Temas

Posesións italianas constituídas polo Milanesado e o territorio italiano da República de Venecia, que foron cedidas a Austria polo Congreso de Viena (1815). Lombardia uniuse ao Reino de Italia pola Paz de Zúric (1859) e Véneto pola Paz de Praga (1866).

Reino constituído sobre a base do condado de Castela trala entronización de Fernando I (1037-1065). Coa vitoria do val de Tamarón (1037) sobre Beremundo III de León, reuniu por primeira vez os reinos de Castela e León que, posteriormente, repartiu entre os seus fillos. Afonso, a quen lle correspondera León, conseguiu a soberanía de Galicia no ano 1071; un ano despois, trala morte de Sancho, uniu de novo León, e coa conquista de Toledo (1085), levou a fronteira ao Tajo. Aínda así, Afonso VII volveu dividir Castela e León. A reunificación definitiva chegou con Fernando III o Santo, fillo de Berengaria de Castela e Afonso IX de León (1230).

Antigo estado do Magreb que se estendía entre o macizo montañoso de Arxel e Buxía nos ss XVI e XVII.

Nome que recibiu o Reino de Navarra ata o s XI. Constituído pola dinastía ximena como oposición fronte ao Islam, mantivo esta denominación ata 1035, cando tomou o título de Reino de Navarra. Con este cambio de denominación pretendía marcar diferenzas fronte á Coroa de Castela, á que nalgunha ocasión prestara vasalaxe.

Reino musulmán anexado á Coroa de Castela durante a Reconquista. Tras a conquista musulmá da Península Ibérica, unha parte do seu territorio quedou incorporada ao reino de Tudmir, coa cidade de Murcia como capital (despois de Orihuela). Co desmembramento do Califato de Córdoba, Murcia foi sede da Taifa do mesmo nome, incorporada ás veces á Taifa de Almería ou á de València. Mu Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḥ ammad ibn ‘Ā’iša incorporouna ao Imperio Almorábide; á caída deste entronizouse ’ibn Mardaniš (1147-1172), quen, coa alianza de Afonso VII, freou a ofensiva almohade. Aínda así, logo de diversos golpes de estado e intentos de supervivencia, o Reino de Murcia caeu (1266) baixo Xaime I de Aragón, quen o entregou, segundo establecía o Tratado de Almirra, ao seu xenro Afonso X.

Monarquía unida das doce tribos de Israel durante os reinados de Saúl, David e Salomón.

Antigo estado que se estendía aproximadamente pola cidade de Loango, na actual República do Congo, e o lago Pool Malébo ao N; o río Cuango ao L, e a cidade angolana de Luanda ao S. Fundouse a comezos do s XIV. No s XV entrou en contacto con Portugal, que exerceu alí unha intensa influencia. En 1490, o seu monarca converteuse ao cristianismo. Nos comezos do s XVI, o reino constituía un importante mercado de escravos, feito que orixinou repetidas tentativas por parte da monarquía congolesa para fuxir do influxo colonial. En 1668, porén, o rei foi derrotado polos portugueses e o seu reino quedou dentro da órbita política portuguesa.

Reino greco-escita creado na fin do s V a C (438 a C) ao redor de Panticapeon, colonia grega de orixe milesia na península de Crimea. Dominaba as dúas ribeiras do estreito de Kerč’ o de Yenicalé, pero a área de influencia chegaba ata o Cáucaso. Agrupaba as cidades gregas de Panticapeon, Fanagoria, Nimfeon xunto con diversas tribos escitas. A fins do s II a C pasou a formar parte dos estados de Mitrídates Eupator ou o Grande, cedida polo seu monarca incapaz de enfrontarse aos ataques dos escitas. Pompeio reconstituíu o reino e deullo a Farnaces, fillo de Mitrídates pola axuda que prestara os romanos contra seu pai. Caeu baixo o dominio de Roma en tempos de César e formou parte do Imperio como Reino dependente ata o s IV d C, cando foi definitivamente invadido polos bárbaros.

Imperio situado en Ammán meridional entre os ss II e XIV, habitado polo pobo cham. Dende o s V foi vasalo de China. Baixo a ameaza dos vietnamitas do norte, que saquearon diversas veces Viraya, os chams retiráronse cara ás provincias meridionais e tiveron que combater esta vez contra os piratas xavaneses do Imperio Srivijaya (s IX). No s XII tentaron expandirse cara ao S, pero, malia ocupar Angkor durante certo tempo (1117), o rei khmer Jayavarman VII someteu o Reino de Champa (1203-1230). Os chams loitaron cos vietnamitas contra a invasión mongola (s XIII), pero a división entre eles determinou que a finais do s XIV o reino fora sometido polos vietnamitas e que permanecera como satélite dos vencedores. En 1471 foron ocupadas as últimas provincias, non obstante no s XVII aínda apareceu un rei cham, sen poder efectivo. Da súa arquitectura, destaca o mosteiro budista de Dông-düöng (finais do s IX).

Entidade política fundada como resultado do segundo pacto entre o Rei Valia e o xeneral romano Constancio (despois Emperador Constancio III), en 418. Abranguía desde Tolosa ata o Atlántico e comprendía as cidades de Tolosa e Bordeos, -capitais alternantes-, Agen, Angulema, Santes, Poitiers e Périgueux, e desde 462 as da Narbonesa ou Septimania. No novo reino de Tolosa establecéronse os visigodos retornados de Hispania, cuxa expansión foi rápida e pasou aos Pireneos ata a Batalla de Vouillé (507), que puxo fin ao reino.