Temas

Territorio da Arabia Saudí, na rexión de Al-Na ǧ d, constituído por un grupo de oasis.

Territorio feudal francés. Parece que o primeiro conde deste territorio foi Adolfo (morto no 933), fillo do conde Balduíno II de Flandres. O Condado pasou sucesivamente aos condes de Dammartin (1180?), aos Clermont (1262), aos condes de Auvernia, aos de Artois (1361) e, máis tarde, aos La Tour; despois foi dos Borgoñóns (1435-1477) ata que tomou o poder Luís XI. Ocupado por Enrique VIII de Inglaterra (1544), en 1550 incorporouse a Francia.

Territorio do NO de Mesopotamia comprendido entre a cordilleira Tauro e o río Éufrates. Foi provincia do Imperio Seléucida e no s II a C foi un reino autónomo. Conquistouna Traxano en 116 e mantivo unha certa autonomía, pero Diocleciano uniuna á diocese de Oriente. A súa capital, Edessa, foi o centro de irradiación da cultura siria.

Territorio do extremo N de Aquitania, que limitaba ao N con Berry, ao L con Auvernia, ao O con Poitou e o condado de Angulema e ao S con Lemosín. Divídese en Alta Marca, que tivo a súa capital inicialmente en Charroux e logo en Gueret, e en Baixa Marca, con capital en Belac. Parece que foi separado de Lemosín cara a 940 polo duque de Aquitania e concedida como condado a Bosón I o Vello. No s XIII pasou á casa de Lusignan e incorporouse ás posesións da coroa francesa en 1531.

Territorio do NO de Canadá (483.450 km²; 28.675 h [2001]). A capital é Whitehorse (19.058 h [2001]). Está formado por relevos tabulares dominados ao L polos montes Mackenzie e ao SO polos montes Saint Elias, onde a cima Logan alcanza a altitude máxima do Canadá (6.050 m). Os ríos que o drenan son o Yukon e os seus afluentes superiores. O solo é rico en chumbo e ouro.

Territorio que corresponde coa Costa Francesa dos Somalís, constituída en 1888, ata 1967, cando pasou a denominarse Territorio Francés dos Afares e dos Isses. En xuño de 1977 acadou a independencia, co nome de Xibutí.

Territorio do N da India, constituído en 1956 (1.483 Km²; 10.865.00 h [estim 1994]). A capital é Delhi. As funcións agrícolas e gandeiras constitúen as principais actividades económicas, a excepción da capital. A súa situación convérteo nun importante núcleo de comunicacións.

Territorio de África Oriental baixo o mandato (1916-1946) e o fideicomiso belga (1946-1962), que se converteu, en 1962, nos estados de Rwanda e Burundi.

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo da Baixa Saxonia. Foille outorgado como condado a Adolfo de Schaumburg (1110), coñecido como Adolfo I de Holstein. Os condes de Holstein colonizaron Slesvig e gobernaron o condado durante catro séculos. En 1326 Gerard III de Holstein-Rendsburg obtivo de Valdemar IV de Dinamarca os ducados daneses de Slesvig e Xutlandia. Ao morrer sen fillos Adolfo VIII de Holstein en 1459, o condado de Holstein e o ducado de Slesvig pasaron ao seu sobriño, o Rei Cristian I de Dinamarca. En 1471 o emperador converteu Holstein en ducado do Sacro Imperio Romano-Xermánico e os ducados de Slesvig e Holstein coñecéronse como os ducados daneses. Pasou a mans de Prusia (1866) e posteriormente constituíu o land alemán de Slesvig-Holstein.

Territorio do SO de Marrocos situado no litoral atlántico (1.500 km²). O seu relevo costitúeno unha chaira litoral no sector occidental e un macizo montañoso, avanzada do Atlas, que ocupa a parte oriental. O clima é semidesértico no interior. A poboación é maioritariamente bérber. A principal entidade de poboación é a capital, Sidi Ifni. En 1476 Diego García de Herrera fundou un pequeno establecemento comercial, denominado Santa Cruz del Mar Pequeño, que foi destruído polos bérberes (1524). Territorio outorgado a España en 1860 e recoñecido por Francia en 1912, non foi ocupado ata 1934. Os grupos guerrilleiros marroquís conectaron coa oposición interna en Sidi Ifni e producíronse algúns enfrontamentos (1957), pero o goberno español restableceu a situación coa axuda francesa e converteuse nunha provincia española separada do Sáhara (1958). En 1969 España acordou con Marrocos a cesión do territorio.