Temas
Xacemento arqueolóxico exipcio situado na zona de Tebas, na marxe occidental do río Nilo, escavado a partir de 1920. O máis destacable é o templo funerario de Ramsés III, un dos máis importantes do seu xénero, que manifestou algunhas particularidades arquitectónicas, como a fortaleza de tipo sirio que se construíu como porta sudoriental do muro que pecha o xacemento. Comprende ademais, dous patios decorados con columnas e diversas salas hipóstilas. Conserva restos do palacio de Ramsés III.
Xacemento situado en Ourense. A data de ocupación fixouse entre os ss I e III con posible continuidade ata o s V. Estaba defendido por tres murallas, que albergaban no interior as vivendas, das que destacan unha edificación organizada arredor dun pórtico central con dúas escadas que daban acceso a un piso superior e a un piso inferior, dividido en seis estancias. Esta vivenda estaba dotada dun sistema de calefacción. Noutro sector, apareceu unha edificación constituída por varias estancias rectangulares e un pórtico que actuaría como patio interior, semellante ao atrium dunha casa romana. Dos restos materiais destaca a cerámica sigillata ou común, fragmentos de vidro e moedas de diferentes cronoloxías.
Xacemento situado na punta de Toralla, entre as praias do Vao e Canido, fronte á illa de Toralla na parroquia de Oia (Vigo). A punta de Toralla foi cedida a comezos do s XX ao empresario catalán Tomás Mirambell Maristany, que iniciou as escavacións a finais da década de 1920. En 1992 o concello de Vigo recuperou a súa propiedade e desde entón realizáronse novas intervencións arqueolóxicas e o posterior inicio dun proxecto museístico. Trátase dunha vila romana, rural e marítima, datada na época baixoimperial e tardorromana (ss III-IV).
Xacemento arqueolóxico alxerino que caracteriza o Neolítico saharo-sudanés (6700/3500 a C). O material recollido consta de cerámica impresa, morteiros, industria ósea e industria lítica pobre. Non se atoparon restos de animais domésticos e a agricultura dedúcese do tamaño do pole das gramíneas.
Xacemento de Tyrone (Irlanda), situado na aba dun outeiro que domina unha braña. É o asentamento máis antigo do Neolítico irlandés (3650 a C). A súa ocupación continuouse ata o Neolítico final e a época do vaso campaniforme. A análise de pole mostra avances e retrocesos no cultivo do trigo e da cebada.
Xacemento prehistórico situado no departamento de Dordogne (Francia), que deu nome ao Madaleniano. Atopáronse diversos intrumentos feitos en cornamenta de reno.
Xacemento arqueolóxico situado á beira dereita do curso alto do río Meandre, Asia Menor. Deu unha serie de niveis dende o Calcolítico ata ao s XII a C. As etapas máis notables son a do Bronce Medio, contemporánea da do Karum de Kültepe e da de Troia VI, e outra etapa contemporánea do imperio hitita.
Xacemento arqueolóxico exipcio de época menfita, 11 km ao SO do Cairo. Un dos cinco sectores da necrópole constitúe o camposanto principal, pero non exclusivo, dos faraóns da V Dinastía, constituído principalmente polas pirámides de Sahuré, Neferirkara-Kakai, Niuserre e Neferefre. O xacemento comprende tamén un templo solar, tipoloxía arquitectónica exclusiva da V Dinastía (Imperio Antigo Exipcio).
