Temas
Arquipélago do Océano Ártico, que separa os mares de Laptev e Siberia Oriental e forma parte de Iacutia. Formado polos arquipélagos de Anjou e de L’akhov e por outras illas, foi explorada en parte en 1770 por B. L’akhov. Está cuberto de tundra.
Arquipélago do mar de Sulu, situado ao SO de Filipinas, da que forma parte politicamente (2.688 km2; 360.588 h [1980]). A súa capital é Jolo (52.429 h [1980]). De formación volcánica, o seu litoral está circundado por arrecifes de natureza coralina. Esténdese desde o SO de Mindanao ata preto da costa oriental de Sabah (Malaisia). Os principais cultivos son arroz, mandioca, cocos e froitas tropicais. Como actividade mariña figura a pesca de perlas.
Conxunto de illas situadas na entrada da ría de Arousa pertencentes a parroquia de Aguiño (Ribeira). Está formado polas illas Sálvora, Sagres, As Forcadiñas e outras illas e illotes menores. A illa de Sálvora ten 2 km de máxima anchura en dirección N-S. Declaradas ZEPA en 1989, pertencen ao Parque Nacional das Illas Atlánticas.
Arquipélago situado no Océano Ártico, pertencente a Noruega (62.700 km2; 2.591 h [1998]). Está integrada polas catro grandes illas Spitzbergen (Spitzbergen, Nordaustlandet, Edge e Barents), o illote de Prins Karls Forland, as illas de Bjørnøya, Hopen e Kvitøya, o arquipélago Kong Karls Land e outros illotes. A súa capital é Longyearbyen, na illa de Spitzbergen. Descuberta polos viquingos en 1194, foi redescuberta polos ingleses (1553) e recoñecida polo neerlandés W. Barents (1596). Desde o Tratado de Sèvres (1920) pasou a depender de Noruega.
Arquipélago deshabitado do Oceáno Ártico (37.500 km), que anteriormente se denominou Terra de Nicolao II. Pertence a Rusia e está formada polas catro grandes illas Bol’ševik, Okt’abr’skoj Revol’ucii, Komsomolec e Pioner, e diversos illotes.
Arquipélago de Xapón formado por 83 illas, das que 48 están deshabitadas e que forma o ken de Okinawa (2.250 km2; 1.950.828 h [2000]). A capital é Naha. Esténdese uns 1.100 km formando un grande arco desde Kyūshū, ao N, ata Taiwán, ao S. A maioría das illas grandes son volcánicas (hai 15 volcáns activos) e as pequenas, coralinas. O principal núcleo urbano é a capital, na illa de Okinawa. Destacan os cultivos de cana de azucre, batata, arroz e ananás. A poboación, resultado de migracións prehistóricas desde Xapón e China, presenta caracteres somáticos diferentes dos xaponeses. A súa lingua, con moitos dialectos e clasificada dentro do xaponés, difire moito desta e, de feito, non se dá a comprensión mutua. A importancia dada ao parentesco condicionou os seus poboamentos e a súa relixión, centrada no culto aos antepasados. Antigo reino independente, foi ocupado por China (s VII a C), da que dependeu ata 1607, cando foi invadido polos xaponeses....
Arquipélago da rexión de Magallanes e Antártica Chilena, Chile, situado no Océano Pacífico entre os estreitos de Magallanes, ao S, e o de Nelson, ao N.
Arquipélago de Polinesia (Oceanía), situado entre as illas Samoa e Fixi, formado pola illa Wallis, coa illa de Uvea e unha vintena de illotes, e as illas Horn, con Futuna e Alofi (255 km2; 15.000 h [estim 2001]). A capital é Matâ’utu (1.137 h [1996]). Desde 1959 constitúe un territorio de ultramar da República Francesa.
Arquipélago de Guiné-Bissau, situado fronte ao esteiro do río Geba, que en conxunto suma unha superficie de 1.500 km2. Está formado por unhas 30 illas e illotes de orixe volcánica, entre as que destacan Orango, Bolama, Caravela, Roxa, Jeta e Formosa. Están baixo un dominio climático ecuatorial (a 11° de latitude N), caracterizado por elevadas temperaturas medias e un réxime de precipitacións constante. A súa economía baséase na pesca e na agricultura (a principal produción é o coco). Os portugueses chegaron a el en 1462.
