peniophora, Phlebia, Terrana e Vuilleminia.

PUBLICACIÓNS

Publicación que comezou a súa andaina a partir de 1961 en Vigo, pertencente á Editorial Ibérica, e que cesou arredor de 1975. Dirixida e coordinada por Víctor M. de las Heras, contaba coa colaboración de Álvaro Cunqueiro, C. Emilio Ferreiro, Faustino Rey Romero, Xosé María Castroviejo, Manuel de la Fuente, Luis Moure, Gumersindo Díaz, Pedro Esgueva e Victoriano Taibo, entre outros. Á parte de poesía, incluíu numerosos artigos relacionados coa pesca e co mar, coa cidade e co porto pesqueiro de Vigo, a industria e os estaleiros, a agricultura, o solo industrial, as centrais nucleares e o plan de accesos a Galicia. Tamén son significativos os apartados dedicados a Pontevedra, O Grove, Baiona, A Guarda e outras localidades galegas. Publicáronse amais algunhas entrevistas e artigos sobre distintos empresarios e políticos como Xoaquín García Picher, Camilo Veiga e Miguel Méndez. Destacan os textos “Del Orense Desconocido”, de Vicente Risco; “Allariz”, de Conde Corbal; e “Los tres tiempos del...

PUBLICACIÓNS

Publicación periódica de carácter rexionalista que apareceu en Ourense en 1893. Fundada e dirixida polo poeta Alberto García Ferreiro, serviu como medio de ataque contra Lamas Carvajal e os seus artigos publicados en El Eco de Orense.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade trisemanal que apareceu na Coruña o 2 de outubro de 1856, e que cesou o 9 de decembro do mesmo ano. Dirixida por Ricardo Puente Brañas, contaba coa colaboración de Leandro Saralegui, Manuel Murguía, Antonio e Francisco de la Iglesia, Xosé López de la Vega, Aurelio Aguirre e Antonio de San Martín. Nun principio contou con imprenta propia e nos últimos números editouse nos obradoiros de Timoteo Pombo. Dividiuse nas seccións “Revista comercial de La Coruña”, “Correspondencia de Galicia”, “Sección doctrinal”, “Parte oficial”, “Noticias nacionales y extranjeras”, “Sección poética”, “Variedades”, “Gacetilla”, “Folletín” e “Anuncios”. Combinou as novidades sociais e políticas coa literatura, como demostra a aparición de poemas en castelán e galego, diversas entregas de narracións e lendas, e recensións de libros en galego de Vicetto ou do Ensayo de una historia literaria de Galicia, de Murguía.

1. Pracer intenso e exquisito.

2. Aquilo que causa pracer.

3. Biscoito recheo de marmelada de pera e albaricoque, crema, cabelo de anxo ou outro produto, e conformado en forma de rolo. Tamén poden recibir este nome distintas preparacións culinarias sen que correspondan a un procedemento particular.

SEMANARIOS

Semanario deportivo aparecido en Vigo a partir de setembro de 1977. Dirixido por Bernardo M. Vázquez Xil, contaba coa colaboración de Antonio Bermúdez, Luis Fernández, Maloca, R. Louro e Ramón Pérez. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Artes Gráficas Galicia. Ilustrado con fotografías de Ángel Llanos e Alver, entre outros, analizaba a traxectoria dos equipos galegos de fútbol nas diferentes categorías, realizaba reportaxes sobre adestradores, árbitros e xogadores, e publicaba táboas estatísticas dos equipos e dos máximos goleadores. As últimas páxinas dedicábaas a outras actividades deportivas como o baloncesto, a natación, o motocrós, a caza e a pesca.

ENTRADA LARGA

Especialidade do dereito civil propio do ordenamento xurídico de Galicia. Integrada no dereito civil, que se aplica no territorio da Comunidade Autónoma de Galicia por razóns de índole social e histórica, constitúe unha compilación de institucións xurídicas de orixe maioritariamente consuetudinaria que se teñen desenvolvido en Galicia ao longo da historia.
Institucións peculiares do Dereito Civil Especial de Galicia
As principais institucións xurídicas propias do dereito civil galego son a casa familiar, patrimonio indivisible base do sistema de propiedade; a veciña, reunión das casas dunha parroquia co obxecto de administrar os bens en man común; os dereitos reais, constituídos polas comunidades veciñais de montes en man común, as comunidades de augas, os muíños de herdeiros (que son unha propiedade común indivisible), o cómaro (linde da propiedade), a servidume (dereito de paso por un dominio) e a serventía (paso que se efectúa por un...