Temas
Cantón do NO de Suíza (791 km2; 244.900 h [2000]). A súa capital é Soletta (15.321 h [1998]). Esténdese entre as montañas do Jura, que forman o sector occidental, e o Mittelland, que son as terras chás que ocupan o sector oriental. A poboación é de lingua alemá. Os principais recursos económicos son os cereais, as froiteiras e a siderurxia, a maquinaria, a industria de reloxos e a alimentaria.
Cantón de Suíza (37 km2; 193.053 h [1998]). A capital é Basilea.
Cantón de Suíza que comprende os extremos nororientais do Jura e do Mittelland, drenado polo Rin, o Aare e o Reus (1.405 km2 ; 503.900 h [1991]). Pola proximidade de Zúric é predominantemente industrial. A poboación é de fala alemana. Foi incorporado á Confederación Helvética no ano 1803, trala unión de territorios de Austria e dos cantóns de Zúric e de Berna. A capital é Aarau.
Cantón de Suíza (518 km2; 255.305 h [1998]). A capital é Liestal (12.300 h [1994]).
Cantón situado ao O de Suíza (803 km2; 168.000 h [2000]). A súa capital é Neuchâtel (31.600 h [2001]). Esténdese sobre a vertente oriental do Jura ata o lago homónimo. A estreita franxa que bordea o lago é o sector máis poboado e máis próspero, ao tempo que o clima, máis moderado, permite o cultivo de vide e árbores froiteiras. Desde o s XVIII desenvolveuse unha industria especializada no estampado de teas e reloxaría. Tamén destacan a de maquinaria de precisión, a papeleira e a de madeira.
Cantón de Suíza (5.959 km2; 938.647 h [estim 1998]). A capital é Berna. Comprende o Oberland, área alpina de economía gandeira e forestal, e o Mittelland, que envolve a cidade de Berna, cun relevo de outeiros e de economía agrícola e industrial. Ata 1977 comprendía tamén o Jura bernés, que ese ano se converteu nun novo cantón suízo (Jura). A historia política do cantón confúndese, ata o triunfo do movemento liberal (1831), coa historia política da cidade de Berna, a súa capital.
Cantón do S de Suíza, situado no límite con Francia e Italia (5.224 km2; 270.800 h [2000]). A súa capital é Sion. Corresponde aproximadamente coa conca alta do Rhône. Esténdese desde Sant Gottard, ao L, ata o lago Xenebra, ao O. O límite N está formado pola liña de cumios do Oberland de Berna e os Alpes de Friburgo, mentres que o límite S pasa pola liña de picos dos Alpes Peninos. Hai un sector montañoso, con cumios de máis de 4.000 m, formado polos Alpes Berneses ao N e polos Peninos ao S, coas máximas altitudes do país. Dous terzos da poboación son de fala francesa, e un terzo alemá. Destaca a gandaría. A abundancia de enerxía hidroeléctrica orixinou unha forte industrialización, que, xunto co turismo, son os dous sectores máis importantes da economía. Ocupado polas tropas da Revolución (1798), en 1802 converteuse en república libre e independente. Anexado a Francia en 1810, integrouse na Confederación Helvética en 1814. En 1847 formou parte do Sonderbund.
Cantón de Suíza central (1.493 km2; 351.500 h [2000]). A súa capital é Lucerna. Esténdese pola zona de contacto dos Alpes co Mittelland. É a continuación do altiplano bernés, e constitúe unha rexión de outeiros morénicos e montañas medianas, con profundos vales chans. A poboación, de lingua alemana, concéntrase en máis do 50% na aglomeración da capital. A economía é agrícola e de gandería bovina, o clima é relativamente moderado e o turismo ten importancia. Foi un dos catro cantóns (Waldstätten) que se uniron á Confederación Helvética en 1332. En 1386, acadou a independencia xunto coa da capital e foi gobernado por unha oligarquía a partir do s XVI. Despois do breve dominio napoleónico, nun momento de loitas de relixión, formou parte da Alianza do Sonderbund, vencida e disolta en 1847.
Cantón do NL de Suíza que se estende pola vertente setentrional dos Alpes do mesmo nome (685 km2; 38.708 h [2000]). A capital é Glarona (5.600 h [1994]). É unha rexión montañosa que comprende a conca do río Linth e os seus afluentes, ata o lago de Wallensee. O relevo está formado por unha sucesión de cadeas calcarias que separan o val do Linth e o do alto Rin. A poboación, de lingua alemana, é escasa e mantense practicamente estancada, a causa do illamento das rutas comerciais do país. A economía baséase na cría de gando bovino e nunha industria téxtil de longa tradición. É importante a produción de enerxía hidroeléctrica.
