Temas
Cantón do NL de Suíza (991 km2; 229.550 h [2000]). A súa capital é Frauenfeld (21.059 h [1998]). É unha rexión de outeiros que se estenden ao pé dos Prealpes que están cortados por amplos vales abertos do Thur e os seus afluentes. Destaca a agricultura e as industrias metalúrxicas, téxtiles e alimentarias. Ocupado polos xermánicos desde o s V, durante a Idade Media converteuse en condado dependente, sucesivamente, dos duques de Zähringen, dos condes de Kyburgo e da casa de Habsburgo. En 1460 foi conquistado polos confederados e administrado como señorío común ata a Revolución de 1798. A Carta de Mediación napoleónica de 1803 declarouno cantón independente e integrado na Confederación.
Cantón situado ao O de Suíza (803 km2; 168.000 h [2000]). A súa capital é Neuchâtel (31.600 h [2001]). Esténdese sobre a vertente oriental do Jura ata o lago homónimo. A estreita franxa que bordea o lago é o sector máis poboado e máis próspero, ao tempo que o clima, máis moderado, permite o cultivo de vide e árbores froiteiras. Desde o s XVIII desenvolveuse unha industria especializada no estampado de teas e reloxaría. Tamén destacan a de maquinaria de precisión, a papeleira e a de madeira.
Cantón do centro de Suíza (239 km2; 100.250 h [2000]). A capital é Zug (22.386 h [1998]). Situado á dereita do Reuss, esténdese ao redor do lago homónimo, na zona de contacto entre os Prealpes e o Mittelland. Xunto a unha rica agricultura, desenvólvese unha importante industria. En 1273 foi comprado por Rodolfo de Habsburgo, e en 1352 entrou na Confederación Helvética. Durante as repetidas guerras de relixión loitou ao lado dos cantóns católicos. Ocupado polos franceses (1798), foi agregado, xunto con Uri, Schwyz e Unterwalden, ao novo cantón da República Helvética, Waldstätten.
Cantón de Suíza, dividido desde 1597 nos subcantóns de Appenzell-Ausser-Rhoden e Appenzell-Inner-Rhoden. Dominado polo macizo de Säntis (2.502 m). Incorporouse á Conferencia Helvética no 1513, pero foi dividido para separar as rexións que aceptaran a Reforma Protestante (Ausser-Rhoden) das que permaneceran no Catolicismo (Inner-Rhoden). A poboación é de fala alemana.
Cantón meridional de Suíza que penetra dentro do estado italiano (2.812 km2; 301.600 h [2000]). A súa capital é Bellinzona (16.759 h [1998]). Corresponde á alta conca do río homónimo aberta nos Alpes, e esténdese desde San Gottardo ata o lago de Lugano. A maior parte do territorio está cuberta de bosques e pastos. Ten tamén gandaría, industria de transformación e turismo, este último de gran importancia. A poboación é de fala italiana e de confesión maioritariamente católica. A cidade máis importante en canto á poboación é Lugano. Pola súa situación xeográfica, os vales de Ticino foron cobizados polos primeiros cantóns confederados. En 1439 foi invadida novamente por Uri e en 1503 Luís XII de Francia, señor de Milán, cedeu Bellinzona aos confederados. Despois da Batalla de Marignano (1515), os confederados abandonaron definitivamente as aspiracións expansionistas cara a Lombardia. En 1803 a Acta de Mediación napoleónica integrou Ticino como novo cantón soberano na Confederación...
Cantón do NL de Suíza (908 km2; 129.300 h [2000]). A súa capital é Schwyz (13.900 h [2001]). Esténdese entre o sector oriental do lago dos Catro Cantóns e o de Zúric, na zona dos Prealpes. A poboación é de lingua xermánica e a gran maioría católica (92%). Ten gandaría bovina, raza que leva o seu nome. Comunidade libre de campesiños na Idade Media baixo os señores de Habsburgo, en 1291 xuramentouse para sempre (Ewiger Bund) coas comunidades de Uri e Unterwalden contra os Habsburgo, feito que marcou o inicio da Confederación Helvética. Sempre na vangarda dos confederados, a mediados so s XIV deulle o seu nome e a bandeira (cruz branca sobre campo vermello) a toda a Confederación (Schweiz).
