"AN" (Contén)

1. Antropónimo feminino procedente do latín Diana, deusa dos bosques, da caza e das feras, e símbolo da lúa. Este nome ten a mesma raíz ca o termo latino dius ‘celeste, divino, luminoso’ e xa se utilizaba en tempos do Imperio Romano. Non obstante , o cristianismo non o empregou, talvez por se tratar do nome dunha deusa pagá; de feito, non se rexistra ningunha mártir ou santa antiga con este nome ata o s XIII. No s XV volveuse empregar novamente, como consecuencia do proceso de recuperación de nomes clásicos que tivo lugar no Renacemento. A súa festividade celébrase o 9 de xuño.

2. 1. Punto central dun branco de tiro.

   2. Superficie formada por círculos concéntricos sobre a que se practica o tiro ao branco.

3. Toque militar realizado ao romper o día cunha corneta ou cunha trompeta para espertar os soldados. Tamén se lle chama toque de diana.

1. 1. Punto central dun branco de tiro.

   2. Superficie formada por círculos concéntricos sobre a que se practica o tiro ao branco.

2. Toque militar realizado ao romper o día cunha corneta ou cunha trompeta para espertar os soldados. Tamén se lle chama toque de diana.

PERSOEIRO

Nome co que era coñecida Diana Frances Spencer, princesa de Gales. Filla de Edward John Spencer, oitavo conde de Spencer e de Frances Ruth Burke, filla do cuarto barón de Fermoy, casou co príncipe Carlos de Inglaterra o 29 de xullo de 1981, na catedral de Saint Paul (Londres). Adquiriu gran popularidade e traballou na defensa de diversas causas sociais, como a loita contra a SIDA ou pola desaparición das minas antipersoas. Divorciouse en 1996, e ao ano seguinte morreu nun accidente de tráfico ao intentar fuxir da prensa gráfica.

SEMANARIOS

Semanario aparecido na Pobra do Caramiñal en 1916.

1. Nunha posición ou lugar anterior ou máis avanzado.

2. Con anterioridade a alguén. Na tradición oral recóllense ditos como: “Vai diante sempre que fuxas”.

3. Na parte oposta, estando os dous obxectos de referencia fronte con fronte.

4. En presenza de alguén.

5. antaxe con que alguén supera ou adianta a outra persoa.

6. Primeira liña de atacantes dun equipo deportivo integrada polos xogadores encargados de rematar o ataque dirixido contra o equipo contrario.

7. Parte anterior dun edificio.

8. Que está ou que vai diante. Na tradición oral recóllense ditos como: “Onde a mula dianteira mexa, mexa toda a recua. Vemos as faltas na alforxa dianteira e non vemos as nosas na traseira”.

9. Aplícase a un vehículo que vai máis cargado na súa parte dianteira.

1. Nunha posición ou lugar anterior ou máis avanzado.

2. Con anterioridade a alguén. Na tradición oral recóllense ditos como: “Vai diante sempre que fuxas”.

3. Na parte oposta, estando os dous obxectos de referencia fronte con fronte.

4. En presenza de alguén.

1. 1. Parte de diante dunha cousa.

   2. Primeiras fileiras das distintas localidades nalgúns locais de espectáculos como teatros, prazas de touros, cines, etc.

   3. Peito dunha muller. Na tradición oral recóllense ditos como: “Deus te garde de dianteira de viúva e de traseira de mula!”.

2. antaxe con que alguén supera ou adianta a outra persoa.

3. Primeira liña de atacantes dun equipo deportivo integrada polos xogadores encargados de rematar o ataque dirixido contra o equipo contrario.

4. Parte anterior dun edificio.

1. Que está ou que vai diante. Na tradición oral recóllense ditos como: “Onde a mula dianteira mexa, mexa toda a recua. Vemos as faltas na alforxa dianteira e non vemos as nosas na traseira”.

2. Aplícase a un vehículo que vai máis cargado na súa parte dianteira.

3. 1. Cada un dos xogadores que forman a liña de ataque dun equipo.

   2. dianteiro centro

      Xogador que se coloca no centro da liña de ataque dun equipo.