Temas

Territorios da Inglaterra anglosaxoa, cuxos reis chegaron a conseguir a soberanía sobre todo o país. Parece ser que o seu fundador foi o Rei Cerdic. El e o seu fillo ou neto Cynric I establecéronse en Hampshire arredor de 495, e convertéronse en reis en 500 ou 519. Os seus sucesores foron ampliando os dominios pero Cynewulf I tivo que facerse vasalo do rei de Mercia. Esta vasalaxe durou ata o reinado (802-839) do Rei Egberto I, que puxo baixo o seu dominio Mercia, Surrey, Sussex, Kent, Cornualles, Devon e Essex. Desde 835 os reis de Wessex tiveron que opoñerse ás incursións dos daneses, e pódese dicir que desde 927, ano en que foron expulsados de Northumbria, convertéronse en reis de Inglaterra.

Denominación que recibiu a illa de Menorca no seu último período de dominación musulmá, despois da Conquista de Mallorca (1229) por Xaime I de Aragón, o que lle permitiu a independencia nas relacións cos estados cristiáns. Foi mantida na titulación dos reis de Aragón despois da conquista da illa (1287) por Afonso III de Aragón, e posteriormente na dos monarcas de España.

Taifa constituída no s XI, despois da descomposición do Califato de Córdoba (1017-1023) por Sulaymān ibn Mu Palatino; ḥ ammad ibn Hūd. Sulaymān Sayyid al-Dawla (1090-1102) foi o derradeiro dos Banū Hūd, e despois Lleida caeu en poder dos almorábides, e o seu territorio quedou reducido ao val do Segre nas mans dos reis saharianos, entre eles, al-Mu Palatino; ẓ affar, que entregou Lleida aos condes Ramón Berenguer IV de Barcelona e Ermengol VI de Urgell o 24 de outubro de 1149.

Estado xurdido do Imperio Carolinxio polo Tratado de Verdún de 843. Comprendía Saxonia, Turinxia, Franconia, Alemaña, Baviera e as marcas orientais. O seu primeiro rei foi Luís o Xermánico. Desapareceu no s XV.

Reino formado pola unión dos reinos de Nápoles e Sicilia. Esta unión produciuse en 1442 baixo o reinado de Afonso V de Aragón e disgregouse á súa morte (1458). Tralo Congreso de Viena (1815), volveuse unir baixo o reinado de Fernando I das Dúas Sicilias, da casa de Borbón, e perdurou ata a incorporación ao Reino de Italia en 1860.

Reino inglés fundado por Penda de Mercia (632-654). Estendíase por Midlands e ao L, desde o Fens ata o Umber. Na loita contra os outros reinos da heptarquía anglosaxoa, impuxo a súa preponderancia a partir do s VIII. Chegou ao seu apoxeo co Rei Offa de Mercia   (757-796). Despois da morte deste, caeu en beneficio de Wessex.

Reino hispánico que, durante a Reconquista, tivo existencia como Estado independente en tres ocasións (910-1037, 1065-1072 e 1157-1230). Xurdiu á morte de Afonso III (910), momento en que as súas posesións se dividiron entre os seus fillos: o Reino de Asturias para Froila II, o Reino de Galicia para Ordoño II e o Reino de León para García I de León (910-914). Despois da morte de García I, o seu irmán, Ordoño II (914-924), recibiu o reino e realizou sucesivas expedicións de expansión (916, 917, 918 e 920), ocupou algunhas prazas de La Rioja e fixo unha incursión por comarcas castelás ata Atienza. As terras asturleonesas unificáronse entre 924 e 925, con Froila II e co seu herdeiro Afonso Froilaz, quen foi desprazado do poder polos seus curmáns: Afonso IV proclamouse rei de León (925-926 e 929-931) e Sancho I Ordóñez, de Galicia (926-929). Ramiro II de León (931-951) accedeu ao trono trala abdicación de Afonso IV (931) e con el iniciouse a etapa de plenitude do reino leonés, que exerceu...

Estado cristián formado a partir do s XI na costa sur-leste de Asia Menor, na antiga Cilicia, por migración dos armenios dos vales altos do Éufrates. Inimigo de Bizancio, os seus intereses achegárono aos estados latinos de Grecia fundados polos croatas. O príncipe bagrátida León II obtivo do Emperador romano-xermánico Enrique VI o título de Rei (1198); introduciu as institucións feudais e uniu a igrexa nacional á sé romana, declarándose vasalo dela. Final da ruta comercial que dende a India chegaba ao Mediterráneo a través de Persia e Armenia, durante o s XII acadou unha gran prosperidade económica. A presión islámica fixo que o Rei de Armenia Haitó I buscase axuda en Occidente, entre outros, no Rei Xaime de I de Aragón o Conquistador (1265). A caída de Antioquía (1268) acentuou o papel de Armenia como vía de penetración da Europa latina cara á Asia central. Entre os numerosos viaxeiros europeos que pasaron polo importante porto de Aleás, cómpre salientar a diversos embaixadores...

Nome que recibiu o Reino de Navarra ata o s XI. Constituído pola dinastía ximena como oposición fronte ao Islam, mantivo esta denominación ata 1035, cando tomou o título de Reino de Navarra. Con este cambio de denominación pretendía marcar diferenzas fronte á Coroa de Castela, á que nalgunha ocasión prestara vasalaxe.

Estado musulmán da Península Ibérica que existiu como entidade política independente en dous períodos diferentes da historia de Al--Andalus. O primeiro Reino de Granada xurdiu como reino de taifa baixo o goberno da familia bérber dos Ziríes, trala desaparición do califato de Córdoba (1031), e foi conquistado en 1090 polos almohades; e o reino nazarí de Granada, fundado en 1231, trala caída do imperio almohade, por Mu ḥ ammad ibn Našr, quen o estendeu desde Tarifa a Almería e situou a capital en Granada. Este reino existiu durante dous séculos e medio, ata que as loitas entre as distintas faccións da familia nazarí reinante e a guerra iniciada polos Reis Católicos acabaron con el o 2 de xaneiro de 1492.