Temas

Macizo montañoso do Sistema Central, situado entre as serras de Gredos ao SO e a de Somosierra ao NL, e que atravesa a Comunidad Autónoma de Madrid e a provincia de Segovia. Culmina no pico de Peñalara a 2.469 m de altitude. Nela nacen os ríos Manzanares, Guadarrama e Eresma. Converteuse nun centro turístico e de deportes de inverno.

Sistema montañoso de dirección SO-NL, na parroquia do Covelo, no concello da Lama, que ten o seu cumio no Bico de Poza do Coto, de 966 m de altitude.

Cadea montañosa que se estende en dirección NO polos estados de Santa Catarina e Rio Grande do Sul, no Brasil oriental. Alcanza a súa altitude máxima no Morro da Igreja (1.808 m).

Serra dos Apalaches, nos EE UU, situada entre o gran Val dos Apalaches e o Piedmont. Esténdese a través dos estados de Xeorxia, Carolina do Sur, Carolina do Norte e Virxinia. Comprende as serras do Great Smoky, Brushy e Stone. Os cumes máis importantes son o Mount Mitchell (2.037 m), o Rabun Bald (1.419 m), o Richland Balsam (1.954 m) e o Grandfather (1.818 m).

Sistema montañoso situado nas parroquias de Pacios e Piñeira (A Fonsagrada). As súas altitudes máximas oscilan entre os 1.000 e os 1.111 m de altitude.

Denominación que recibe na súa vertente meridional (portuguesa) a serra do Xurés.

Aliñación montañosa do centro da Comunidade Autónoma de Galicia, unha das que integran a denominada Dorsal Occidental Galega. Esténdese en dirección NNL-SSO, sobre unha litoloxía fundamentalmente granítica, polo límite dos concellos de Rodeiro, ao O, e Chantada, ao L. Culmina nos 1.181 m de altitude do Monte Faro.

Montes que se estenden por parte das parroquias de San Xiá de Monfero e O Val de Xestoso (Monfero). O seu cumio acada os 612 m de altitude.

Pequeno sistema montañoso da comarca do Ortegal, no extremo setentrional de Galicia. Segue unha dirección xeral SSO-NNL a través do límite entre as parroquias de Devesos, San Cristovo de Couzadoiro e San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira, e As Grañas do Sor, Mañón e As Ribeiras do Sor, no concello de Mañón. Elevada sobre unha litoloxía do Ordovícico Inferior, fundamentalmente filitas cos seus característicos diques de cuarcitas paralelos aos planos de xistosidade, culmina nos 521 m de altitude do monte Coriscada.