Temas

Xacemento prehistórico da bisbarra de Stif (Alxeria oriental). No 1949 anunciouse a presenza nel de interesantes restos faunísticos do Plio-pleistoceno, dun conxunto de útiles realizados sobre calcaria e dolomías cretácicas. O conxunto lítico recuperado, un dos máis antigos de África do Norte, componse de esferoides e seixos tallados unifacial e bifacialmente, núcleos e lascas. Debido á súa cronoloxía e á mesma tecnoloxía, non é un depósito plenamente aceptado pola comunidade científica internacional.

Xacemento paleolítico situado en Torralba del Moral, preto de Medinaceli (Soria). Escavado en 1909 e en 1961, destaca pola fauna cuaternaria e pola industria lítica acheuliana, que demostra que era un lugar onde se cazaban e consumían os grandes mamíferos.

Xacemento prehistórico de Novo México, onde foron achadas algunhas panochas dun millo primitivo.

Xacemento de Tyrone (Irlanda), situado na aba dun outeiro que domina unha braña. É o asentamento máis antigo do Neolítico irlandés (3650 a C). A súa ocupación continuouse ata o Neolítico final e a época do vaso campaniforme. A análise de pole mostra avances e retrocesos no cultivo do trigo e da cebada.

Xacemento arqueolóxico da India, no distrito de Badāyūn (Uttar Pradesh), estudado por Lal. Deste sitio procede a chamada cerámica de Bisauli, da Idade do Bronce, caracterizada polo seu verniz vermello con decoración en negro.

Xacemento arqueolóxico do Turkmenistán escavado dende 1904 por Pumpelly; serviu de base á teoría do oasis ou desecación para explicar a orixe da produción dos alimentos. Segundo esta teoría, por consecuencia do clima seco xeneralizado, os cazadores-recadadores víronse obrigados a reunirse arredor dos oasis e conquistar novos medios de subsistencia a través da domesticación das plantas e dos animais.

Xacemento arqueolóxico situado na ría de Aldán, na península do Morrazo. O núcleo principal sitúase sobre a praia da Cunchosa. Atopáronse restos de industria lítica e, sobre todo, cerámicos. A cerámica, cocida ao aire libre e feita a man pola técnica dos cordóns, é semellante á doutros xacementos do Neolítico anterior ao Megalitismo do IV milenio a C.

Xacemento arqueolóxico exipcio situado na zona de Tebas, na marxe occidental do río Nilo, escavado a partir de 1920. O máis destacable é o templo funerario de Ramsés III, un dos máis importantes do seu xénero, que manifestou algunhas particularidades arquitectónicas, como a fortaleza de tipo sirio que se construíu como porta sudoriental do muro que pecha o xacemento. Comprende ademais, dous patios decorados con columnas e diversas salas hipóstilas. Conserva restos do palacio de Ramsés III.

Xacemento arqueolóxico do val do Kizilirmak, no SL de Boğazköy (Turquía). Contén materiais que van do Neolítico final ao período frixio, posthitita.

Xacemento prehistórico situado na vila homónima. En 1894 descubríronse unha serie de tumbas nas que se atoparon vasos campaniformes. A relevancia destes achados ocasionou que este lugar dese nome a un estilo de vaso campaniforme.