Temas

Río que nace na parroquia de Ventosela (Redondela) e desemboca na ribeira dereita da ría de Vigo, na parroquia de Cesantes (Redondela).

Río de Sardeña de 150 km de lonxitude, o máis importante da illa. Nace no altiplano de Buddusò, atravesa a illa de NL a SO e desemboca no golfo de Oristano.

Río afluente do Landro pola dereita. Nace a 780 m de altitude, na aba setentrional da serra do Xistral, no lugar da Pasada de Lamoso, na parroquia de Miñotos (concello de Ourol). Atravesa esta parroquia seguindo o seu curso unha dirección SL-NO, ata a súa desembocadura preto do lugar da Caseira, logo dun percorrido duns 8 km.

Río de Andalucía, colector do gran val que se abre entre a Meseta sur, limitada pola gran falla do pé de Sierra Morena e as cordilleiras béticas (680 km de lonxitude e 57.120 km² de conca). Nace na unión da serra de Cazorla coa do Pozo, desde onde o seu curso adopta a dirección NL. No canón do Tranco cambia de orientación cara a poñente ata Villa del Río; de aí vira cara ao O-SO ata preto de Sevilla, e finalmente desemboca no Atlántico en Sanlúcar de Barrameda. A súa pendente é regular, e desde Sevilla é tan feble que dá lugar a terreos de hidrografía imprecisa (Las Marismas), onde o río se divide en brazos (caños). Este tramo final está formado por aluvións recentes. O seu caudal en Cantillana, 30 km augas arriba de Sevilla, é de 164 m³/s. Os afluentes principais son, pola dereita, Guadalimar, Jándula, Yeguas, Guadalmellato, Guadiato, Bembézar, Vilar, Ribera de Huelva e Guadiamar; pola esquerda, Guadiana Menor, Guadalbullón, Guadajoz, Genil, Corbones e Guadaira....

Río afluente do Masma pola dereita que drena o val de Lourenzá. Nace no lugar das Redondas, no SL da parroquia de San Adrao de Lourenzá (concello de Lourenzá), a 400 m de altitude. Adopta un curso de dirección SL-NO e atravesa as catro parroquias do concello de Lourenzá. Na de San Xurxo de Lourenzá recibe pola esquerda o seu principal afluente, o Baus. Prosegue o seu curso cara ao NO e pasa pola capital municipal, Vilanova de Lourenzá, desembocando, logo dun percorrido duns 11 km, preto da aldea de Ribeira, na parroquia de Santa María de Lourenzá, achegando ao Masma un caudal de 1,64 m³/s.

Río do centro de Arxentina de 1.200 km de lonxitude, afluente do Colorado. Recolle as augas dos ríos Bermejo, Zanjón e San Juan e pérdese no contorno da lagoa Urra Lauquén.

Río de Italia que forma o límite entre as rexións do Lacio e da Campania (158 km). Constituíuse pola confluencia dos ríos Liri e Rapido. Desemboca no mar Tirreno, ao S do golfo de Gaeta.

Río de Europa Oriental, afluente do Dniéper, que percorre Bielorrusia e Ucraína, durante 775 km. A súa alimentación é mixta, prevalecendo as achegas de neve. É navegable desde a súa desembocadura ao longo de 500 km. Os seus afluentes principais son o Styr’, Goryn’, Jasel’da e Ptič.

Río da parte europea de Rusia, o meirande de Europa con 3.520 km de lonxitude. Nace na chaira de Valdaj, a unha altitude de 228 m e desemboca no Mar Caspio en forma dun amplo delta, a 28 m baixo o nivel do mar. Ten preto de 200 afluentes, entre eles o Kama e o Oka. A súa conca ocupa 1/3 do territorio europeo de Rusia e esténdese desde as elevacións de Valdaj e de Rusia Central, ao O, ata o Ural, ao L. Adoita dividirse en tres partes: o Volga superior, desde o nacemento ata a confluencia co Oka; o Volga medio, ata a confluencia co Kama; e o Volga inferior, ata o Mar Caspio. Na conca superior hai sobre todo bosques e na media grandes campos de cereais e cultivos industriais. Na zona dos Urais hai xacementos de petróleo e gas, e preto de Solimansk grandes xacementos de sales potásicos. Ten unhas 70 especies diferentes de peixes. O transporte fluvial de mercadorías representa a maior parte de todo o transporte fluvial de Rusia. A súa situación xeográfica determinou, xa no s VIII, a súa importancia...