Temas

Localidade do Languedoc, Occitania, no departamento francés de Erau, á esquerda do río Erau. Neste lugar, no 782, Vítiza fundou un mosteiro que tomou o nome de Bieito ( Bieito de Aniana), fillo do conde de Magalona. A protección que obtivo de Carlomagno e dalgúns nobres da rexión convérteno nun dos centros relixiosos e culturais máis importantes de Aquitania. O mosteiro foi suprimido en 1790.

Localidade do municipio de Santa Colomba de Somoza, provincia de León, situada á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. Tivo un hospital para peregrinos e, segundo a tradición, na denominada casa das Cuatro Esquinas hospedouse Filipe II durante a súa viaxe a Compostela. Destaca a igrexa parroquial de Nuestra Señora de la Asunción (BIC, 1982), que conserva de época románica a cabeceira e o lado leste da nave.

Localidade da provincia de León, Castela e León, situada á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. É a última localidade do Camiño da provincia de León, antes de entrar na provincia de Lugo.

Localidade da India, nos Ghats Occidentais, coñecida por un conxunto de covas artificiais convertidas en chaitya (santuarios) e vihara (mosteiros) budistas que pertencen aos ss I e II a C, cunhas prantas moi semellantes ás das basílicas cristiás.

Localidade de Peloponeso, Grecia, situada na costa SO de Messenia, no alto dun promontorio que domina o Mar Xónico. Habitada desde o ano 2000 a C, a finais do s VIII a C foi conquistada polos espartanos. Independente durante o s IV a C, tívose que adherir á Liga Aquea (191 a C) e pasou posteriormente ao dominio de Roma. En época bizantina foi un refuxio de corsarios, que os venecianos destruíron en 1124.

Localidade epónima de Suíza dun grupo cultural neolítico (grupo de Auvernier), variedade local da cultura do Saona-Ródano, e outro do Bronce (Auvernier Norte), que constitúe un claro exemplo de poboado palafítico.

Localidade arqueolóxica do estado de Andra Pradesh, India, nas marxes do río Krishna. Foi o centro da civilización budista dos āndhra (dende o s II a C ata o fin da dinastía gupta, no 320 d C). As ruínas do santuario foron descubertas por arqueólogos ingleses a mediados do s XIX. O monumento máis importante é a gran stūpa, que segue o modelo dos sānchi, e está recuberta de ricos revestimentos esculpidos. As esculturas, dun naturalismo profundo e luxuriante (Triunfo de Buda sobre o elefante Nālagiri), son da época do seu apoxeo (150-320 d C).

Localidade do municipio de Santa Marina del Rey, provincia de León, Castela e León, situada á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago.

Localidade de Galilea, na beira occidental do lago de Tiberíades. É a primeira localidade que se cita expresamente nos Evanxeos como centro da actividade apostólica de Xesús de Nazaret (Mt 4, 13; Mc 1, 21).

Localidade do land de Brandenburgo, Alemaña, onde houbo, desde 1939 a 1945, un campo de concentración nazi para mulleres. Pasaron por el 115.000 mulleres deportadas de diversas nacionalidades.