Temas
Río afluente pola dereita do Rosende, da conca do Anllóns. Nace a 480 m de altitude no lugar das Chousas, na parroquia de Montemaior (concello da Laracha). Adopta un curso de dirección L-O e penetra no concello de Carballo pola parroquia de Sofán, onde recibe ao seu principal tributario, o río Seixiñas. Desemboca no Rosende, na parroquia de Artes (Carballo), logo dun percorrido duns 14 km.
Río afluente do Lérez pola esquerda. Nace na parroquia de Santa Mariña de Presqueiras, no concello de Forcarei, da confluencia de varios regos que baixan da vertente occidental da serra do Testeiro. O seu curso adopta unha dirección S-N coa que penetra na parroquia de San Miguel de Presqueiras e chega ao límite coa parroquia de Folgoso, no concello de Cerdedo. A partir de aí, vira cara ao O e prosegue pola parroquia de Cerdedo na que desemboca. Cos seus tributarios, entre os que destacan o Ventoxo, pola dereita, e o Seixo (ou Sillar), pola esquerda, drena unha conca de 78 km2 e proporciona un caudal medio de 3,4 m3/s.
Río da Península Ibérica, afluente pola esquerda do río Ebro, en Aragón. Nace nos Pireneos, preto da fronteira con Francia, e desemboca no Ebro, en Zaragoza, despois dun percorrido de 215 km entre as serras dos Pireneos ata os Mallos de Riglos, onde penetra no Somontano. Está formado por dous brazos que se unen no Sallent de Gállego. Posúe un réxime nivopluvial e un caudal medio de 28 m3/s.
Río da conca do Barcala que, ao unirse co Faílde, forma o Albariña. Nace no lugar da Fonte Grande, na parroquia de Suevos (concello da Baña), e discorre en sentido N-S cara ao lugar de San Vicente (capital municipal), na parroquia da Baña. Augas abaixo, no lugar da Castiñeira, prodúcese a confluencia co Faílde.
Río de Asia anterior de 1.950 km de lonxitude. Nace en Anatolia, nas vertentes do Tauro, e despois duns 400 km en territorio turco, forma fronteira entre Turquía e Siria e penetra en Iraq por unha vasta depresión. Baña Tikrīt e Sāmarrā’ e penetra na chaira de Mesopotamia. Augas abaixo de Bagdad, recibe o Diyālā procedente dos montes Zagros e únese ao Éufrates en Al-Qurna e forma o Shatt al-’Arab, que leva as augas de ambos os dous ríos ao Golfo Pérsico. O seu caudal é abundante (ten unha media de 1.240 m3/s), grazas aos numerosos tributarios que lle subministran as augas de Kurdistán e Zagros. O seu réxime caracterízase polas enchentes de primavera, a causa do desxeo, con forte estiaxe no verán. A súa importancia provén do aproveitamento para o regadío, que permite cultivos de trigo, cebada, leguminosas, dátiles e outras froitas. A partir do terceiro milenio a C os asirios fundaron na súa ribeira cidades importantes (Assur, Nínive e Nimrud) e construíron...
