Temas

Nome oficial do estado constituído o 7 de outubro de 1949 no territorio da Alemaña Oriental baixo o control do exército soviético dende o remate da Segunda Guerra Mundial. Trala caída do rexime comunista en 1989, foi anexionada á República Federal de Alemaña o 3 de outubro de 1990.

Réxime fundado en Roma polos xacobinos italianos baixo a protección do directorio francés, que durou desde o 15 de febreiro ao 27 de novembro de 1798 e do 14 de decembro de 1798 ao 29 de setembro de 1799. Francia, que invadiu e ocupou unha gran parte dos Estados Pontificios (1797), favoreceu que se proclamase este réxime, e apresou ao Papa Pío VI. Nápoles atacouna e provocou unha interrupción desde o 28 de novembro ata o 13 de decembro de 1798, pero foi restaurada polos franceses, ata que unha segunda intervención napolitana fíxoa caer definitivamente.

Período da historia de Alemaña que vai desde novembro de 1918 ata xaneiro de 1933. O réxime republicano xurdiu da Asemblea de Weimar, padeceu inestabilidade política (19 gobernos) e tivo que enfrontar as consecuencias da Primeira Guerra Mundial (reparacións de guerra e ocupación da conca do Ruhr por parte de Francia) e da crise económica mundial de 1929. Non puido impedir o ascenso de Hitler ao poder (1933), que supuxo o fin da república.

República federal que xurdiu pola Unión de Utrech (1579), coa unión de sete provincias dos Países Baixos do Norte (Gelderland, Holanda, Zelanda, Utrech, Frisia e, desde 1594 Overijssel e Groningen), tras obter a independencia da monarquía hispánica. En 1648 sumáronse parte dos Países Baixos meridionais e recoñeceuse definitivamente a súa independencia pola Paz de Münster. Alcanzou unha gran prosperidade e expansión comercial, acompañada no interior pola laicización da cultura e a tolerancia relixiosa e política. A competencia con Inglaterra provocou a súa crise, agravada definitivamente cos ataques franceses xa que, aínda que formaba parte da Liga de Augsburgo, non puido evitar a invasión de 1795, que provocou o exilio do príncipe de Orange e o cambio do nome das Provincias Unidas polo de República Batava.

República de Acerbaixán, que limita ao N e ao L con Armenia e ao S e ao O con Irán (5.500 km²; 305.700 h [estim 1991]). A súa capital é Naxçivan (63.100 h [1996]).

Entidade política xurdida no s XI ao se consolidar, cara a 1080, unha organización privada de cónsules, maxistratura aristocrática que foi absorbida polos poderes dos vizcondes, representantes do Sacro Imperio Romano-Xermánico, e os poderes do bispo (arcebispo desde 1092). Máis tarde apareceu a figura do podestà (1191), que gobernou en común cos cónsules ata mediados do s XIII. A expansión pisana comezou coa loita contra os corsarios sarracenos que infestaron os seus mares. A participación da súa frota na Primeira Cruzada (1096-1099) proporcionoulle unha posición privilexiada no comercio oriental. A pugna do predominio en Córsega e en Sardeña provocou tres guerras entre Pisa e Xénova (1119-1133; 1162-1175; 1187-1188), que se resolveron coa división de Córsega (1135) e o reparto de influencias en Sardeña. Malia as guerras, o s XII foi o de maior esplendor de Pisa que tivo numerosas colonias mercantís en Oriente e en Occidente que aseguraban o seu comercio. Nunha nova guerra con...

Antiga república autónoma da URRS, dentro da República Socialista Federal Soviética de Rusia, que se correspondía co territorio creado en tempos de Catarina II de Rusia a ambas as dúas ribeiras do Volga inferior para acoller as colonias de alemáns inmigrados, procedentes maioritariamente de Suabia. En 1924 creouse a República Socialista Autónoma, que foi suprimida en 1941 e os seus habitantes deportados. Os alemáns quedaron espallados no territorio soviético, situación que non variou coa disolución da URSS.

República Autónoma de Uzbekistán (164.900 hm²; 1.343.000 h [estim 1993]). A capital é Nukus. Sometida polos rusos a finais do s XIX, pasou o control dos soviéticos en 1920. Rexión Autónoma de Karakalpaquistán desde 1925, en 1932 converteuse en república autónoma. En 1936 foi transferida á República Socialista Soviética Uzbeca.

República autónoma dentro da República de Xeorxia (8.660 km²; 516.000 h [estim 1993]). Ocupa o ángulo NO da depresión do Rioni, entre o Cáucaso e o Mar Negro. Presenta tres rexións fisiográficas: a litoral, as serras e a zona axial paleozoica do Cáucaso, que alcanza os 3.000-4.000 m. O clima é de tendencia subtropical, mediterráneo húmido. Destacan a agricultura e a minería da hulla. Unha sexta parte da poboación é, etnicamente falando, abkhaza; o resto está composta de xeorxianos, armenios e rusos. Sukhumi, a capital, é o centro cultural e industrial, así como un dos núcleos turísticos da riviera de Abkhazia. O nome de Abkhazia aparece no s VIII, no territorio da antiga Cólquida. Moreas de pobos forasteiros sucedéronse neste recuncho do Cáucaso: colonias gregas xonias sometidas a Mitrídates da Ponte, aos romanos, ao Imperio Bizantino, aos sasánidas, aos árabes e aos mongois. Entre 1806-1810, os rusos desprazaron os dominadores turcos. No ano 1921 constituíuse en República...