Temas

(Lituania 1926) Biólogo molecular. Estudiou nas universidades de Johannesburgo, Cidade do Cabo e Cambridge, onde se doutorou (1953). Participou no descubrimento do ADN. Especializado no tratamento matemático interpretativo das imaxes obtidas por microscopía electrónica dos nucleosomas (complexos do ADN e histonas), introduciu tamén novas técnicas cristalográficas no estudo do ADN e nas proteínas no microscopio electrónico. En 1982 recibiu o Premio Nobel de Química polos seus estudios sobre os nucleosomas e a estrutura tridimensional dos virus.

(Magdeburg 1926) Compositor alemán. Foi un dos principais creadores no campo da música electrónica. Entre as súas obras cómpre mencionar Klangfiguren I e II (1955-1956) e 8 Funcktionen (1967-1969).

(Omaha, Nebraska 14.9.1920) Economista estadounidense. Discípulo de Anthony Samuelson, en 1980 recibiu o Premio Nobel de Economía pola súa contribución á construción e difusión de modelos econométricos. Das súas obras destacan The Keynesian Revolution (1947), The Economics of Supply and Demand (1983).

(Ludwigshafen, Renania-Palatinado 3.4.1930) Político alemán. Membro da Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU) desde 1947, foi xefe de goberno do estado federado de Renania-Palatinado (1969-1976). En 1973 foi designado presidente da CDU e en outubro de 1982, trala vitoria electoral da democracia cristiá (CDU-CSU), foi nomeado chanceler da RFA, cargo que renovou en 1987. Impulsou a política de reunificación das dúas Alemañas e, cando se produciu esta (1990), foi elixido chanceler do novo Bundestag unificado despois das eleccións de 1990, e reelixido en 1994. O seu goberno caracterizouse polo seu labor a prol da Comunidade Europea e da Unión Monetaria Europea. Trala derrota electoral da democracia cristiá (1998), foi substituído por G. Schröder.

(Nova York 1928) Fotógrafo. Traballou no estudio de Fernand Léger en París e percorreu toda Europa facendo murais. Influenciado por Man Ray, A. Rodchenko, o dadaísmo e a Bauhaus, empregou a fotografía para traballos abstractos sobre os seus propios murais. Posteriormente dedicouse á cinematografía. Publicou NY 1954-55 (1956), Roma (1960), Moscova (1964) e Toquio (1964).

(Fürth, Baviera 23.5.1923) Político alemán. De orixe xudía, en 1938 emigrou a EE UU e licenciouse en Dereito en Harvard. Nomeado secretario de Estado, marcou as directrices da política exterior baixo as presidencias de R. Nixon (1973-1974) e G. Ford (1974-1977). Propugnou unha distensión simultánea coa URSS e China, pero non conseguiu solucionar o conflito en Oriente Próximo e a súa política intervencionista orixinou tensións cos países europeos e posibilitou a aparición de ditaduras enAmérica Latina. Durante a presidencia de R. Reagan elaborou o “Informe Kissinger” (1984), en apoio do intervencionismo, que foi rexeitado polo Congreso. Pola súa participación nos acordos de paz con Vietnam concedéronlle, xunto a Le Duc Tho, o Premio Nobel da Paz en 1973.

(Schoroda, Poznań 1943) Físico. Estudiou na Universidade de Braunschweig e traballou nas de Landsweht e Würzburg, na de Oxford e no laboratorio de investigación de Grenoble. Dirixiu o departamento de física dos sólidos do Instituto Max Planck de Stuttgart. Recibiu o Premio Nobel de Física de 1985 por evidenciar o efecto Hall cuántico.

(Siberia 1942) Político norcoreano, fillo de Kim Il-sung. Nomeado sucesor (1980), á morte do seu pai (1994), asumiu a xefatura interina do goberno, confirmada oficialmente en 1996. Presionado por unha grave crise económica, consecuencia do illamento do país, en 2000 iniciou unha política de distensión con contactos oficiais con EE UU e o primeiro encontro cun xefe de estado surcoreano (Kim Dae Jung).

(St. Louis, Missouri 1947) Actor. Comezou a súa carreira no teatro, onde recibiu dous premios Tony (1978 e 1982). É moi versátil e alterna papeis dramáticos e cómicos. Traballou nos filmes Silverado (1985), A Fish Called Wanda (1988), Grand Canyon (1991), In & Out (1999) e Orange County (2002).

(Saint Claud 1943) Esquiador. Especialista en esquí alpino, gañou a Triple Coroa coas súas tres medallas olímpicas nos Xogos Olímpicos de Inverno de Grenoble (1968), nas especialidades de slálom, slálom xigante e descenso. Tamén gañou a Copa do Mundo (1967-1968) e foi copresidente dos Xogos Olímpicos de Inverno de Albertville.