"AN" (Contén)

IGREXAS

Igrexa pertencente ao colexio dos xesuítas, actual residencia sacerdotal, situada no centro histórico de Ourense. Comezou a construírse a mediados do s XVII, durante o bispado de Pascual Carrascoso e co padroado de Pedro de Mondragón Azcarrezábal. Rematada en 1689, presenta unha planta de cruz latina de nave única e con capelas colaterais intercomunicadas. En 1761 frei Plácido Iglesias deseñou unha fachada-pano organizada en tres corpos nos que o xogo dos elementos arquitectónicos, como as columnas de orde xigante, os entaboamentos curvos, os pináculos, etc, lle dan a mobilidade e o efectismo barrocos. No interior destaca o retablo maior no que se venera un Crucificado, atribuído a Xosé Ferreiro e a imaxe de santa Eufemia, esculpida por Xosé Díaz no ano 1985.

ENTRADA LARGA

Estado de África Central, limita ao O con Camerún, ao N con Chad, ao L con Sudán e ao S coa República Democrática do Congo e coa República do Congo (622.436 km2; 3.485.000 h [estim 1998]). Esténdese entre os 11° e os 2° de latitude N e os 14° e 27° de lonxitude L. A capital é Bangui.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
O país está formado por un altiplano de materiais paleozoicos, que constitúen un interfluvio entre as concas do río Congo e do lago Chad. No L érguense os macizos dos Bongo e de Tondou; no NO están os montes Karé, onde se sitúa o cumio máis elevado do país, o monte Gaou (1.420 m).
Climatoloxía e hidrografía
O clima é subecuatorial na parte meridional do país, cunha pluviosidade e humidade relativamente altas; no N o clima é tropical. Hidrograficamente, o país divídese en dúas concas: no N, a do río Chari, de dirección S-N; e no S, a do Ubangui, de dirección N-S.
Medio ambiente
Os...

1. 1. Relativo ou pertencente á África central ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de África central.

2. 1. arte centroafricana

      Arte desenvolvida na República Centroafricana. As manifestacións artísticas máis destacables son a escultura e a pintura, ademais das mostras de artesanía de carácter popular. A escultura emprega como materiais básicos a madeira, a pedra e o metal. Entre as pezas realizadas destacan as máscaras de Baya-kara, no oeste do país, e o tambor de madeira en forma de búfalo, que se atribúe os yangere da Haute-Sangha. Os nzakara e os zande realizan tamén estatuas, bastóns de mando e instrumentos musicais. A pintura centroafricana ten unha grande antigüidade. As pinturas da cova de Ndélé semellan ser da mesma época ca as conservadas na África subsahariana. A tradición de pintar sobre os muros das casas en barro seco foise perdendo co paso do tempo e substituíuse polas pinturas realizadas con acuarelas, óleo e gouache. As mostras artesanais coñécense a través dos exploradores europeos do s XIX que deron a coñecer os tecidos feitos a man do L do país. Os banda produciron unha gran variedade...

   2. Relativo ou pertencente á República Centroafricana ou aos seus habitantes.

   3. Natural ou habitante de República Centroafricana.

1. Relativo ou pertencente a América Central ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de América Central.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Lalín. Trátase dun edificio dunha única planta erixido a comezos do s XVIII. Destaca a fachada, decorada con elementos ornamentais relacionados co barroco de placas santiagués, cunha imaxe da Virxe do Carme sobre un escudo mariano labrado na portada e cunha espadana no remate.

PERSOEIRO

Pintor. Formado na escola de Llotja de Barcelona e na Accademia di San Luca de Roma, en 1843 estableceuse en Madrid. Destacou como pintor romántico coas obras O Retrato da nena María Miquela de Despujol e o Rapto de Ganimedes.

PERSOEIRO

Vicerrei de Nueva España (1680-1686) e conde de Paredes. Durante a súa administración colonial favoreceu a instalación de novos poboadores na vila de Santa Fe de Nuevo México, coa concesión do título de cidade e co patrocinio da expedición a California de Isidro de Atondo. Cando volveu á Península incorporouse ao Consello de Indias e foi mordomo da raíña.

PERSOEIRO

Vicerrei de Nueva España (1688-1696) e conde de Galve, fillo do cuarto duque de Pastrana e de Catalina de Mendoza, duquesa do Infantado. Durante o seu goberno enfrontouse aos ataques franceses en Texas (1690) e na illa de La Española (1692), sufocou con dureza unha rebelión da poboación indíxena na cidade de México motivada pola fame e pacificou Nuevo México en 1692. Antes de cesar nas súas funcións, fortificou a baía de Pensacola, en Florida, coa creación do núcleo da actual cidade no 1696. Posteriormente, volveu a España e morreu ao ano seguinte.

PERSOEIRO

Político nicaraguano. En 1811 participou no primeiro intento revolucionario contra as autoridades españolas, polo que foi apresado e condenado a morte, pena que foi conmutada pola de cadea perpetua en Ceuta. Tras varios anos de prisión regresou a Nicaragua onde ocupou o cargo de presidente (1825-1826). Trala guerra civil, iniciada coa sublevación de Juan Argüello, foi deposto e fusilado.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Taboada. Construída contra o 1170 en estilo románico, consta dunha nave e dunha ábsida rectangular. O arco triunfal é de medio punto, peraltado e dobrado, a rosca menor apóiase nun par de columnas entregadas con bases áticas e capiteis con decoración vexetal e figurada: na esquerda asoma unha figura antropomorfa de entre follas, no lado S aparecen dúas aves enfrontadas picando nun obxecto situado no medio delas e en cada cara lateral está representado un cuadrúpede. O arco maior ten molduras con boceis e medias canas e cínguese por unha chambrana de billetes. No exterior destaca a colección de canzorros que sosteñen o beiril, especialmente os do muro N da nave, con figuras humanas e animais. No interior consérvanse tamén dúas pías bautismais antigas.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cerdedo. De orixe románica presentaba nun comezo planta única con cuberta de madeira e ábsida rectangular na cabeceira. Coa ampliación da cabeceira no s XVII transformouse nunha igrexa de planta cruciforme. A fachada realizouse en 1779 baixo a dirección do reitor Ramón Vicente Moas e Barreiro. De estilo barroco clasicista remata cun dobre campanario. No interior consérvase un Ecce Homo atribuído a Xosé Gambino e un paso de Semana Santa de finais do s XVIII que se relaciona co escultor Ferreiro.

PERSOEIRO

Poeta. A súa obra lírica en galego foi publicada postumamente nunha edición de Lois Vázquez (1986), dividida en tres partes: “Íntimas”, “Tornade os que estades fóra” e “Cantigas”.

IGREXAS

Igrexa románica situada en Vimianzo, construída na segunda metade do s XII. Consta dunha soa nave e ábsida rectangular cuberta con bóveda de canón. O arco triunfal, decorado con distintas molduras, descansa sobre dous pares de columnas con capiteis vexetais de clara vinculación co foco románico compostelán. No exterior da nave e da ábsida consérvanse un gran número de canzorros con figuras humanas e de animais. No tímpano da porta sur hai un relevo no que se representa a translatio do corpo do apóstolo Santiago a Galicia. É unha imaxe pouco frecuente no románico galego, xa que só se repite nunha moeda da época de Fernando II atopada no Grove.

1. Relativo ou pertencente aos ceretanos.

2. Individuo do pobo prerromano dos ceretanos.

3. Pobo prerromano dos Pireneos orientais, establecido no actual territorio da Sardeña. O seu centro foi a poboación que os romanos denominaron Iulia Livica, actual Llivia.