"CIO" (Contén)

GALICIA

Naturalista, investigador e escritor. Estudiou na Escola Superior da Mariña Civil da Coruña e licenciouse en 1968 na facultade de Náutica de Barcelona. Fundou e presidiu a Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía e o Instituto Galego de Estudios Mariños, e foi presidente da Asociación de Oficiais da Mariña Mercante. Pertenceu ás xuntas rectoras dos parques naturais das Illas Cíes e do Monte Aloia en representación dos grupos ecoloxistas de Galicia, así como ao Consello Galego de Medio Ambiente. Na área da natureza descubriu as colonias de paíño europeo das costas galegas. Publicou numerosos artigos nas áreas da historia, etnografía, ciencias da natureza, arqueoloxía e espeleoloxía, e libros de investigación, entre os que cómpre destacar Illas de Ons e Sálvora, historia natural e humana, Viaxeiras da auga, Fauna galega para nenos galegos, Cruces mariñas e de mala morte das costas galegas, Illas de Galicia, Cíes y Ons: la ruta de las islas, As covas de Galicia, Tódolos peixes de Galicia,...

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1971), obtivo (1977) a praza de profesor agregado de Paleografía e Diplomática na Universidad de Oviedo e a cátedra (1979) na facultade de Filosofía e Letras da Universidad de Granada. Entre as súas obras destacan La colección diplomática del monasterio de Santa María de Penamayor (1971), Colección diplomática del monasterio de Santa María de Ferreira de Pantón (1994) e El monasterio de San Juan de Caaveiro (1999). Foi membro da Sociedad Española de Estudios Monásticos e da sección de historia do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento.

GALICIA

Director musical e compositor. Realizou estudios musicais no Real Conservatorio de Música de Madrid e en 1963 ingresou no corpo de directores de bandas de música civís. Posteriormente, trasladouse a Suíza, onde residiu quince anos, e alí dirixiu a Harmonie Ste. Cecile d’Orbe, Unión Instrumental de Payerne e a Harmonie Municipale de Monthey. Foi profesor cantonal de música para cursos de perfeccionamento no cantón de Vaud, profesor nas escolas de música de Moudon e Payerne e do Conservatorio de Friburgo. Dirixiu concertos en Tübingen, Múnic, Stuttgart, Dijon, Nîmes, Baune, Basilea, Alstatten, etc. Dende o seu regreso a España (1979) ata o seu nomeamento como director da Banda Municipal de Música da Coruña, foi director titular da Banda Municipal de Música de Lugo. Conta con varias gravacións discográficas, é autor do himno Ville de Payerne e das súas composicións destaca A Freixa, A ruliña, Panxoliña, Saúdo e O cantar do vento. Director...

GALICIA

Pintora, filla de Xulio Antón Fernánez Argüelles. Coñecida como Coco Argüelles, formouse co seu pai e co pintor Juan Luis e no Círculo de Bellas Artes de Madrid. Na súa obra, de carácter intimista, predomina o debuxo. Cultivou a paisaxe e as escenas de interiores. Aínda que a súa obra é figurativa, en ocasións achégase á abstracción. Os seus traballos foron seleccionados, entre outras mostras, na VI Bienal de Pontevedra (1982), no Premio Concello de Cambre (1985 e 1987), na I Mostra Unión Fenosa (1989), 33 artistas con Amnistía Internacional (1991) e na Exposición Homenaxe Laureano Álvarez (1999).

GALICIA

Fotógrafo. Traballou no comercio e na imprenta que instalara o seu pai, esta última especializada en fotogravado. Especializado en imaxes etnográficas, percorreu a xeografía galega na procura de escenas de campo, monumentos, feiras e outros acontecementos sociais nos que os labregos, en xeral, eran os protagonistas. Tamén cómpre salientar as súas fotografías sobre a vida cotiá da cidade da Coruña, tal e como aparece na serie Por las calles. Editou Vistas de La Coruña e Portfolio de Galicia (1904). A súa obra apareceu publicada no libro As imaxes do traxe tradicional en Galicia (1992) e difundíronse na I Fotobienal celebrada en Vigo (1984).

1. Acción e efecto de fertilizar.

2. fecundación.

1. Trastorno que consiste na contracción espasmódica, independente, espontánea e local das fibras musculares.

2. Arritmia cardíaca ocasionada pola produción continua e caótica de impulsos eléctricos no interior das paredes das aurículas, que se ven incapaces de contraerse adecuadamente. Algúns destes impulsos chegan ata os ventrículos nos que determinan unha contracción totalmente arrítmica; deste xeito, prodúcese unha arritmia completa.

3. Arritmia cardíaca ocasionada pola produción desorganizada de impulsos eléctricos no interior das paredes dos ventrículos, que son incapaces de contraerse adecuadamente. A falta de contracción ventricular equivale a un paro cardíaco.

1. Acción e efecto de finxir.

2. 1. Invención ou creación da imaxinación.

   2. ciencia fición.

   3. ficción dramática

      Fábula a partir da que o dramaturgo configura un mundo dramático coas súas propias normas e regras. A ficción dramática que se traslada do autor ao lector pasa a ser unha ficción teatral por medio da escenificación, na que interveñen actores, o director de escena e outros artistas como iluminadores, escenógrafos ou maquilladores. A natureza desta segunda ficción é máis complexa, pois non só os actores asumen o carácter ficional do mundo que interpretan, senón que os espectadores asumen a convención de que un acto de simulación se poida considerar como unha realidade completa en si mesma. A maneira de presentar esta dobre natureza ficional do teatro ten dado lugar a diferentes orientacións estéticas, pois todas elas sempre teñen como punto central de referencia dos seus postulados o carácter ilusionista da escenificación ou a súa negación.

   4. ficción legal

      Técnica xurídica que consiste en atribuír legalmente a determinadas persoas ou cousas unha calidade ou unha condición que non teñen de seu para poder outorgarlles, por razóns de equidade, uns efectos determinados. Así, por exemplo, o dereito internacional establece a de extraterritorialidade.

   5. ficción poética

      Aquilo que o poeta ou o escritor imaxina que sucedeu.

1. Acción e efecto de figurarse algo.

2. Conxunto dos figurantes dunha escena.

3. Representación artística que non se afasta da aparencia real.

4. Conxunto de extras que participan na rodaxe dun spot publicitario.

1. 1. Acción de filiar.

   2. Documento que contén os datos persoais de alguén.

   3. Conxunto de datos referidos a un individuo.

   4. Rexistro do persoal do exército no que se anotan as circunstancias persoais e o historial militar do individuo.

2. ínculo de parentesco que une os fillos cos seus pais. Estes vínculos poden ser por descendencia patrilineal, é dicir, por liña masculina, ou ben por descendencia matrilineal, regulada pola liña feminina. Pode distinguirse tamén a filiación natural da adoptiva.

3. Pertenza a unha asociación ou a un partido político.

4. Dependencia dunha persoa ou cousa respecto doutra ou outras.

5. Expresión neotestamentaria que intenta explicar a nova relación interpersoal nacida entre Deus e o home a partir de Xesús Cristo. O crente recibe esta filiación, xuntamente co Espírito Santo, no bautismo.

6. derivación sinonímica.