Temas

Montaña que domina desde o NL a cidade de Atenas, oposta ao outeiro da Acrópole.

Montaña dos Alpes Marítimos, na Occitania, na que se descubriron numerosos gravados rupestres prehistóricos, situados entre os 2.000 e 2.500 m de altitude, que representan en total unhas 40.000 figuras, divididas en diversos grupos. A maioría son representacións esquemáticas de bóvidos ou de armas, sobre todo puñais que corresponden a modelos da idade do bronce, aínda que a parte máis antiga poida corresponder aos tempos do Neolítico.

Cadea montañosa duns 250 km de longo e que supera os 80 km de ancho, na fronteira entre Francia e Suíza. A súa máxima altitude é a Crêt de la Neige, con 1.723 m de altitude, en Francia.

Aliñación montañosa norteamericana paralela ao litoral do Pacífico, desde o S de Alasca ata a Baixa California. Abrangue as illas Kodiak e as elevacións máis importantes son o Mount Logan (5.951 m) e San Gorgonio Mountain (3.506 m).

Aliñación montañosa de África, no N de Togo e Benín, duns 300 km de lonxitude e uns 40 km de anchura.

Montaña do Himalaia central, en Nepal. Situada ao NO do Everest, ten unha altitude de 7.893 m.

Cadea montañosa de Hungría situada ao N do lago Balaton. Constitúe a parte máis externa dos Alpes orientais. Está cuberta por bosques.

Aliñación montañosa do sueste de Alemaña. Esténdese entre as cidades de Ratisbona e Passau, e entre os ríos Danubio e Regen, que a separan da selva de Bohemia.

Aliñación montañosa situada ao N de Venezuela; esténdese desde a cordilleira de Mérida, ao L, ata a península de Paria, ao O. Está dividida en dous sectores paralelos á costa: o occidental, constituído por dúas seccións separadas pola conca do río Tuy, onde o Naiguatá é o cumio máis elevado (2.765 m), e o oriental, constituído pola Serra Cumaná e que ten como cumio máis destacado o Turimiquire (2.596 m).