Temas

(Fürth, Baviera 23.5.1923) Político alemán. De orixe xudía, en 1938 emigrou a EE UU e licenciouse en Dereito en Harvard. Nomeado secretario de Estado, marcou as directrices da política exterior baixo as presidencias de R. Nixon (1973-1974) e G. Ford (1974-1977). Propugnou unha distensión simultánea coa URSS e China, pero non conseguiu solucionar o conflito en Oriente Próximo e a súa política intervencionista orixinou tensións cos países europeos e posibilitou a aparición de ditaduras enAmérica Latina. Durante a presidencia de R. Reagan elaborou o “Informe Kissinger” (1984), en apoio do intervencionismo, que foi rexeitado polo Congreso. Pola súa participación nos acordos de paz con Vietnam concedéronlle, xunto a Le Duc Tho, o Premio Nobel da Paz en 1973.

(Taunton, Massachusetts 1917) Químico estadounidense. Estudiou nas universidades de Harvard e Columbia, onde se doutorou (1942). Descubriu o uso de metais de transición como catalizadores en reaccións de hidroxenación e obtivo logo unha forma especular como produto final. Isto ten gran aplicación na industria farmacéutica, como pode ser para a creación do L-DOPA, usado para tratar a enfermidade de Parkinson. En 2001 recibiu o Premio Nobel de Química, xunto con K.B Sharpless e R. Noyori.

(Okazaki, Honshū 1924) Xenetista xaponés. Destacou como vangardista da xenética de poboacións. Conseguiu construír, por primeira vez, o modelo matemático de todo o proceso de cambios de frecuencias xenéticas en poboacións finitas, sometidas á selección natural.

(Düsseldorf 1849 - Göttingen 1925) Matemático alemán. Fixo traballos sobre a aplicación da teoría de grupos na xeometría. Estudiou tamén diversos aspectos da xeometría riemanniana e da xeometría diferencial, e as funcións hiperelípticas.

(Ludwigshafen, Renania-Palatinado 3.4.1930) Político alemán. Membro da Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU) desde 1947, foi xefe de goberno do estado federado de Renania-Palatinado (1969-1976). En 1973 foi designado presidente da CDU e en outubro de 1982, trala vitoria electoral da democracia cristiá (CDU-CSU), foi nomeado chanceler da RFA, cargo que renovou en 1987. Impulsou a política de reunificación das dúas Alemañas e, cando se produciu esta (1990), foi elixido chanceler do novo Bundestag unificado despois das eleccións de 1990, e reelixido en 1994. O seu goberno caracterizouse polo seu labor a prol da Comunidade Europea e da Unión Monetaria Europea. Trala derrota electoral da democracia cristiá (1998), foi substituído por G. Schröder.

(Man’gyŏngdae, preto de P’yŏngyang 15.4.1912 - P’yŏngyang 8.7.1994) Político norcoreano. De nome Kim Song Ju, foi membro do Partido Comunista desde 1931 e en 1948 elixírono primeiro ministro da proclamada República Democrática Popular de Corea. Trala Guerra de Corea (1950-1953), instaurou na República Democrática de Corea un réxime autoritario e foi proclamado presidente (1972). Dispuxo a sucesión no seu fillo Kim Jong Il, que asumiu a xefatura interina do estado á morte do seu pai.

(Toquio 1915) Matemático xaponés. Profesor nas universidades de Toquio, Princeton e Stanford, estudiou a utilización da teoría dos feixes en topoloxía alxebraica. É autor do teorema de K.

(Río Gallegos, Santa Cruz 25.2.1950 - El Calafate, Buenos Aires 27.10.2010) Político arxentino. Membro do Partido Justicialista, foi gobernador da provincia de Santa Cruz. En 1996 fundou La Corriente Peronista, liña interna do xusticialismo, e desde 2000 dirixe La Corriente, espazo de debate e pensamento político federal. Nas eleccións de 2003 foi elixido presidente de Arxentina, despois do abandono na segunda volta de C. Menem.

(Varsovia 1941) Realizador cinematográfico. Entre a súas longametraxes, que evidencian un sentido poético e tráxico da vida, destacan Amator (1979), Bez Konca (1984), La double vie de Veronique (1991) e a triloxía das tres cores Trois couleurs, bleu (1992), Trois couleurs, blanc (1993) e Trois couleurs, rouge (1993).

(Omaha, Nebraska 14.9.1920) Economista estadounidense. Discípulo de Anthony Samuelson, en 1980 recibiu o Premio Nobel de Economía pola súa contribución á construción e difusión de modelos econométricos. Das súas obras destacan The Keynesian Revolution (1947), The Economics of Supply and Demand (1983).