Temas

...

Xacemento arqueolóxico da India, ao S de Allahabad. É unha cidade fortificada da Idade do Ferro, coa típica cerámica negra vernizada, de onde xurdiron uns selos co nome de Vichhi e Vichigrama.

Xacemento de Tyrone (Irlanda), situado na aba dun outeiro que domina unha braña. É o asentamento máis antigo do Neolítico irlandés (3650 a C). A súa ocupación continuouse ata o Neolítico final e a época do vaso campaniforme. A análise de pole mostra avances e retrocesos no cultivo do trigo e da cebada.

Xacemento arqueolóxico do Turkmenistán escavado dende 1904 por Pumpelly; serviu de base á teoría do oasis ou desecación para explicar a orixe da produción dos alimentos. Segundo esta teoría, por consecuencia do clima seco xeneralizado, os cazadores-recadadores víronse obrigados a reunirse arredor dos oasis e conquistar novos medios de subsistencia a través da domesticación das plantas e dos animais.

Xacemento arqueolóxico situado en Perú, pertencente á cultura nazca. Conserva unha estrutura formada por troncos de huarangos situados sobre unha plataforma de adobe que constitúen un cadrado. Componse de doce columnas de troncos formadas cada unha por vinte estacas. Crese que foi antigamente un observatorio astronómico.

Xacemento prehistórico situado no departamento de Dordogne (Francia), que deu nome ao Madaleniano. Atopáronse diversos intrumentos feitos en cornamenta de reno.

Xacemento característico da cultura hurrita, no val de Orontes, actualmente no il de Hatay (Turquía), coñecido como Tell Açana.

Xacemento paleolítico situado en Torralba del Moral, preto de Medinaceli (Soria). Escavado en 1909 e en 1961, destaca pola fauna cuaternaria e pola industria lítica acheuliana, que demostra que era un lugar onde se cazaban e consumían os grandes mamíferos.

Xacemento arqueolóxico do Neolítico precerámico grego preto de Argissa e Larissa (Tesalia). Caracterízase por amosar evidencias de domesticación de animais e plantas, estruturas cadradas de carácter estable e restos cerámicos secados ao sol.

Xacemento situado en Tyrone (Irlanda) que dá nome a unha facies metalúrxica caracterizada polos machados planos e as alabardas con fortes nervaduras. Este foco metalúrxico, paralelo ao Bush Barrow (cultura de Wessex) e anterior á facies Derryniggin, debeu ser un centro de grande importancia debido á difusión polas Illas e polo continente dalgúns dos seus obxectos, por exemplo as lúnulas.