Temas

Comarca natural situada na parte suroccidental da provincia da Coruña. Está delimitada pola conca do río Xallas e abrangue os concellos de Santa Comba, Mazaricos, Zas e Carnota. É unha zona chá con outeiros de cimas redondeadas de escasa altitude e vales de fondo plano.

Comarca do NO da Comunidade Autónoma de Galicia, situada no interior do Golfo Ártabro. Esténdese aproximadamente entre os 43°05’ aos 43° 20’ de latitude N e os 7° 30’ aos 8° 25’ lonxitude O. Limita ao N coa ría de Betanzos e coa comarca do Eume, (en concreto cos concellos de Pontedeume e Monfero), ao L coa comarca da Terra Chá (concello de Guitiriz), ao S coas comarcas de Ordes, Arzúa e Terra de Melide, e ao O coa comarca da Coruña (concellos de Abegondo e Bergondo). Abrangue unha superficie de 676,49 km²nos que acolle poboación total de 39.348 h, distribuídos nos concellos de Aranga (120,18 km²; 2.448 h), Betanzos (24,25 km²; 12.296 h), Cesuras (79,61 km²; 2.733 h), Coirós (33,63 km²;1.553 h), Curtis (116,6 km²; 4.523 h), Irixoa (68,23 km²;1.768 h), Miño (32,52 km²; 4.870 h), Oza dos Ríos (71,92 km²; 3.240 h), Paderne (39,93 km²;2.758 h), Vilarmaior (30,37 km²; 1.412...

Comarca tradicional do extremo oriental da Comunidade Autónoma, que se estende ao S da de Valdeorras nun espazo repartido entre as comarcas administrativas de Valdeorras (concellos do Bolo e da Veiga) e Viana (concellos de Viana do Bolo, Vilariño de Conso, A Gudiña e A Mezquita). Correspóndese co territorio que historicamente constituíu o condado do Bolo, con sede en Viana. País de elevada alitude media (entre 700 m e 1.000 m), topograficamente se corresponde co corredor que separa as serras do Eixe e Segundeira, ao L, e a serra de Queixa, ao O, erguido sobre unha litoloxía dominada polos xistos e a lousa na que asoman pequenos afloramentos de ollo de sapo e o enorme batolito granítico da Veiga. O relevo, superficie antiga intensamente erosionada, amosa perfís suaves, tónica xeral só interrompida polas incisións fluviais. Os ríos que drenan esta terra pertencen á conca do Bibei, tributario á súa vez do Sil, destacando entre eles o propio Bibei e o Xares. A súa situación montañosa e periférica...