Temas

Municipio da provincia de León, Castela e León, situado ao N da capital provincial e drenado polo río Torío (1.624 h [2001]). A economía baséase na agricultura, na gandería e nos xacementos de hulla.

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado ao NL da capital (4.497 h [1996]). Recibe a auga para os cultivos do Gualdalquivir. A súa economía baséase no sector primario e destacan os cultivos típicos da agricultura mediterránea, especialmente os cereais e as oliveiras.

Municipio da provincia de Lleida, Catalunya, na chaira regada pola canle de Urgell, drenado polo río Corb (3.927 h [1996]). A agricultura é a base económica do concello, destacando os cultivos de cereais, forraxe, patacas e oliveiras. A gandería tradicional baséase no ovino, que aproveita os pastos naturais. Hai tamén gando bovino estabulado, orientado á produción leiteira e ás granxas avícolas. A industria está relacionada coa agricultura. No 1507 Ramón Folc de Cardona, vicerrei de Nápoles, fundou alí o convento franciscano de Sant Bartomeu; o seu sepulcro, mausoleo renacentista, obra de Giovanni Merliano de Nola, consérvase na igrexa parroquial de Sant Nicolau, logo do seu traslado dende o convento franciscano (1842).

Municipio de Asturias que está situado ao NL de Oviedo e drenado polo río Nora (4.490 h [2001]). A súa economía baséase en actividades agrícolas e gandeiras e nas industrias derivadas.

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no Baix Llobregat (8.399 h [2001]). A súa agricultura localízase á beira do río, onde predominan as árbores froiteiras, os amorodos e as hortalizas. Conta con industrias extractoras e transformadoras para a fabricación de cal e cemento, de confección, de mobles, metalúrxicas e talleres de construcións metálicas.

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, situado ao L da capital (9.219 h [2001]). É un centro agrícola, gandeiro e comercial. Corresponde á antiga Tragillium da Lusitania e o seu centro urbano foi declarado BIC en 1962. Destacan, entre outros monumentos, o castelo (BIC, 1925), a igrexa de Santa María la Mayor (BIC, 1943), o palacio de San Carlos (BIC, 1979) e a casa-palacio do Marqués de la Conquista (BIC, 1987).

Municipio da provincia de Girona, Catalunya, na comarca do Ripollès, regado polo río Ter (2.308 h [1996]). As actividades económicas principais son a agricultura, coa produción de patacas, cereais e legumes, a industria alimentaria e unha importante actividade turística. O bosque de piñeiros e carballos domina a paisaxe. Entre os seus edificios destaca a igrexa gótica de Santa Maria do s XIV e a igrexa do mosteiro románico de San Pedro.

Municipio da Comunidad Autónoma de Madrid, situado ao S da capital (163.567 h [1996]). É unha cidade dormitorio e un centro industrial (automóbil, alimentación, metal, mobles e artes gráficas).

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, drenado polo río Ortiga, afluente do Guadiana (5.087 h [2001]). A súa economía baséase no gando lanar.

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, drenado polo río Guadalquivir (16.012 h [1996]). É un centro agrícola (cereais, vide, oliveiras), industrial e gandeiro (cabalos), ademais de cabeza de partido xudicial. Conserva importantes testemuños da arquitectura renacentista andaluza; en moitos deles interveu o arquitecto Andrés de Vandelvira (1509-1575). Destacan a catedral, con restos mudéxares e góticos, a Igrexa de Santo Andrés, a do Convento de San Francisco (1546) e a casa consistorial (1559). Consérvanse as ruínas das antigas murallas. Foi sede dunha universidade da que se conserva o edificio con fachada de 1593.