Temas

Territorio do Sacro Imperio, no círculo da Baixa Renania-Westfalia, situado na beira esquerda do Rin. O señorío de Berg foi elevado a condado de Berg en 1101 e a ducado en 1380. En 1423 uniuse ao ducado de Jüllich e en 1511 ao de Kleve. En 1777 pasou por sucesión aos electores de Baviera. En 1806 Napoleón I adquiriu o ducado, que cedeu ao seu cuñado Murat. En 1809 pasou a Luís I Bonaparte, Rei de Holanda. Finalmente, foi incorporado a Prusia en 1815.

Territorio de Europa Centromeridional, situado nos Alpes Occidentais, que coincide aproximadamente coa rexión autónoma italiana do mesmo nome (3.263 km²; 119.356 h [2001]). Encadrado polos Alpes Peninos, ao N, e polos Alpes Graios, ao S, limita ao N co cantón suízo de Valais, ao O con Savoia (Francia) e ao S e ao L con Piemonte. A súa capital é Aosta. Trátase dun val completamente alpino, que goza, non obstante, dun clima de abrigo. A poboación concéntrase no val do río e é de fala francoprovenzal. Cultívanse patacas, viño e froita e a gandaría bovina, orixinou unha industria láctea que produce o queixo fontina. A actividade industrial está representada pola produción de enerxía hidroeléctrica e pola extracción de mineral de ferro e o turismo é outra fonte de riqueza. Na primeira metade do s XI foi cedido á casa de Savoia e en 1238 converteuse en ducado. Os primeiros atentados contra a autonomía iniciáronse co nacemento do Reino de Italia (1860), coa...

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo de Suabia pertencente aos Hohenzollern, formado en 1575 polo conde Eitel Federico I sobre a localidade de Hechingen. Trala abdicación do príncipe Federico Guillerme II en favor do rei de Prusia (1849), incorporouse á coroa.

Territorio do Sacro Imperio Xermánico na área do Alto Rin.

Territorio do Lacio, na provincia Latina, Italia, entre os montes Lepini e Ausoni e o mar Tirreno (800 km). Antiga albufeira afastada do mar por unhas dunas, converteuse nunha marisma. A partir do ano 1928, procedeuse á desecación da albufeira, actualmente convertida nunha veiga.

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico situado no Alto Rin. En 1803 converteuse no Electorado de Hessen e en 1866 incorporouse á coroa prusiana.

Territorio de Canadá, situado entre a baía de Hudson, ao L, e o territorio do Yukon, ao O, que comprende máis de 1/3 da superficie total do país (1.224.920 km²; 37.360 h [2001]). A súa capital é Yellowknife (16.541 h [2001]). Esténdese ao N ata máis alá do Círculo Polar Ártico, e comprende numerosas illas, entre as que está a de Baffin. Un grande altiplano interior cobre unha boa parte dos distritos de Franklin e Keewatin, mentres que na parte occidental se abre o val do Mackenzie, entre as montañas de Horn e Franklin, prolongada pola gran depresión entre o Gran Lago dos Osos e do Escravo. Preto destes lagos e do Athabaska están as principais minas de uranio e de radio do mundo. A poboación esquimó, que vive nos distritos de Keewatin e Franklin, dedícase sobre todo á caza e á pesca, mentres que os indios practican a caza e o comercio de peletaría, sometidos por outra banda a regulación gobernamental.

Territorio feudal francés, situado arredor da vila de Clermont. Xa se constituíu como condado en 1023. Formou parte en 1269 do dote de Roberto de Francia, ascendente dos duques de Borbón; máis tarde doouse á rama dos Borbón-Condé. O título condal correspóndelle ao fillo do gran conde de París.

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico pertencente ao círculo da Baixa Renania-Westfalia.

Territorio alemán, situado no NO de Brandenburgo, á esquerda do baixo Oder, con capital en Prenzlau. Predominan os terreos de morenas e os bosques. Antigo hábitat de tribos eslavas e posesión posterior dos duques de Pomerania, en 1250, baixo dominio xermánico, uniuse a Brandenburgo.