Temas

Serra de América do Sur que forma a parte oriental da cordilleira dos Andes e que se estende desde Venezuela ata Bolivia. As súas vertentes son abruptas ao N e máis suaves ao S, atravesadas por profundos vales, que entran en contacto cos Llanos de Colombia. De N a S destacan os cumios de Antizana (5.704 m) e Cotopaxi (5.897 m).

Serra de América do Sur, situada na provincia de La Rioja, Arxentina, cunha altitude de 4.500 m.

Aliñación montañosa que se estende na vertente occidental da dorsal galega, situada no límite dos concellos de Boimorto, Sobrado dos Monxes, Toques e Melide, no centro da Comunidade Autónoma. Constitúe a divisoria de augas entre as cuncas do Tambre, ao N, e do Ulla, ao S. Erguida sobre ortogneises que afloran nun contexto de xistos (aparecen ao L dos da serie de Ordes), nos que se insiren filóns de anfibolitas, a altitude media da súa liña de cumes, que adopta unha disposición SO-NL, supera os 700 m, acadando os 762 m no Bocelo e os 749 m na Pena da Moura.

Serra do NO de Inglaterra formada na era Primaria que sufriu posteriormente unha grande erosión.

Serra da Cordilleira Cantábrica, situada entre Cantabria e a provincia de Palencia, cunha altitude de 2.016 m. Nela localízase a estación de esquí de Alto Campoo.

Pequeno sistema montañoso de dirección NO-SL que serve de límite ás parroquias de Igrexafeita (San Sadurniño), ao N, e Caaveiro (A Capela), ao S. Culmina no Racamonde a 542 m de altitude.

Cordilleira do Brasil, ao S do Mato Grosso. Orientada de NL a SO, ten altitudes de ata 700 e 800 m, e é divisoria entre os tributarios do Paraguai e o Paraná.

Serra de Brasil que se estende de SO a NL, no estado de Minas Gerais. O cumio máis elevado é Itambé, situado a 2.033 m de altitude. Está considerada como a reserva mundial máis grande de cristais de cuarzo.

Serra de Güiana, situada entre Venezuela e Brasil, que ten uns 450 km de lonxitude e unha altitude máxima de 2.772 m.