"Avís" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 69.

  • PERSOEIRO

    Filólogo e profesor. Prolífico estudoso da cultura e lingua galega. Realizou estudos eclesiásticos no mosteiro de Oseira, que abandonou en 1960 ao ser expulsado xunto a outros compañeiros acusados de galeguismo e de querer fundar unha congregación independente. Como consecuencia, saíu de Galicia e viaxou por Francia, Alemaña e residiu en Navarra, Madrid e Lisboa. A finais de 1984 volve definitivamente a Galicia.
    Licenciado en Filosofía pola Universidade de Comillas (1973), Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid (1975), Filoloxía Románica (1978), obtivo o grao de Diplomado en Cultura e Lingua Portuguesa pola Universidade de Lisboa (1976). Traballou na Universidade de Vigo (1990-1994) como profesor de Didáctica da Lingua e Literatura Galega. No 1998 presentou e súa tese de doutoramento A fala dos Concelhos de Trasmirás e Qualedro.
    Exerceu como...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Actitudes ou opinións opostas á escravitude. Malia que no mundo clásico ou árabe existía a escravitude, non xurdiu ningunha actitude intelectual oposta de xeito sistemático ao escravismo. O primeiro antiescravista moderno foi Condorcet (1743-1794), quen se manifestou abertamente contra o Código negro (1685), que creaba un dereito para aqueles que estaban privados del: os escravos. O antiescravismo, así mesmo, adquiriu unha base científica a partir da antropoloxía darwinista, que demostraba a falacia racista sobre a que se apoiaba o escravismo: a inferioridade das razas. Os primeiros logros políticos do antiescravismo foron a abolición da escravitude pola Convención de 1792 e as múltiples conferencias antiescravistas, entre as que destacan as de Berlín (1885) e Bruxelas (1889). O último logro do antiescravismo foi a aprobación do artigo 4 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos (10.12.1948), que prohibe a escravitude en todas as súas formas. Malia que na actualidade...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aparición nun individuo dun carácter ou de trazos hereditarios presentes nun antepasado, afastado e desaparecido.

    2. Inclinación a volver a un período primitivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe portuguesa que pasou a Galicia. Entre os escudos relacionados cos seus ascendentes, recóllese: en campo de prata, unha cruz vermella de Calatrava e bordo de prata, coas quinas de Portugal, dúas en cada flanco e unha en punta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome da segunda dinastía portuguesa que reinou entre 1385 e 1580. Foi fundada por Xoán I (1385-1433), mestre de Avís. Os seus sucesores foron Duarte (1433-1438), Afonso V (1438-1481), Xoán II (1481-1495), Manuel I (1495-1521), Xoán III (1521-1557), Sebastián I (1557-1578) e o cardeal Enrique (1578-1580). Á súa morte Filipe II, neto de Manuel I por liña materna, foi proclamado Rei. Esta dinastía comezou a expansión marítima de Portugal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Orde militar e relixiosa portuguesa fundada arredor do 1143 por uns cabaleiros entre os que se atopaba o seu primeiro gran mestre, Fernando Monteiro, para loitar contra os musulmáns e defender a relixión cristiá. Nun primeiro momento adoitou o nome de Nova Milicia. Foi aprobada polo Rei Afonso I quen a dotou de terras. Posteriormente, os seus membros erixíronse en confrades de santa María de Évora e, despois de ampararse no castelo de Avís, cerca de Évora, tomaron a denominación definitiva. En 1162 foi dotada de constitucións e adoitou a regra de san Bieito. Aprobada polo Papa en 1192, gozou de grandes riquezas. De 1213 a 1385 estivo baixo a autoridade da orde de Calatrava. En 1550 o Papa uniu o gran maxisterio da orde á coroa portuguesa. O Rei Xoán deulle como sinal, en campo de ouro, unha cruz flordelisada acantonada de dous paxaros de sable afrontados nos cantóns inferiores. Para entrar como cabaleiro tíñase que probar a nobreza dos sete primeiros apelidos. En 1789 foi reformada pola...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de avisar.

    2. Que ten ou actúa con bo criterio debido á prudencia e á experiencia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que avisa.

    2. Aparello, dispositivo ou mecanismo capaz de emitir sinais ou avisos visuais, auditivos ou de calquera outra natureza, co fin de atraer a atención sobre unha indicación concreta, sobre unha situación que cómpre modificar ou sobre un perigo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario bilingüe publicado en Cienfuegos (Cuba) o 3 de febreiro de 1878 e que cesou o 2 de novembro dese mesmo ano. Dirixido por Domingo Devesa Naveiro e Xosé Porrúa Valdivieso, actuou como voceiro da Sociedad de Beneficencia de los Naturales de Galicia. Pode considerarse como a publicación decana da prensa galega en América.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xornal diario, agás festivos, existente en Ourense dende o 11 de xullo de 1878 ata o 20 de agosto dese mesmo ano, cando chegaba ao número 28. Subtitulábase “Diario de intereses generales y materiales”. Colaboraron nel, entre outros: Elías Aldea, Arturo Vázquez e X. M. B. de Allariz. Contiña informacións políticas e culturais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario editado en Santiago o 16 de marzo de 1846, que cesou o 5 de xullo dese mesmo ano. Foi subtitulado “Periódico de recreo y utilidad universal” e contaba coas seccións: “Parte Oficial”, “Santorum”, “Bibliografía”, “Variedades”, “La Publicidad” e “La Armonía”. Nelas trataba informacións da cidade, incluía artigos de literatura, biografías e novas de sociedade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xornal de tendencia liberal aparecido na Coruña en 1862, subtitulado “Diario independiente”. Fundado polos irmáns Ezequiel e Eladio Fernández de Miranda e por Gonzalo Brañas, antes de 1877 pasou a chamarse El Anunciador. Colaboraron nel moitos escritores de prestixio da época e, en 1864, publicou o folletín Contos da miña terra asinado por R. C.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xornal fundado en Vigo en 1864 e que desapareceu coa revolución de setembro de 1868.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xornal que apareceu en Pontevedra en febreiro de 1881, durante doce días, por mor da sanción a El Anunciador.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Dar noticia a alguén dalgunha cousa para que estea advertido e obre en consecuencia.

    2. Facer que alguén saiba que algunha cousa lle pode supor algún problema.

    3. Advertir a alguén, especialmente a algún colectivo profesional, para que preste os seus servicios.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de avisar.

    2. Palabras, escritos ou recados para avisar dalgunha cousa.

    3. Técnica publicitaria empregada na radio e na televisión que consiste en emitir unha mensaxe comercial como se se tratase dunha advertencia propia da programación.

    4. Navío de guerra pequeno, pouco armado, e de características pouco precisas, que serve para algúns dos diferentes usos que teñen os barcos das flotas. Actualmente, os avisos fan as funcións de buques gardapesca, patrulleiros, barcos hidrográficos, etc.

    5. Escrito asinado onde se declara que se recibiu unha carta, un envío, cartos ou cousas semellantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario aparecido en Santiago en 1897.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Comezar a distinguir coa vista algo a moita distancia.

    2. erse ou reunirse unha ou máis persoas para tratar algún asunto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Creador de vestiarios cinematográficos. Foi colaborador de Ernst Lubitsch, de Max Ophüls e de Josef von Sternberg, especialmente para Marlene Dietrich e Louise Brooks.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cerámica monocroma, con emprego exclusivo da cor vermella e puída, que define o Calcolítico antigo do sur de Italia.

    VER O DETALLE DO TERMO