"fico" (En toda a entrada)

Local disposto para efectuar investigacións científicas ou técnicas, análises químicas, preparados farmacéuticos ou probas e ensaios industriais. Aínda que a miúdo con esta palabra se entende o laboratorio químico e o farmacéutico, son importantes tamén os de fisioloxía, de histoloxía, de toxicoloxía e de electrónica, entre outros. Pódense clasificar en laboratorios de ensaio, tanto de primeiras materias como de produto elaborado, e laboratorios de investigación, que pode ser pura ou aplicada.

Conxunto de instrumentos, instalacións e servicios anexos destinados á recollida de emisións fónicas, previamente seleccionadas, e á elaboración técnica dos materiais reunidos.

Local acondicionado para facer o revelado dos negativos fotográficos e obter copias positivas.

Relativo ou pertencente aos lábridos.

Peixe da familia dos lábridos.

Familia de peixes osteíctios, da orde dos perciformes, de medida media, cos labios moi carnosos e as mandíbulas bastante protráctiles. Habitan sobre fondos recubertos de algas e praderías de fanerógamas. Abundan nos océanos Pacífico e Índico con representantes como a doncela.

1. Que ou quen se apodera do que non é da súa propiedade.

2. Que cobra máis do debido.

Dispositivo de conexión con tres derivacións, que permite conectar ata tres enchufes a unha mesma toma de corrente.

marfollo.

Corpo que se interpón entre o resorte tipográfico e o papel co fin de impedir parcialmente a estampación.

Embarcación pequena, a remo ou motor, que se emprega na pesca costeira. Dependendo da especie capturada ou do tipo de arte empregada, recibe o nome de lancha xeiteira, polveira, volanteira, pincheira ou de relinga.

Bote auxiliar que se emprega no tráfico dos portos para transporte de carga ou persoas.

Embarcación que levaban a bordo os navíos e fragatas e, en xeral, os veleiros de certa tonelaxe, e que se empregaba en traballos auxiliares.

Embarcación de pequeno tamaño que se empregaba para traballar coa arte do xeito e coa arte de enmalle para a pesca da sardiña.

Embarcación pequena que portan os grandes navíos e que empregan en caso de naufraxio.

Embarcación de guerra equipada con mísiles.

Pequeno anaco de certos minerais suaves e graxos ao tacto, empregado para debuxar ou escribir.

Utensilio para debuxar e escribir, constituído por unha mina de grafito incluída nunha barra cilíndrica ou prismática de madeira, que se afía en punta para deixar descuberto o extremo da mina.

Debuxo feito a lapis por un artista. Pódese distinguir o debuxo a dous lapis, que se realiza sobre un papel tinguido e se emprega un lapis negro para as sombras e outro branco para as tonalidades claras; e o debuxo a tres lapis que se realiza tamén sobre papel tinguido cun lapis negro, unha barra de sanguina e unha barra branca.

Forma farmacéutica cilíndrica, que se obtén por fusión ou por malaxación, con formación de cilindros e desecación. Emprégase por contacto ou introducíndoo nas cavidades fisiolóxicas.

Barra de cosmético que se emprega para a maquillaxe das cellas, os ollos ou os labios.

Barra de pastel que se emprega na realización de debuxos sobre vidro esmerilado, porcelana ou esmalte cerámico sen vernizar.

Lapis especial que se emprega en medicina para facer marcacións na pel.

Lapis composto de xabón, cera, sebo e fume negro, que se emprega para debuxar sobre a pedra.

Dispositivo en forma de lapis que leva un elemento fotosensible, unha célula fotoeléctrica dotada dun sistema fotomultiplicador. Conectado on line cunha pantalla visualizadora, cando un feixe electrónico incide directamente, xérase un impulso que identifica o punto específico da pantalla. Permite debuxar liñas, círculos, activar o ordenador ou introducir datos. Constitúe un aparato moi útil nos sistemas de deseño por ordenador.

Extensión que ten un espazo xeográfico.

1. Distancia angular que hai desde un punto calquera da superficie terrestre ao Ecuador. Mídese en graos (de 0° a 90°) minutos e segundos (sexaxesimais) a partir do Ecuador, xa sexa cara ao N ou cara ao S, seguindo o meridiano que pasa polo punto de referencia.

2. Rexión ou localidade en canto á súa situación respecto do Ecuador. OBS: Adoita empregarse en plural.

Grao de sobreexposición ou subexposición que tolera un material fotográfico sen estragarse.

Ángulo determinado polo plano da eclíptica e a dirección dun astro, que é a recta que pasa polo astro e o centro da esfera celeste. É unha das coordenadas do sistema de coordenadas eclípticas.

Ángulo determinado polo ecuador galáctico e a dirección dun astro que é a recta que pasa polo astro e o centro da esfera celeste. É unha das coordenadas do sistema de coordenadas galácticas.

Carnívoro de gran tamaño, de membros robustos e esveltos e fortes gadoupas. Presenta cabeza grande, orellas pequenas, caninos moi desenvolvidos e rabo delgado. A pel é ocre, de tonalidade variable, e a crina máis escura. A femia é de menor tamaño, cunha pelaxe máis clara e sen melena. É un animal forte, de porte maxestuoso, mirada impoñente e ruxido sonoro. A súa axilidade e forza son considerables, sen embargo, non agatuña polas árbores, e o seu peso basta, a miúdo, para afogar as súas presas. Desenvolve costumes crepusculares, caza preto dos bebedoiros, aliméntase principalmente de animais herbívoros, de talle medio, e soamente ataca o home cando está ferido, famento ou por estar enfermo ou vello. O período de xestación é de 110 días e en cada camada a leoa adoita ter tres ou catro crías. Habita nos bosques e sabanas africanas, excepto na rexión setentrional. Durante o período helénico atopábase tamén na zona de Europa Oriental.

Persoa ousada e valente.

1. Tema iconográfico moi corrente desde a Antigüidade que aparece na representación de cacerías e nas tumbas reais occidentais, aos pés das figuras xacentes dos reis como símbolo de poder.

2. Figura de león no tetramorfo que simboliza o evanxelista Marcos. Ten a súa orixe na visión de Ecequiel narrada no libro deste profeta.

3. Figura heráldica que se representa coas gadoupas levantadas, a destra alta e a sinistra un pouco máis baixa, a cabeza de perfil, a boca aberta, a lingua fóra, mostrando as gadoupas e coa borla da cola cara a dentro. A súa posición habitual é a de rampante, agás que expresamente se especifique outra.

Símbolo da potencia do Reino de Xudá. Como título foi referido ao negus de Etiopia.

Carnívoro pinnípede, da familia dos otáridos, de gran tamaño, corpo fusiforme e coas patas posteriores rematadas en aletas. Habita no mar aberto formando manadas de moitos individuos, pero aproxímase ás costas en época reprodutiva para acaparar o maior número de femias formando haréns. No Pacífico setentrional vive o león mariño ártico (Eumetopias stelleri) de pelame pardo avermellado e cun tamaño que pode alcanzar, no macho, os 4 m de longo. No hemisferio austral vive o león mariño do sur (Otaria flavescens) de pelame gris amarelento, crina no dorso e de menor tamaño. O león de California, (Zalophus californianus), de tamaño bastante menor e pel escura, habita nas costas occidentais de América do Norte e en Galápagos.