Temas
Territorio que na Idade Media comprendía os primitivos cantóns suízos de Uri, Unterwalden e Schwyz.
Territorio feudal francés. Parece que o primeiro conde deste territorio foi Adolfo (morto no 933), fillo do conde Balduíno II de Flandres. O Condado pasou sucesivamente aos condes de Dammartin (1180?), aos Clermont (1262), aos condes de Auvernia, aos de Artois (1361) e, máis tarde, aos La Tour; despois foi dos Borgoñóns (1435-1477) ata que tomou o poder Luís XI. Ocupado por Enrique VIII de Inglaterra (1544), en 1550 incorporouse a Francia.
Territorio do norte da Península Ibérica habitado en tempos perromanos polos várdulos. No s V o termo referíase á terra situada na confluencia de Araba, La Rioja e Burgos, que se estendía ata as primeiras elevacións da Cordilleira Cantábrica. Para os visigodos era a terra de fronteira entre o seu reino e os dominios dos vascóns e dos cántabros.
Territorio oriental de EE UU, formado polos estados de New Hampshire, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, Vermont e Maine. Foi ocupado polos franceses en 1604, e en 1614 John Smith fixo unha exploración do territorio ao que denominou Nova Inglaterra. Non foi colonizada ata 1620, por emigrantes puritanos provenientes de Inglaterra, Escocia, Holanda e Massachusetts. A zona quedou baixo a influencia das colonias veciñas, pero acadou unha sólida organización puritana e gozou dunha ampla autonomía. Participou activamente na Guerra da Independencia (1775-1782) e acadou un lugar preeminente dentro da federación de EE UU. As guerras napoleónicas non pararon a expansión ata 1840, pero, en cambio, favoreceron un proceso de industrialización. Durante a Guerra de Secesión (1861-1865), Nova Inglaterra combateu pola Unión.
Territorio de América Central, situado a ambas as beiras do canal de Panamá (1.676 km2). A actividade do canal ocupa a poboación do territorio, como tamén a unha parte importante dos traballadores do estado de Panamá. En 1903, mediante o Tratado de Hay-Bunau-Varilla, EE UU controlou a zona ata 1979, ano en que se firmou un tratado entre Panamá e EE UU polo que o canal e a zona adxacente pasaron a ser administrados conxuntamente ata 1999, ano en que pasou a soberanía a Panamá.
Territorio da Gascuña, no val do Garona, centrado na cidade de Agen. Condado dende o s IX, pertenceu aos condes de Poitiers, aos Plantagenet (1152) -que despois foron reis de Inglaterra- e aos condes de Tolosa (1196). Do ano 1259 ao 1444 foi un punto de fricción entre as coroas de Francia e Inglaterra.
Territorio do NO de África, correspondente á parte occidental do Sáhara, con fachada atlántica. Os recursos minerais son extraordinarios, en particular os fosfatos e o ferro. Semella que os primeiros habitantes foron pobos de raza negra que foron expulsados cara ao S a causa do avance dos bérberes norteafricanos nos ss VIII e IX. Entre as numeroras tribos en que estes se organizaron, a que conseguiu un poder político más considerable foi a dos lamtunes, do grupo sanhaja, que na primeira metade do s XI iniciou un proceso de expansión que deu lugar ao imperio almorábide. Tras caer este baixo o impulso dos masmudes (almohades) a zona foi controlada polos saditas de Marrocos. A mediados do s XIX diversos comisarios españois visitaron o Sáhara Occidental sen resultados prácticos. O temor a unha colonización inglesa provocou que en 1884-1885 unha expedición española organizada pola Sociedad Española de Africanistas y Colonistas tomara posesión do territorio e fundara dúas bases pesqueiras. En...
Territorio dos arredores de Viena rexido polos arcebispos de Vienne.
