Temas
Capital da oblast’ de Br’ansk, Rusia, á beira do río Desna (458.447 h [1995]). É un núcleo agrícola e industrial, encrucillada de estradas e ferrocarril. Fundada en 1146, foi principado independente durante o s XIII e a primeira metade do s XIV. Foi posesión do Gran Ducado de Lituania entre 1356 e 1503, data na que foi anexionada a Rusia. Durante a Segunda Guerra Mundial foi ocupada polos alemáns (1941-1943).
Capital do departamento do Valle de Cauca, Colombia (1.985.906 h [estim 1997]), situada nun val da serra Occidental dos Andes, á beira do río Cauca. Centro dunha rica área agrícola, é o núcleo urbano máis importante do occidente de Colombia. O seu aumento demográfico, obrigou ao desenvolvemento de barrios obreiros no extrarradio, como o de La Merced. É un núcleo industrial (produtos químicos, papel, maquinaria, plásticos e alimentos) e un centro comercial, favorecido por ser un nó de comunicacións, tanto de estradas como de ferrocarril (ferrocarril do Pacífico). É sede da Universidad del Valle. Foi fundada en 1536 por Sebastián de Benalcázar. A crise pola que atravesa Colombia, potenciada polo conflito armado entre a guerrilla comunista, os grupos paramilitares e o exército colombiano, e agravada polo narcotráfico, que en Cali ten un cártel especialmente activo (o Presidente Samper foi derrotado por Pastrana, entre outras cousas, porque se demostrou a súa vinculación coas redes do narcotráfico...
Capital de Bielorrusia e da oblast’ homónima, que está situada en ambas as dúas beiras do río Svisloč’, afluente do Berezina (1.680.000 h [1999]). É un gran centro da industria do metal e da construción, achegando unha cuarta parte da produción industrial do país. Tamén produce o 80% do téxtil de la e o 34% do calzado do estado. Pertenceu a Lituania (s XIV) e Polonia (s XV) e en 1793 pasou a Prusia. En 1919 converteuse en capital da República Socialista Soviética de Bielorrusia. Ocupada polos alemáns (1941-1944), sufriu o exterminio da poboación xudea. En 1991 converteuse na capital de Bielorrusia.
Capital do mu ḥ āfa ẓ a de Minûfiya, no delta do Nilo, Exipto (156.794 h [1996]). Situada nunha fértil rexión agrícola, ten fábricas de tecidos e de cigarros.
Capital do imperio dos partos, na ribeira esquerda do Tigris, ao S do actual Bagdad. Na súa orixe foi un campamento militar parto, establecido preto da cidade de Seleucia, despois foi residencia de inverno dos monarcas partos e, finalmente, a súa capital. Conquistada por Traxano (116), Septimio Severo incendiouna (197) e no 224 foi conquistada por Ardašir, quen iniciou a dinastía sasánida. Destruída novamente polo emperador bizantino Heraclio (628), a cidade caeu nas mans dos árabes durante o goberno de Omar (636). Do seu patrimonio destaca o palacio real, un dos monumentos arquitectónicos máis importantes da cultura sasánida. De planta rectangular, caracterízase por un enorme iwan ou sala de audiencias públicas do monarca, cuberta por unha bóveda de sección elíptica construída con ladrillos macizos. A fachada articúlase por medio de arcos cegos e pilastras pegadas. Puido ser construído por Shapur I (s III) ou por Cosroes II (s VI). Durante a Primeira Guerra Mundial sufriu numerosos...
Capital do mu Palatino; ḥ āfa Palatino; ẓ a de Nínive, Iraq, situada á dereita do ríoTigris (664.221 h [1987]). Posúe importantes xacementos de petróleo. Obxecto de litixio entre Iraq e Turquía, o territorio de Mosul foi atribuído en 1925 a Iraq pola Sociedade de Nacións. Na outra banda do río atópanse as ruínas de Nínive.
