"Arta" (Contén)

PERSOEIRO

Escritora chilena. Foi directora da revista Familia. Cultivou a novela e o conto protagonizado por campesiños, analizando a súa situación social. Entre 1939 e 1952 ocupou cargos diplomáticos en Bos Aires e foi agregada cultural en Rio de Janeiro e Montevideo (1962). Entre as súas obras salientan as novelas Montaña adentro (1923), Bienvenido (1929), Humo hacia el sur (1946) e os libros de contos Raíz de sueño (1949) e Soledad de la sangre y otros cuentos (1967).

PERSOEIRO

Filósofo, etnólogo e avogado. Catedrático de Ética na Universitat Autònoma de Barcelona. Estudiou o pensamento moral e xurídico hispánico dende unha perspectiva tradicionalista afastada do positivismo. En colaboración co seu irmán Joaquim escribiu Historia de la filosofía española: filosofía cristiana de los siglos XIII al XV (1939-1943). Publicou diversas investigacións sobre filósofos, xuristas e médicos como Luis Vives: su significación hispano-renacentista (1942) ou Balmes y la filosofía de la historia (1947).

1. 1. Comunicación escrita, xeralmente pechada, enviada por unha persoa a outra. Antigamente consistía nun prego de papel escrito por unha banda e dobrado de maneira que aparecese na parte frontal o nome e o enderezo do destinatario xunto co franqueo e o cuño. Ata a aparición do selo de correos era coñecido como sobrescrito. Posteriormente, xeneralizouse o uso do sobre para gardar o escrito e indicar na parte frontal o destinatario.

   2. carta aberta

      Carta enviada a un particular e que se fai pública simultaneamente para o coñecemento de todo o mundo, xeralmente a través dun medio de comunicación.

   3. carta certificada

      Carta que se entrega nunha oficina de correos pagando o selo correspondente e cubrindo un xustificante que obriga á empresa receptora a probar que chegou ao seu destino, a devolvela se non se atopa o destinatario ou a pagar unha determinada indemnización en caso de extravío.

   4. carta circular

      Carta que consiste nun modelo no que unicamente cambia o destinatario e informa a un grupo de persoas sobre o mesmo asunto.

2. Documento que acredita determinados dereitos ou servicios para a identificación persoal con validez oficial.

3. 1. Mapa no que se representan determinadas características xeográficas e atmosféricas cun fin orientativo.

   2. carta aeronáutica

      Mapa deseñado especialmente para o uso da navegación aérea. Representa un sector de terra ou de terra e mar, no que se detallan tanto os elementos naturais como os humanos, preferentemente os das zonas de aterraxe.

   3. carta celeste

      Representación nun plano, por proxección estereográfica, das estrelas e dos elementos máis importantes da esfera celeste. Diferénciase do planisferio polo feito de abarcar zonas máis limitadas; isto permite facer explícita a posición das estrelas de magnitude ata 21.

   4. ...

1. 1. Carpeta para gardar documentos ou outros papeis que se acostuma usar para escribir sobre ela nunha mesa.

   2. Carpeta con manuscritos, libros ou outros papeis no seu interior.

   3. Libro grande e antigo.

2. Caderno para tomar apuntamentos.

3. Carteira para transportar libros e papeis, elaborada en diferentes materiais.

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de la Región de Murcia, na beira da baía de Cartagena (170.483 h [1996]). É o centro dunha fecunda comarca agrícola, o Campo de Cartagena. O crecemento da cidade débese, en parte, ao establecemento a mediados do s XX da refinería de petróleo de Escombreras, que repercutiu na industrialización de toda a rexión. Co tempo instaláronse diversas industrias petroquímicas e metalúrxicas, e unha central térmica, xunto con empresas dedicadas á construción naval militar e á explotación das minas de chumbo e prata. O porto, de excelentes condicións naturais, ten un intenso comercio, principalmente de produtos petroquímicos; tamén é porto militar, xa que Cartagena é cabeza da Zona Marítima do Mediterráneo. Esta cidade foi fundada no 228 a C por Asdrúbal, durante a expansión cartaxinesa no SL da Península Ibérica, era un importante porto de exportación de ouro e prata. Durante a Segunda Guerra Púnica conquistouna Publio Cornelio Escipión, que a converteu en cidade romana...

CAPITAIS

Capital do departamento de Bolívar, Colombia (812.595 h [1997]). Sitúase nunha rexión de lamazais, xunto ao golfo de Darién, na baía que leva o nome da cidade. As funcións agropecuarias están en retroceso e comeza a despuntar a industria téxtil, química e petroleira, grazas ás refinerías de petróleo que posúe. É un importante centro comercial, por mor da súa situación favorable á beira dun porto natural, que dá saída aos seus produtos, en especial ao petróleo. Como centro de ensino superior localízase a Universidad de Cartagena, creada en 1827. Fundada por Pedro de Heredia en 1533 co nome de San Sebastián de Calamar, que máis tarde cambiou polo de Cartagena de Indias, foi, xunto con Santa Marta, o punto de partida das expedicións cara á zona do Pacífico. Durante o s XVII o tráfico de escravos tivo nesta cidade un dos mercados máis importantes do mar das Antillas. Ao iniciarse o proceso de independencia converteuse nun centro fundamental de difusión das ideas revolucionarias e contou desde...

PERSOEIRO

Eclesiástico e humanista. Foi cronista de Castela, preceptor do futuro Rei Enrique IV, conselleiro de Xoán II e bispo de Burgos (1435-1456). Entre as súas obras destacan: Defensorium unitatis christianae (Sobre os defensores da unidade cristiá), a favor dos conversos; Allegationes (Alegacións, 1400), Doctrinal de caballeros (1487), Rerum in Hispania gestarum chronicon (Crónica dos feitos heroicos de España) e Anacephaleosis (1545).